Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
ATIPÍK,~E mb. Jonormal, jo i rregullt, që shmanget nga zhvillimi normal (i një dukurie, i një procesi, i një sëmundjeje etj.); kund. tipik Dukuri atipike. Ecuri atipike. Formë atipike. Qeliza atipike. Pamje atipike. Lytha atipikë.
✱Sin.: jotipik, jonormal, i çrregullt, i parregullt, i pazakonshëm, i ndryshëm, i veçantë.
PARADOKSÁL,~E mb., libr. 1. Që bie në kundërshtim me mendimin e përgjithshëm a me përvojën e zakonshme, që ka natyrën e një paradoksi. Ide paradoksale. Arsyetim paradoksal.
2. I papritur dhe jo i zakonshëm, i çuditshëm dhe i pabesueshëm. Ngjarje paradoksale. Rast paradoksal. Duket paradoksale.
✱Sin.: i pazakonshëm, i papritur, i çuditshëm, i habitshëm, i pabesueshëm.
PARËNDÓMTË (i, e) mb. Që nuk është i rëndomtë, i pazakonshëm; kund. i rëndomtë. Në mënyrë krejtësisht të parëndomtë. Dhuratë e parëndomtë. Ekspozim i parëndomtë. Buzëqeshje e parëndomtë.
PAZAKONSHMËRÍ,~A f., libr. Të qenët i pazakonshëm; vetia e diçkaje që nuk është e zakonshme. Pazakonshmëria e një qasjeje të hapur ndaj problemit.
PAZAKÓNSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që ka diçka të veçantë nga të tjerët, që s’është si të tjerët e të bën përshtypje të veçantë, që nuk gjendet a nuk ndodh rëndom; i padëgjuar; jo i zakonshëm; i jashtëzakonshëm; kund. i zakonshëm. Fenomen i pazakonshëm. Gjë e pazakonshme. Bukuri e pazakonshme. Vështirësi të pazakonshme. Aftësi të pazakonshme. Ngjarje (ndodhi) e pazakonshme. Me rëndësi të pazakonshme.
2. Që vendoset pa marrë parasysh asgjë, që bëhet jashtë rregullit, jashtë radhës ose në raste të ngutshme; i jashtëzakonshëm; kund. i zakonshëm. Mbledhje e pazakonshme. Shpejtësi e pazakonshme.
✱Sin.: i jashtëzakonshëm, i veçantë, i rrallë, i veçuar, i pazakontë, i parëndomtë, i pashoq, i habitshëm, i egër, i shpejtë, i menjëhershëm, i ngutshëm.
PAZAKÓNSHËM ndajf. Në mënyrë të pazakonshme. Ka një kujtesë pazakonshëm të fortë.
PAZAKÓNTË (i, e) mb. I pazakonshëm. Lëvizje (gjallëri, heshtje, qetësi, zhurmë) e pazakontë. Rrethana të pazakonta. Diçka e pazakontë për moshën e tij.
✱Sin.: i pazakonshëm, i jashtëzakonshëm.
POSÁÇ/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që bëhet me një rast të caktuar, që i kushtohet vetëm dikujt a diçkaje; që ndryshon nga të tjerët, jo i zakonshëm; i veçantë. Libër i posaçëm. Botim i posaçëm. Veshje e posaçme. Ndërtim i posaçëm. Pajisje e posaçme.
2. Që është bërë ose është caktuar nergut për dikë a vetëm për diçka; që bëhet për një qëllim të caktuar. Mbledhje e posaçme. Komision i posaçëm. Vendim i posaçëm. Udhëtoi me aeroplan (me tren) të posaçëm.
3. Që ka një detyrë të caktuar, që ndjek një qëllim të caktuar. I dërguar i posaçëm. Rojë e posaçme. Skuadër e posaçme.
4. Që ka vlerë a rëndësi të dorës së parë; shumë i madh; i veçantë. Detyrë e posaçme. Me rëndësi të posaçme. I vë kujdes të posaçëm.
✱Sin.: i veçantë, specifik, special, i madh, i rëndësishëm, i pazakonshëm, i jashtëzakonshëm
RRÁLLË (i, e) mb. 1. Që i ka pjesët ose njësitë përbërëse të vendosura larg njëra prej tjetrës; kund. i dendur; i shpeshtë. Krehër i rrallë. Flokë të rrallë. Pëlhurë e rrallë. Pylli i fshatit tashmë është i rrallë. Në disa fshatra vërehet popullsi e rrallë.
2. Që ndodhet larg nga sendet e tjera të njëjta, që nuk është shpërndarë shpesh; kund. i dendur. Bimë të rralla. Shtëpi të rralla. Çadrat e plazhit ishin të rralla.
3. Që ndodh me ndërprerje të gjata nga njëra herë tek tjetra; që nuk vjen shpesh; kund. i shpeshtë. Vizitat e tij ishin të rralla. Të shtënat e mitralozit u bënë të rralla. Kalimtarët e rrallë i bënin përshtypje të madhe.
4. Që ndeshet pak, nuk përsëritet shpesh. Fjalë të rralla. Miq si ai janë të rrallë. Sulmuesi humbi një rast të rrallë për të shënuar. Ai shfrytëzoi një mundësi të rrallë për të rënë në sy.
5. Që ekziston vetëm në pak kopje, është origjinal. Libër i rrallë. Objekte të rralla. Bleu një pikturë të rrallë.
6. fig. Që shquhet për diçka, është shumë i vlerësuar, i jashtëzakonshëm; kund. i rëndomtë. Njeri i rrallë. Vendi ynë ka bukuri natyrore të rralla. Aftësitë e rralla e bëjnë atë njeri të veçantë.
✱Sin.: i veçuar, i shkëputur, i paktë, i jashtëzakonshëm, i pazakonshëm, i pazakontë, i pangjarë, i paparë, i padëgjuar, i veçantë, i veçuar, i papërsëritshëm.
♦ I ka shokët të rrallë (dikush) shquhet, është shumë i mirë, shumë trim etj., dallohet shumë ndër të tjerë, rrallë gjen një tjetër si ai.
VEÇÁNTË (i, e) mb. 1. Që nuk është si të tjerët, që ndryshon nga të tjerët, që qëndron më vete, që nuk është i bashkuar a i shkrirë në një të tërë me të tjerët; jo i rëndomtë, jo i zakonshëm; që i përket vetëm dikujt a diçkaje, që është karakteristik për një qenie, për një send a për një dukuri, që e dallon atë nga të tjerët. Njeri i veçantë. Tip i veçantë. Lëndë e veçantë. Qenie e veçantë. Rast i veçantë. E qeshur e veçantë. Çështje e veçantë. Ka zë të veçantë. I jep një pamje të veçantë.
2. Që është lënë a që është ndarë veçan për një qëllim të caktuar, që është caktuar vetëm për dikë a për diçka; që i kushtohet posaçërisht dikujt a diçkaje, i posaçëm. Vend i veçantë për fëmijët. Autobus i veçantë për të moshuarit. Repart i veçantë. Ushqime të veçanta. Veshje dhe të pajisje të veçanta. Numër i veçantë i revistës. Kapitull i veçantë.
3. Shumë i madh; që ka vlerë jo të zakonshme, që kërkon vëmendje të madhe, i rëndësishëm; i posaçëm. Me kënaqësi të veçantë. Detyrë e veçantë. Qëllim (synim) i veçantë. Me rëndësi të veçantë. Kujdes i veçantë. Merita të veçanta.
✱Sin.: i veçuar, i rrallë, i pazakonshëm, i pazakontë, karakteristik.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë