Fjalori

Rezultate në përkufizime për “panënshkruar”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ANONIM

ANONÍM,~E mb. 1. Që nuk e ka emrin e atij që e ka bërë, që nuk i dihet autori ose ai që e ka shkruar; i paemër, i panjohur. Person anonim. Vepër anonime. Artikull anonim. Letër anonime. Autor anonim.
2. Që nuk i njihet emri; që nuk nënshkruan me emrin e vet. Autor anonim. Mjeshtrit anonimë. Shoqëri anonime shoqëri aksionare, që nuk mban emrin e asnjërit nga pjesëtarët e saj.
✱Sin.: i panjohur, i panënshkruar, i pazbuluar, i paemër, i fshehur, i paidentifikuar.

ANONIM

ANONÍM,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që nuk e tregon emrin ose identitetin e tij, që nuk dëshiron të njihet, i panjohur; ai që nuk është identifikuar. Erdhi një anonim. Ishte anonim. Njeri anonim. Grua anonime.
2. Autor i një vepre ose i një letre, të cilit nuk i dihet emri, autor i panjohur; ai që boton shkrimet e veta pa emër ose pa nënshkrim; i panënshkruar, i paidentifikuar. Anonimi i letrës. Anonimët popullorë. Anonimi i Elbasanit. Anonim i dokumentit.
✱Sin.: i panjohur, i panënshkruar, i pazbuluar, i paemër, i fshehur, i paidentifikuar.

PADORAS

PADÓRAS,~E mb. I padorës, i panënshkruar, i paemër, anonim. Letër padorase.

PADORËS

PADÓRËS (i), ~E (e) mb. Që nuk e ka emrin e atij që e ka shkruar, i panënshkruar, i paemër, anonim. Letër e padorëse.
✱Sin.: i panënshkruar i paemër, anonim.

PAEMËR

PAÉMËR (i, e) mb. 1. Që nuk ka emër, që nuk i është vënë emri; që nuk i dihet emri. Rrugë e paemër. Fëmijë i paemër.
2. Që nuk e ka emrin e atij që e ka shkruar ose që e ka bërë, i padorës, anonim. Letër e paemër. Vepër (pikturë) e paemër.
3. fig. Që nuk di si ta quash a çfarë emri t’i vësh; që nuk është parë a dëgjuar ndonjëherë; i jashtëzakonshëm. Bukuri e paemër. Nur i paemër. Turp i paemër. Ligësi e paemër.
4. fig. Që nuk është bërë i njohur në shoqëri, që nuk ka fituar emër të mirë, i padëgjuar.
5. mallk. Që mos iu përmendtë emri, që mos qoftë. Njeri i paemër.
✱Sin.: i paemërtuar, anonim, i panënshkruar, i panjohur, i jashtëzakonshëm, i padëgjuar.

PANËNSHKRUAR

PANËNSHKRÚAR (i, e) mb. Që nuk është nënshkruar (për një shkresë, një vendim etj.); kund. i nënshkruar. Shkresë e panënshkruar. Urdhër (vendim, procesverbal) i panënshkruar. Fletëngarkesë e panënshkruar.
✱Sin.: i paemër, i padorës, i padorë, anonim.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë