Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
LÉR/Ë,~AI f. 1. Baltë e hollë, llucë; vend a gropë e gjerë me baltë të hollë e me ujë të ndenjur; tokë e squllët që të thith brenda, moçalishte. Gropë me lerë. U bë lerë. Ngeci në lerë. I futi buajt në lerë.
2. Zhul në trup a në rroba, që bëhet nga të palarët për një kohë të gjatë; llum, zdralë. Lera e kokës (e flokëve, e trupit). Lera e rrobave (e jakës). Ka zënë lerë.
3. Llum vaji; papastërti të ndryshme që zë një send. Lera e pushkës. Pastroi lerën e tytës.
4. edhe sh. ~A, ~AT Pellg me ujë në kullotat malore, që bëhet gjatë verës kur shkrin bora; gropë e madhe që mbushet me ujë për të pirë bagëtitë në kohën e thatësirës. Lerat e kullotave. I çoi bagëtitë në lerë.
5. fig. Diçka e turpshme dhe e fëlliqur; njollë turpi; turp. I vuri lerë dikujt e njollosi, e turpëroi. Ia la lerën në derë. E bëri lerë dikë e turpëroi, i vuri njollë.
6. fig. Fjalë të ndyra e të turpshme. Nxori lerë nga goja.
7. si ndajf. Tërë, krejt (kur dikush a diçka fëlliqet shumë). U bë lerë me gjak.
✱Sin.: llucë, valishtë, hurdhë, llogaçe, moçalishte, zhul, zdralë, batak, zgjyrë, papastërti, zdrëmë, llum, fundërresë, papastërti, turp, ndyrësi, palavi.
♦ M’u bë barku lerë piva shumë ujë; m’u fry barku; m’u bë barku kacek. E bëri lerë (dikë a diçka) e shau keq, s’la gjë pa thënë për të; e fëlliqi, e njollosi, e përleu. Nxjerr lerë nga goja (dikush) thotë fjalë të ndyra e të turpshme; shan rëndë; vjell vrer. I hedh lerë (dikujt) e turpëroj, e njollos, e përlyej; hedh baltë (mbi dikë a mbi diçka); i vë njollë.
NDYRËSÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. vet. nj. Të qenët i ndyrë; cilësia e atij që është i ndyrë; kund. pastërti. Ndyrësia mbretëronte në atë vend.
2. Gjë e ndyrë, mbeturinë e papastër e diçkaje. Ndyrësitë e lumit. Një grumbull ndyrësish. Pastroj ndyrësitë.
3. fig. Veprim a punë e ulët, e pandershme dhe e turpshme. Ndyrësitë e pushtuesve. Ndyrësitë e njerëzve të shthurur. Ndyrësi politike.
4. Fjalë e ndyrë, sharje me fjalë të ndyra. Nxirrte ndyrësi nga goja. S’la ndyrësi pa i thënë.
5. Njeri i ulët e i ndyrë për nga sjellja. Është njeri i ulët, një ndyrësi.
✱Sin.: ndot, ndotësi, të ndotë, të ndytë, fëlliqësi, të pëgërë, ndyrësirë, ndotje, fëlliqësirë, qelbësirë, lerë, zhul, zgjyrë, handrak, mutësi, llomështi, lapërdhi, llangosje, palavi, pisllëk, pocaqi, pleh, jashtëqitje, fëlligështi, fëlligë, rrushkulli, turp, poshtërsi, batakçillëk, batakçi, handrak.
PALAVÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. Papastërti, ndyrësi; qelb që zë një plagë. Palavi e madhe. I mbuloi palavia. I ka zënë plaga palavi.
2. Morr a plesht (si parazitë të njeriut). Kishte ndonjë palavi.
3. përmb. Barërat e këqija, që mbytin bimët e mbjella. E ka mbytur grurin (misrin) palavia.
4. kryes. sh., fig. Fjalë a shprehje të ndyra. Nxori palavi nga goja.
5. fig. Zhurmë, potere.
6. fig. keq. Femër e përdalë, e pandershme.
✱Sin.: papastërti, ndyrësi, qelb, lapërdhi, fëlliqësi, fëlliqësirë, ndyrësi, lapërdhi, turpëri, turpësi, zhurmë, potere, morr, plesht.
PAPASTËRTÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. vet. nj. Të qenët i papastër, gjendja e dikujt a e diçkaje të papastër; mungesë pastërtie; kund. pastërti. Papastërti e madhe. Papastërtia e trupit. Papastërtia është burim sëmundjesh.
2. kryes. sh. Pluhura, baltë, lyrë ose mbeturina sendesh të ndryshme e të pavlefshme që mblidhen diku a mbi diçka; plehra. Fshiu (hodhi) papastërtitë.
3. kryes. sh. Lëndë e huaj dhe e panevojshme e përzier në një tjetër. Papastërtitë e ujit (e mineralit). Pastrojnë drithërat nga papastërtitë.
✱Sin.: pisllëk, palavi, ndyrësi, fëlliqësi, fëlliqësirë, baltë, lyrë, këllirë, mbeturina, plehra, fundërrina, shpërlasina.
SHÁRJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur i themi njëri-tjetrit fjalë fyese, të sharët; kund. lavdërim. Sharjet nuk i bënë më përshtypje as njërit e as tjetrit.
2. Fjalë a shprehje fyese, fjalë e rëndë dhe e pahijshme që i themi dikujt, e sharë. Sharje e pistë (e rëndë, e ulët). Dëgjoi ca sharje me fjalë të pahijshme.
3. Fjalë që i thuhen dikujt për t’i shprehur pakënaqësinë për një gabim, qortim. Pas atij veprimi parashikonte të vinte edhe një sharje. E mori atë sharje me sportivitet.
4. Fjalë të rënda të thëna me zë të lartë, bërtitje. U dëgjuan sharjet e saj që nga larg. E priti me sharje e ulërima.
✱Sin.: të sharët, e sharë, poshtërim, bërtitje, qortim, qortim, hakërrim, gërmushje, qorrollisje, e lehur, pëllitje, llapëtyrë, llomotitje, palavi.
SHÁRË,~T (të) as. Sharje. E kishte të sharët në majë të gjuhës. S'pushon së shari. S'bëhet gjë me të sharë. Zuri të sharët. (bised.) filloi të shante.
✱Sin.: e sharë, sharje, poshtërim, bërtitje, qortim, hakërrim, gërmushje, qorrollisje, llomotitje, palavi.
♦ S’ka të sharë (dikush a diçka) është shumë i mirë, s’ka asnjë cen a të metë; s’ke ç’i thua; është punë e madhe.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë