Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
AKUZÚES/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. drejt. Ajo që bën akuzë kundër dikujt para organeve gjyqësore, paditëse. Akuzuesja zyrtare. U kthye në akuzuese. Akuzuesja viktimë.
2. Ajo që fajëson dikë, që ngre akuza kundër një tjetri. Akuzuese e palodhur. Fjala e akuzueses.
✱Sin.: paditëse, fajësuese, pretenduese, kritikuese, qortuese.
DHEI lidh. 1. Përdoret për të lidhur dy elemente të të njëjtit lloj brenda një fjalie ose dy fjali të të njëjtit lloj në aspektin gramatikor; e. Burra dhe gra. Të rinj dhe të reja. Zonja dhe zotërinj. Ditë dhe natë. Është i ndershëm dhe fjalëpaktë. Punojnë dhe mësojnë. U ngrit shpejt dhe u nis për rrugë.
2. Shpreh kuptim përforcues kur përsëritet para fjalëve të të njëjtit lloj, para një grupi fjalësh të të njëjtit lloj a para fjalive që gjithashtu kryejnë të njëjtin funksion gramatikor, të cilat tregojnë kryesisht sende, dukuri a veprime që numërohen; edhe. Dhe i aftë, dhe i palodhur. Dhe për të sotmen, dhe për të nesërmen. Dhe për dimër, dhe për verë. Dhe punon, dhe mëson. I mori të gjithë me vete — dhe fëmijët, dhe prindërit, dhe shokët. Dhe qeros, dhe fodull.
3. Gjithashtu, po ashtu, ashtu edhe, edhe. Si ai dhe ti. Si i ati dhe i biri. Sipas vendit dhe kuvendi. (fj. u.).
4. Përdoret për të kundërvënë dy elemente të të njëjtit lloj brenda një fjalie a për të përqasur dy fjali gjithashtu të të njëjtit lloj; e, edhe. Duhet punë dhe jo fjalë. Duhej të shkonte me shokët dhe jo të rrinte.
5. Shpreh përsëritje, vijimësi a përforcim kur përdoret për të lidhur dy fjalë të ndryshme kuptimisht, por që kryejnë të njëjtin funksion gramatikor ose dy trajta të së njëjtës fjalë. Mirë dhe më mirë. Vetëm dhe vetëm. Keq dhe mos më keq. Foli dhe foli sa u lodh. Kur zë dhe mburret, s'durohet.
6. Përdoret për të lidhur trajtat e njëjta të një foljeje (njëra e shoqëruar me pjesëz mohuese) kur veprimi a gjendja shprehen si jo të sigurt, jo të prerë etj. Dhe e bën, dhe s’e bën. Dhe e thotë, dhe s’e thotë. Dhe është, dhe s’është. Dhe vjen, dhe s’vjen.
7. Përdoret në fillim të një fjalie që plotëson a që sqaron një mendim të shprehur nga një fjali tjetër para saj. Dhe atje nuk u mësua. □ E lan, e ushqen, ia bën të gjitha gati. Dhe pastaj ka gojë e flet. □ Ia thua të gjitha me mirëbesim. Dhe pastaj të tradhton. □ E shoqëron gjithë ditën. Dhe harron të të thotë faleminderit.
8. si ndajf. Në një shkallë më të lartë, më shumë, edhe, ca. Dhe më të mëdha. Dhe më i fortë (më i mirë...). Dhe më bukur (më shumë, më keq...).
9. Edhe pse..., megjithëse..., edhe kur...; edhe. Dhe të lodhur katër sy shohin prapë më mirë se dy (fj.u.).
✱Sin.: e, edhe, gjithashtu, ca.
FAVORIZ/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. I bëj një të mirë të veçantë a një favor dikujt; i jap ndihmë a përkrahje; marr një masë në interes të dikujt a të diçkaje. Puna e palodhur e favorizoi për arritje të shumta.
2. Përkrah a mbroj dikë pa të drejtë, i mbaj anën, e mbaj me hatër. E favorizuan pa e merituar.
3. I krijoj mundësi a lehtësi pune ose veprimi dikujt; i bëj mirë dikujt a diçkaje, i sjell dobi, e ndihmoj. Koha e mirë e favorizoi lundrimin në det.
✱Sin.: ndihmoj, përkrah, mbroj.
FILATURÍST/E,~JA f. sh. ~E, ~ET tekst. Punëtore në fabrikën e tjerrjes; tjerrëse. Filaturiste e palodhur.
GJUNJËPALÓDHUR mb. Që është i fuqishëm e i palodhur; gjunjëfortë. Njeri gjunjëpalodhur.
GJUNJËPALÓDHUR,~I m. sh. ~, ~IT Ai që është i fuqishëm e i palodhur; gjunjëfortë. I pari doli gjunjëpalodhuri.
GJUNJËPALÓDHUR,~A f. sh. ~A, ~AT Ajo që është e fuqishme dhe e palodhur; gjunjëfortë. Gjunjëpalodhura bënte stërvitje të fortë.
LÓDHUR (i, e) mb. 1. Që është lodhur nga një punë e rëndë, nga një udhëtim i gjatë etj., që ndien lodhje; kund. i çlodhur, i palodhur. Jemi shumë të lodhur.
2. Që shpreh lodhje. Me pamje të lodhur. Me fytyrë (me sy) të lodhur. Me zë të lodhur.
3. Që është i mërzitur shumë, që ka humbur durimin e qëndresën; që është thyer shpirtërisht dhe e ka lëshuar veten. Është i lodhur (nga pritja, nga zhurmat). Ishte i lodhur nga jeta.
✱Sin.: i rraskapitur, i këputur, i dërrmuar, i shkrehur, i sqaqur, i molisur, i lodhët, i mërzitur, frymëkëputur, frymësosur, frymëshuar, frymëzënë.
LUFTËTÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që merr pjesë në luftë, ajo që bën luftë. Luftëtaret e UÇK-së. Luftëtare për të renë.
2. Ajo që përpiqet shumë, me këmbëngulje e me guxim për të arritur diçka; ajo që lufton për një çështje të madhe a të përbashkët. Luftëtare e palodhur.
✱Sin.: ushtare, trime, trimëreshë, burrneshë, luftarake.
LËVRÚES,~I m. sh. ~, ~IT 1. bujq. Ai që punon tokën për ta mbjellë, lërues; bujk. Lëvrues i mirë (i zoti).
2. Ai që bën kërkime e studime të zellshme e frytdhënëse në një fushë të shkencës, të artit e të kulturës, që e zhvillon dhe e shpie atë përpara; ai që krijon diçka me vlerë në fushën e letërsisë, të artit e të shkencës. Lëvrues i zellshëm (i palodhur). Lëvruesit e gjuhës shqipe. Lëvruesit e prozës tregimtare (e poezisë).
✱Sin.: lërues, bujk, kërkues, hulumtues, studiues, krijues.
LËVRÚES/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. bujq. Ajo që punon tokën për ta mbjellë, lëruese; bujkeshë. Lëvruese e zonja si një bujk i vjetër.
2. Ajo që bën kërkime e studime të zellshme e frytdhënëse në një fushë të shkencës, të artit e të kulturës, që e zhvillon dhe e shpie atë përpara; ajo që krijon diçka me vlerë në fushën e letërsisë, të artit e të shkencës. Lëvruese e palodhur. Lëvruese e poezisë.
✱Sin.: lëruese, bujkeshë, kërkuese, hulumtuese, studiuese, krijuese.
NDÍHMËS,~I m. sh. ~, ~IT 1. Ai që ndihmon dikë për të bërë një punë ose për të përballuar një detyrë a një barrë. Ndihmës i afërt. Ndihmës besnik. Ndihmës i palodhur (i pakursyer). Është pa ndihmës (bised.) nuk ka njeri tjetër që ta ndihmojë për të mbajtur familjen. Ndihmës ligjor.
2. Njeri i caktuar për të ndihmuar një punonjës tjetër, nga i cili varet dhe të cilin e zëvendëson për disa detyra. Ndihmësit kryesorë. Ndihmësi i parë. Ndihmësi i mjeshtrit. Drejtori dhe ndihmësit e tij. Gjyqtari dhe ndihmësit. Organizatorët dhe ndihmësit. Ndihmësi i kuzhinierit. Ndihmës i rëndomtë.
PALODHSHMËRÍ,~A f., libr. Të qenët i palodhshëm ose i palodhur; vetia e diçkaje që është e palodhshme. Fëmijët treguan palodhshmëri dhe dëgjueshmëri gjatë lojës.
PALÓDHSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që nuk di ç’është lodhja, i palodhur; kund. i lodhshëm. Punëtor i palodhshëm.
2. Që nuk të sjell lodhje, i lehtë; kund. i lodhshëm. Punë e palodhshme.
✱Sin.: i palodhur, i papërtueshëm, punëtor, këmbëngulës.
PALÓDHUR (i, e) mb. 1. Që nuk di ç’është lodhja; që punon vazhdimisht me këmbëngulje e pa u lodhur. Njeri i palodhur. Mbledhës i palodhur i fjalës shqipe. Është treguar i palodhur.
2. Që bëhet vazhdimisht me këmbëngulje e pa i përfillur vështirësitë. Me punë të palodhur.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë