Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
PACENÚAR (i, e) mb. 1. Që nuk është dëmtuar ose nuk është prishur aspak nga përdorimi; që nuk e ka nisur njeri; i paprekur; kund. i cenuar. Fletore e pacenuar. Gjellë e pacenuar.
2. fig. Që nuk është bërë me ndonjë njollë turpi; që ka mbetur i pastër e i papërlyer. Njeri i pacenuar. Mbeti i pacenuar.
✱Sin.: i padëmtuar, i pavrarë, i paprekur, i papërlyer, i panjollosur, i pastër, i virgjër, i parrahur, i paprishur, i pafilluar, i pangarë, i panisur.
PADËMTÚAR (i, e) mb. Që nuk ka pësuar dëme, jo i dëmtuar; që nuk është prishur ose nuk është cenuar, i paprekur; kund. i dëmtuar. Shtëpi e padëmtuar. Bimë të padëmtuara. Artefakt i padëmtuar. Xhubletë e padëmtuar.
✱Sin.: i pacenuar, i pacen, i paprishur, i paprekur, i pavrarë, sakllam, i pagrisur, i shëndoshë.
PAPRÉKUR (i, e) mb. 1. Që nuk është prekur, i panisur, i pangarë, i pacenuar (për një gjellë, një gatesë etj.); kund. i prekur. Gjellë (bukë) e paprekur. Ëmbëlsirë e paprekur.
2. Që nuk është prekur nga sëmundja (për njerëzit dhe për bimët); kund. i prekur. Pemë (kokrra) të paprekura.
3. vet. f., fig. E virgjër; e pastër nga nderi, e papërlyer. Vajzë e paprekur. Trup i paprekur.
4. sport. Që nuk është prekur nga topi; pa gola (në lojën e futbollit). Ndeshja përfundoi me rrjeta të paprekura.
✱Sin.: i panisur, i pafilluar, i pangarë, i pacenuar, i patrazuar, i pazënëfill, i padëmtuar, i virgjër, i parrahur, i ri, i pashfrytëzuar, pashkelur, i pavrarë, i virgjër, i paprishur, e pastër, e papërlyer.
PARRÁHUR (i, e) mb. 1. Që nuk është rrahur për t’i nxjerrë gjalpin, për ta përzier etj.; kund. i rrahur. Qumësht i parrahur qumësht që nuk i është hequr gjalpi, i paskremuar. Vezë të parrahura.
2. Që nuk e kanë shkelur shumë njerëz (për një vend a krahinë); që nuk ka lëvizje të madhe (për rrugën); kund. i rrahur. Shtigje të parrahura. Vend i parrahur. Rrugë e parrahur.
3. fig. Që nuk është shqyrtuar ose nuk është trajtuar më parë. Çështje e parrahur.
4. fig. Që nuk ka përvojë, që nuk është regjur nga jeta; kund. i rrahur. I parrahur në jetë. I parrahur me vështirësitë.
✱Sin.: i patundur, i pamazitur, mazatar, i pavrarë, i pacenuar, i paprekur, i pashkelur, i patrajtuar, i papërvojë, i pakalitur, i ri.
♦ *Rrugë (udhë) e parrahur (e pashkelur).
PASHKÉLUR (i, e) mb. 1. Që nuk është i shkelur; që nuk është shkelur me këmbë; kund. i shkelur. Bar i pashkelur. Borë e pashkelur.
2. Që nuk e kanë rrahur njerëzit, i parrahur; që nuk e ka shkelur këmba e njeriut; kund. i shkelur. Vend i pashkelur. Rrugë e pashkelur. Pyje të pashkelura. Maja të pashkelura. Toka të pashkelura.
3. fig. Që nuk është njohur më parë; i ri, i panjohur. Rrugë të pashkelura. Ecin në shtigje të pashkelura.
✱Sin.: i parrahur, i ri, i paprekur, i virgjër, i pavrarë, e papllenuar, i panjohur.
♦ *Rrugë (udhë) e pashkelur (e parrahur).
PAVRÁRË (i, e) mb. 1. Që nuk është dëmtuar, që s’është i vrarë (për pemë e perime); kund. i vrarë, i dëmtuar. Mollë të pavrara. Ullinj të pavrarë. Patate të pavrara.
2. fig. Që nuk e ka lodhur a plakur, nuk e ka vrarë jeta ose puna e rëndë, që ka pamje të shëndetshme, të freskët e është plot gjallëri megjithëse është në moshë të madhe; që nuk është plakur para kohe. I pavrarë nga jeta (nga puna). Me fytyrë të pavrarë. Me trup të pavrarë.
3. Që nuk ka përjetuar vuajtje, mundime, brenga etj., që s’është lënduar nga ndonjë dhembje e madhe shpirtërore etj.; kund. i vrarë. Me shpirt (me zemër) të pavrarë.
4. bised. Që nuk është rrahur për t’i marrë gjalpin; i parrahur, i pacenuar, i paprekur (për qumështin e bulmetin); i parrahur, i pashkelur (për një vend). Djathë i pavrarë djathë i bërë me qumësht, që nuk i është hequr gjalpi. Vend i pavrarë vend ku nuk ka shkelur njeri, vend i pashkelur a i pazbuluar nga njerëzit.
✱Sin.: i padëmtuar, i parrahur, i paplakur, i pabrengë, i pashqetësuar, i palënduar, i pavuajtur, i pamazitur, i patundur, i pashkelur.
PAVÚAJTUR (i, e) mb. Që s’ka vuajtur ndonjë herë, që s’ka hequr shumë në jetë, që s’ka shumë përvojë nga jeta, që s’është i regjur në vështirësi; i pakalitur; kund. i vuajtur. Njeri i pavuajtur. Është i pavuajtur.
✱Sin.: i pamunduar, i pahall, i pakalitur, i pabrengë, i pashqetësuar, i palënduar, i pavrarë.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë