Fjalori

Rezultate në përkufizime për “palare”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ASTRAGAÇ

ASTRAGÁÇ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Dërrasë vezake e me bishtgjatë mbicilën vendoset buka për ta shtënëfurrë; lopatë furre, qehën. Astragaçi i bukës (i pites, i lakrorit etj.). E shtie bukën me astragaç. Hollojastragaç. Ma sill astragaçin.
2. Qer, palare; qehni i lakrorit (i byrekut). Astragaçi i pites, i lakrorit etj. Holloj petëastragaç.
Sin.: fund, qehën, palare, qer.
Mjel në *shoshë e mbledhastragaç (dikush) iron.

BUKURE

BUKURÉ,~JA f. sh. ~, ~TË zool. Xixëllonjë. U zhduk si bukureja (dikush) iku shpejt. Bukure, bukure, / Hynmagje, në palare. (folk.).

PALARE

PALARÉ,~JA f. sh. ~, ~TË 1. Dërrasë e gjerë, e rrumbullakët dhe e lëmuar, mbicilën tëhollin petët e lakrorit, të byrekut etj., qer. Tëhollnin në dy palare njëherazi.
2. Pjatë e madhe dhe e nderë; tepsi a tavë prej balte. Një palare me mish (me gjellë).
3. fet. Pjatë me grurëzier, që e çojnëkishë besimtarët ortodoksë dhe ua ndajnë njerëzve për të përkujtuar një të vdekur.
Sin.: qer, tajer, qehën, pjatë, tepsi, tavë, parkë.

PANICË

PANÍC/Ë,~A f. 1. Palare.
2. Govatë, magje.

PANKË

PÁNK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Palare.

PARKË

PÁRK/Ë,~A f. Palare.

PJATË

PJÁT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Enë e vogël prej porcelani, plastike etj., e rrumbullakët e me fundsheshtë, që përdoret për të hedhur në të gjellënhamë etj. Pjatë e thellë (e cekët, e nderë). Pjatë gjelle. Pjatë për ëmbëlsirë. Pjatat e filxhanëve të kafesë (të çajit). Një pjatë gjellë. Laj pjatat. Shtroi pjatat. Hedhpjata. Hanëpjata. U thye një pjatë. Lule pjate (bot.).
2. Sasia e gjellësnxë një enë e tillë. Hëngri dy pjata (gjellë, pilaf). Pjatë e parë pjatë me sallatë perimesh, me proshutë etj., që shërbehettavolinë e para. Pjata e dytë pjatë me gatime mishi etj. që shërbehettavolinë pas pjatës së parë.
3. Enë e rrumbullakët dhe e nderë, që është pjesë e diçkaje dhe shërben për punëndryshme. Pjata e një prese.
4. muz. Secili nga disqet prej tunxhijanë paklugët e që përdorenorkestër duke i përpjekur njërin me tjetrin a duke i goditur me diçka. U bie pjatave.
Sin.: limbë, palare, çini, sahan, mashtër, disk.
I ra morripjatë (dikujt) përçm. iu zbuluanfshehtatkërkontembante dikush, tani i shohin a i dinëgjithë (për diçkakeqe); i dolën lakratshesh; i dolënpalaratshesh; i doli içi. E do në pjatë (dikush) shih e do në gojë (dikush). Ia dhapjatë (në *tepsi, në tabaka) (dikujt). E ka në pjatë (dikë a diçka) shih e ka në dorë2 (dikë a diçka). E kthen pjatën ngakatër anët (dikush) keq. nuk është i ndershëm dhe i çiltër; është i paqëndrueshëm e hipokrit, nuk e mban fjalën, e dredh; flet e vepron sipas interesit të vet; ka dy fytyra; të lan e të lyen; bën dredha; flet e shflet; kund. ka fytyrë; ka cipë.

QEHËN

QÉH/ËN,~NI m. sh. ~NA, ~NAT 1. Lopatë furre; qeth. Qehni i bukës.
2. Qer, palare. Qehni i lakrorit. Qehni i byrekut. Hollojqehën.

QER

QER,~I m. sh. ~E, ~ET Sofër e vogël prej dërrase, ku hollohen petët, palare. Hollojnë petët në qer.

QETH

QETH,~II m. sh. ~A, ~AT Sofër e vogël, qehën; palare. U ulën përreth qethit.
Sin.: qehën, palare.

TAJER

TAJÉR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Lopatë me bishtgjatëshërben për të futur bukëtfurrë; lopatë furre.
2. Qer, palare. Holloi petëttajer.
Sin.: qezë, qehën, qer, palare.

TANOR

TANÓR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Qezë me të cilën shtiem bukëtfurrë; lopatë furre, qehën.
2. Qer, palare.
Sin.: qezë, lopatë, qehën, qer, tanore, palare.

TANORE

TANÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Dërrasë e rrumbullakët në të cilën tëhollim petë; qer, palare.

TARUN

TARÚN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Palare, qer.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.