Fjalori

Rezultate në përkufizime për “pashëndetshëm”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

HALIÇËT

HALÍÇËT (i, e) mb. 1. I pashëndetshëm, i lig, shëndetlig.
2. Që është pa lëvozhgë (për vezën).

KLLËNJKË

KLLËNJK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT edhe si mb. 1. Vezë kllukë. Doli kllënjkë.
2. edhe fig., mospërf. Njeri i pashëndetshëm, me imunitet shumë të dobët; njeri i mefshtë; njeri pa vlerë. E zuri menjëherë gripi kllënjkën.
✱Sin.: kllukë, kllëngjo.

NËHALLSHËM

NËHÁLLSH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që është i brishtë, që është i pashëndetshëm.

PAHIRTË

PAHÍRTË (i, e) mb. 1. Që vjen i paktë nga shtati; që është rritur me të keq; i pashëndetshëm. Vjen e pahirtë nga shtati.
2. fig. Që vjen pak i vonuar nga zhvillimi mendor. Është i pahirtë, mos ia kërko atij.

PASHËNDET

PASHËNDÉT (i, e) mb. Që nuk ka shëndet të mirë, që vjen i dobët e i sëmurë; shëndetlig. Fëmijë i pashëndet.
✱Sin.: i pashëndetshëm, shëndetlig, i dobët, i dobësuar, i ligur.

PASHËNDETSHËM

PASHËNDÉTSH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që nuk është i shëndetshëm, që nuk ka shëndet, i pashëndet, shëndetlig; kund. i shëndetshëm. Ushqim i pashëndetshëm. Ajër i pashëndetshëm. Klimë e pashëndetshme.

PASHËNDOSHË

PASHËNDÓSHË (i, e) mb. 1. Që nuk është e shëndoshë; që nuk ka shëndet, i pashëndetshëm. Me trup të pashëndoshë.
2. fig. Që nuk është i arsyeshëm a i drejtë, që nuk mbështetet në fakte e prova; i pabazuar. Mendje e pashëndoshë.
3. fig. Që nuk është i qëndrueshëm a i pastër. Shoqëri e pashëndoshë.

RRËSHQAS

RRËSHQ/ÁS vep., ~ÍTA, ~ÍTÚR jokal. 1. Kaloj ose lëviz lehtas e me shpejtësi mbi një sipërfaqe të lëmuar a të pjerrët pa ndeshur ndonjë pengesë; kalon pa ngecur; shkas. Rrëshqas mbi dysheme (mbi çimento). Pena rrëshqiti mbi letër. Në rrugë rrëshqiste një gjarpër.
2. Lëviz lehtas e shpejt mbi akull me këpucë të posaçme ose mbi dëborë me ski, duke u ushtruar në këtë lloj sporti; lëviz mbi një sipërfaqe të lëmuar a lëshohem nga një vend i pjerrët për të luajtur e për t'u dëfryer. Patinatorët rrëshqasin me patina mbi akull. Fëmijët mësuan të rrëshqisnin.
3. Nuk më mbajnë këmbët mbi një sipërfaqe të lëmuar ose të pjerrët dhe bie, shkas. Rrëshqita në akull (në baltë, në dëborë). Patëm rrëshqitur në rrugë.
4. vet. v. III Nuk qëndron dot diçka mbi një sipërfaqe të lëmuar ose të pjerrët, nuk mbahet, shket e rrëzohet. Rrëshqiti shkalla. Rrëshqiti kali. Rrëshqiti poshtë. Rrëshqitën tullat nga makina. I rrëshqiti këmba. Më rrëshqasin këpucët.
5. vet. v. III Ecën lehtë e pa pengesë mbi ujë, mbi binarë etj. (për mjetet e transportit). Rrëshqet treni mbi binarë. Rrëshqet barka në det. Rrëshqasin retë në qiell.
6. vet. v. ІІI Rrjedh mbi sipërfaqe pa u ndalur (për lëngjet); shket. Rrëshqet vaji. I rrëshqet djersa. I rrëshqasin lotët mbi faqe.
7. fig., vet. v. ІІI Kalon shpejt ose pa u ndier, rrjedh (për kohën), shket. Rrëshqet koha. Rrëshqasin vitet.
8. vet. v. III Shkëputet nga vendi dhe shkon teposhtë pak nga pak, shket (për dheun). Kishte rrëshqitur toka (dheu) nga reshjet e shumta.
9. fig., vet. v. ІІI Kalon lehtë e shpejt mbi diçka, shkon përsipër diçkaje duke e prekur lehtë; shfaqet e largohet menjëherë pa u ndalur. Rrëshqet drita. I rrëshqitën sytë mbi diçka. I rrëshqiti një buzëqeshje në fytyrë.
10. vet. v. ІІI Më bie shpejt e papritur diçka që e mbaja, më ikën, më shpëton. Më rrëshqiti nga dora gota. I kishte rrëshqitur palltoja nga supet.
11. fig. Bëj pa dashur një veprim të gabuar, më shpëton diçka ose e bëj pa dashur, them pa dashur a pa e kuptuar diçka; gaboj pa e kuptuar. Më rrëshqiti një fjalë (një gabim). I rrëshqiti pa dashur. Si më paska rrëshqitur kjo gjë!
12. fig., vet. v. ІІI I humbet aftësia për të menduar dhe arsyetuar, bëhet i pashëndetshëm mendërisht. Ky paska rrëshqitur fare!
13. fig. Iki fshehurazi nga një vend, largohem pa u ndier, shkas. Rrëshqiti në derë. Rrëshqiti nga dhoma.
14. fig. I bëj bisht diçkaje, i shmangem, dredhoj, shkas. U rrëshqiti pyetjeve. I rrëshqiti kontrollit të policisë. Gjithnjë rrëshqet si ngjalat.
✱Sin.: përvidhem, shmangem.
♦ Më rrëshqiti (më shkau) nga *duart (nga dora) (dikush a diçka). Më rrëshqiti (më shkau, më shpëtoi) *goja. Më rrëshqiti (me shkau) *gjuha. I rrëshqiti (i shkau) *këmba (dikujt). Rrëshqiti nga *mendja (dikush). Rrëshqet (shket) si *ngjalë (dikush). Rrëshqet (shket) në *tokë të thatë (dikush).

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë