Fjalori

Rezultate në përkufizime për “pashprehur”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ECI

EC/I vep., ~A, ~UR jokal. 1. Lëviz më këmbë në një drejtim. Ecën njeriu. Ecën kali (lopa, macja). Eci në rrugë (nëpër fushë, nëpër dhomë). Ecën shpejt (ngadalë). Ecën në majë të gishtave. Eci përpara (prapa, djathtas, majtas). Eci poshtë e lart. Ecte me zor. Ecim drejt malit. Eci gjunjas. Ecën si mbi vezë.
2. Lëviz me një mjet transporti ose mbi një kafshë (me kalë etj.). Eci me biçikletë (me motor, me makinë, me karrocë). Eci me kalë. Ecte me shpejtësi të madhe.
3. vet. v. III Lëviz, shkon diku (për një mjet transporti); përshkon një rrugë të caktuar. Ecën treni (makina, biçikleta). Ecën dyzet kilometra në orë. Ecën në rrugë të asfaltuar (në rrugë malore, mbi binarë).
4. vet. v. III Rrjedh (për ujin). Ecën uji. Ecën lumi (përroi).
5. vet. v. III, bised. Është në lëvizje a në veprim, punon (për një makineri). Motori ecën mirë.
6. vet. v. III. Kalon, ikën (për kohën). Ecën koha. Nuk ecte ora.
7. fig. Përparoj; zhvillohem. I ecën puna. Ecën bujqësia (industria). Ecën me këmbët e veta. Ecën me kohën. Ecën me të tjerët.
8. fig., bised. (me një trajtë të shkurtër të përemrit vetor). Më vete mbarë. Nuk më ecte. Atij i ecte gjithnjë. I ecën puna si sahat. I ecën biznesi.
9. fig., bised. Veproj siç më thotë dikush; shkoj. - Mos ec me ato që dëgjon poshtë e lart!
10. vet. v. III, fig., bised. Ka vlerë, shkon. Nuk ecën kjo para këtu.
11. vet. v. III, bised. Paguhet. Ecën dita. I ecën rroga.
12. bised. (në urdhërore) Shko. - Ec e pyete se ç’thotë?! - Ec e thuaji të vijë!
13. bised. (në urdhërore) Eja. - Ec me mua tani! - Ec lart, se kam një fjalë!
14. bised. Përdoret së bashku me një folje tjetër kur duam të tregojmë se është e pamundur të kryhet a të mos kryhet veprimi që shpreh folja e dytë. - Ec e mbushja mendjen atij! - Ec e fol me të, po deshe! - Ec e (mos) ia thuaj pastaj! - Ec e mos u nis pastaj!
15. Mund të lëviz a të shkoj diku (vepruesi nënkuptohet që është dikush në vetën e parë njëjës ose shumës, por është i pashprehur në fjali). Nuk mund të ecja më tej. Ishte e pamundur të ecnim.
✱Sin.: lëviz, shkoj, përshkoj, vete, çapit, qarkulloj, bares, rrjedh, kaloj, iki, punon, përparoj, zhvillohem, paguhet, eja.
♦ Ecën mbi *driza (dikush). Ecën (baret) pa *fener (dikush) keq. I ecën (i shkon, i dëgjohet, i zë vend) *fjala (dikujt). Më ecën (më shkon, më vete) *fjollë (diçka). Ecën drejt *greminës (dikush). Eci mbi *gjemba. Eci (shkoj) pas *gjurmëve (të dikujt). Eci në një *hap (me dikë) Ecën drejt *hundës (së vet) (dikush). Ec me *karvanin (dikush). Ecën me *kohën (dikush). I ecën (i shket) *pena (dikujt). Ecën (vete) *sahat (diçka). Ecën mbi *vezë (dikush). I ecën *zari (dikujt).

PADEKLARUAR

PADEKLARÚAR (i, e) mb., libr. Që nuk është bërë i njohur botërisht a zyrtarisht si i tillë, që nuk është deklaruar, që nuk është shpallur si i tillë, i pashpallur; kund. i deklaruar. Pasuri e padeklaruar. Pagë (shumë) e padeklaruar. Të ardhura të padeklaruara. Luftë e padeklaruar.
✱Sin.: i pashpallur, i pashprehur.

PASHKRUAR

PASHKRÚAR (i, e) mb. 1. Që nuk është shkruar ende; që s’është paraqitur a ngulitur me shkrim. Gjuhë e pashkruar.
2. Që zbatohet sipas zakoneve e traditës; që nuk ka marrë trajtë zyrtare të ngulitur në dokumente të shkruara; kund. i shkruar. Ligj i pashkruar. Normë e pashkruar.
3. Që nuk është e shkruar, që është e bardhë (për një letër); kund. i shkruar. Fletë (faqe) të pashkruara. Letër e pashkruar.
✱Sin.: i bardhë, i paplotësuar, i pazyrtarizuar, i pashprehur, i pambushur.

PASHPALLUR

PASHPÁLLUR (i, e) mb. Që nuk është shpallur botërisht a zyrtarisht; që bëhet pa zhurmë a që pranohet në mënyrë të heshtur; kund. i shpallur. Luftë e pashpallur. Garë ë pashpallur. Sundimtar i pashpallur.
✱Sin.: i padeklaruar, i heshtur, i pashprehur.

PASHPREHSHËM

PASHPRÉHSH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që nuk mund të shprehet dot me fjalë; i papërshkrueshëm; kund. i shprehshëm. Ndjenjë (kënaqësi) e pashprehshme.
✱Sin.: i pashprehur, i parrëfyeshëm, i patregueshëm, i papërshkrueshëm.

PASHPREHUR

PASHPRÉHUR (i, e) mb. 1. Që nuk është shprehur me gojë ose me shkrim, por që nënkuptohet; që nuk është thënë kund. i shprehur. Mendime të pashprehura. Pyetje (përgjigje, lutje, kërkesë) e pashprehur. Kryefjalë (gjymtyrë) e pashprehur (gjuh.) kryefjalë (gjymtyrë) që mungon a që nuk është shprehur në fjali, por nënkuptohet.
2. I pashprehshëm. Gëzim i pashprehur.
✱Sin.: i pashprehshëm, i pathënë, i pashkruar, i padeklaruar, i pashpallur.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë