Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
DAMLLÓSUR (i, e) mb., bised. 1. Që i ka rënë damllaja; që është i goditur a i paralizuar nga damllaja; i pikuar, pikërënë. Njeri i damllosur. Kafshë e damllosur. Rrinte si i damllosur.
2. Që i rëntë damllaja, damllamadh (si nëmë), damllarënë. -Ku vajti (ç'u bë), i damllosuri!
✱Sin.: damllamadh, damllarënë, i pikuar, pikëmadh, pikërënë.
DJÁTHT/Ë,~I (i) m. 1. anat. Krahu i djathtë a një organ i trupit nga ana e djathtë (syri, veshi etj.); kund. i majti. I djathti i është paralizuar. Nuk sheh mirë nga i djathti. Sulmoi i djathti (sport.).
2. edhe sh. ~Ë, ~ËT (të) polit. Anëtar i një partie, i një fraksioni a i një rryme politike, filozofike etj., që ka bindje të djathta; kund. i majti. Pikëpamjet e të djathtëve. Pushteti i të djathtëve.
GALACÚAR (i, e) mb. Që ka mbetur ulok, i paralizuar.
GALACÚN,~E mb. Që ka mbetur ulok, që është paralizuar.
GALÁMSH,~I m. sh. ~A, ~AT Ai që është paralizuar plotësisht, ulok që s’lëviz dot as këmbë as duar.
GJYSMËVÉT/E,~JA f. Vete e përgjysmuar nga mungesa të mëdha; vete e paralizuar pjesërisht.
GJYTYRÝM,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. bised. Ai që i janë paralizuar gjymtyrët e nuk lëviz dot nga vendi; ulok.
2. mospërf. Ai që është i ngathët e i plogët, ai që nuk është i aftë për asgjë; njeri i humbur. Gjytyrym i lodhur. Gjytyrym i tokës njeri i ngathët e i plogët, që nuk është i aftë për asgjë; njeri i humbur e i mbaruar.
NERVPARALIZÚES,~E mb. Që shërben për të paralizuar nervat. Gaz nervaparalizues.
NÉZ/ËR,~RIII m., vjet. Shumë parash që u ndahet atyre që janë në nevojë ose që lihet në një vend të shenjtë, me lutjen dhe me besimin që të zgjidhet një hall, një sëmundje etj., ose për shpirt të dikujt që ka vdekur. Bëri nezër për të birin që ishte paralizuar. Bën gjithmonë nezër për të atin e ndjerë.
PARALITÍK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT mjek. Ai që është goditur nga paraliza, ai që është paralizuar pjesërisht a tërësisht. Paralitikët kanë nevojë për shumë shërbime.
►PARALIZ/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. mjek., vetv. Humbas aftësinë për të lëvizur gjymtyrët a një pjesë të trupit; vet. v. III e zë paraliza një gjymtyrë a një organ, ngrin. Iu paralizua krahu (këmba). I është paralizuar gjysma e trupit.
2. fig., vetv., vet. v. III Ndërpret veprimtarinë e gjallë e zhvillimin, ngec në vend. U paralizua puna. U paralizua ekonomia. U paralizua jeta e vendit.
3. fig., vetv. Humbas mundësinë të veproj lirisht, mbërthehem keq. U paralizuan krejt.
4. pës. e PARALIZÓJ.
✱Sin.: galacohem, mpihem, gozhdohem, bllokohem, pikohem, damllosem, shitohem, shuplakem, shkelem, thahem, rrëgjohem, rëndohem, ngecem, mbërthehem.
PARALIZ/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. mjek., zakon. v. III Bën që të humbasë aftësinë për të lëvizur dhe ndjeshmërinë ndaj ngacmuesve të jashtëm, ia mbërthen në vend një organ a një pjesë të trupit; i shkakton paralizë. I paralizoi krahun (këmbën).
2. fig., vet. v. III Ia ndërpret veprimtarinë e gjallë, zhvillimin e përparimin në një fushë, e ndal në vend, e bën të ngecë. E paralizoi ekonominë (industrinë). Paralizoi qarkullimin (lëvizjen, tregtinë).
3. fig. I heq mundësinë të veprojë lirisht, e mbërthej në vend. I kishte paralizuar frika.
✱Sin.: mpij, gozhdoj, bllokoj, ngrij, damllos, shitoj, nguros, shuplak, shkel, ndal, ngec, mbërthej.
PARALIZÚAR (i, e) mb. 1. mjek. Që ka humbur aftësinë për të lëvizur dhe ndjeshmërinë ndaj ngacmuesve, që është paralizuar. Dorë (këmbë) e paralizuar. Me trup të paralizuar.
2. fig. Që ka ndërprerë veprimtarinë e gjallë, zhvillimin a përparimin; që ka ngecur në vend. Ekonomi (industri) e paralizuar.
3. fig. Që nuk është në gjendje të veprojë lirisht, i mbërthyer, i gozhduar. Mbeti i paralizuar gjithë ditën.
✱Sin.: paralitik, ulok, i gozhduar, i bllokuar, i pikur, i mpirë, i ngrirë, i gjymtë, ulok, damllarënë, i damllosur, këmbac, këmbëzënë, i pikuar, galamsh, sakat, i shituar, i shuplakur, i shkalur, ngurosur, i goditur, i ngecur, i mbërthyer, i gozhduar.
PIKÚAR (i, e) mb. 1. Që është pikuar. Enë e pikuar.
2. Shumë i mirë a shumë i bukur, si i rënë nga qielli. Vajzë e pikuar.
3. Që i ka rënë pika ose damllaja; i paralizuar.
4. Që ka rënë nga pema (për një frutë), se është pjekur.
✱Sin.: i bukur, i damllosur, i pikur, i paralizuar.
♦ I pikuar (i pikur) nga *qielli (dikush).
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë