Fjalori

Rezultate në përkufizime për “pandriçuar”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

MUGËTIRË

MUGËTÍR/Ë,~A f. 1. Dritë e dobët shpërndarë nga qielli fill pas perëndimitdiellit ose pak përpara lindjes së tij, gjysmerrësira e mbrëmjes ose e agimit, mug; koha kur zë e gdhin ose kur zë e ngryset, muzg; buzëmbrëmje ose buzë mëngjesit. Ishte ende mugëtirë. Drita e asaj mugëtire ishte e pakët për të dalluar orenditë. Vjen mugëtira e mbrëmjes (e natës, e mëngjesit). Ra mugëtira. Mugëtira po dendësohej. U mugëtirë u ngrys, u err. U nis që me (në) mugëtirë. Ndaj mugëtirës u largua.
2. qenët i pandriçuar mirë, gjendje me ndriçimzbehtë, gjysmerrësirë. Hëna matanë maleve u mugëtirë. Nuk ia shihja dot fytyrën në mugëtirën e pyllit (e dhomës, e kabinës). Në mugëtirën e asaj dite (e asaj shtrëngate).
3. fig. Gjendje e paqartë a e turbullt, mjegulli; njohja jo e mirë a jo e plotë e diçkaje, dije e pamjaftueshme, paqartësi. Në mugëtirën e shekujve. Ishtemugëtirë e s’dinte si të bënte. I mbuluar nga mugëtira mijëvjeçare.
Sin.: gjysmerrësirë, mug, muzg, buzëmbrëmje, paqartësi.

PASHKOQITUR
PAZDRITUR

PAZDRÍTUR (i, e) mb. 1. Që nuk është i zdritur; që nuk është zdritur; kund. i zdritur. Qoshk i pazdritur.
2. fig. I pasqaruar, i pandriçuar.
Sin.: i pasqaruar, i pazgjidhur, i pandriçuar.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.