Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
JOEPTIMÓR,~E mb. Që nuk zgjedhohet ose që nuk lakohet, që nuk eptohet; që nuk e ka sistemin e eptimit të fjalëve; kund. eptimor. Gjuhë joeptimore.
✱Sin.: i palakueshëm, i pazgjedhueshëm.
LAKÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që mund të kthehet a të përkulet në trajtë laku, që mund të lakohet, i përkulshëm. Tel i lakueshëm. Trupa të lakueshëm.
2. fig. Që di të sillet e të veprojë sipas kushteve e rrethanave, që i kupton rrethanat e u përshtatet atyre. Njeri i lakueshëm.
3. gjuh. Që e ndryshon trajtën sipas rasës, numrit e gjinisë, që lakohet; kund. i palakueshëm (për emrin, mbiemrin, përemrin, numërorin, nyjën). Pjesët e lakueshme të ligjëratës.
✱Sin.: i epshëm, i përshtatshëm, i ndryshueshëm.
PALAKUESHMËRÍ,~A f. 1. Që nuk lakohet a nuk përkulet; që nuk epet. Palakueshmëria e çelikut.
2. gjuh. Të qenët i palakueshëm, paeptueshmëri. Palakueshmëria e ndajfoljeve (gjuh.).
PALAKÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që nuk mund të kthehet a të përkulet si lak, që nuk epet; kund. i lakueshëm. Tel i palakueshëm. Dërrasë e palakueshme.
2. gjuh. Që nuk ndryshon sipas trajtave në rasë, në numër dhe në gjini, jo i lakueshëm; kund. i lakueshëm. Emër i palakueshëm. Pjesët e palakueshme të ligjëratës.
✱Sin.: i papërkulshëm, i paharkueshëm, i paepshëm, i sertë, i pandryshueshëm.
PANDRYSHÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që nuk mund të ndryshojë; që nuk ndryshon, që mbetet ashtu siç është, i qëndrueshëm; kund. i ndryshueshëm. Nen (ligj, paragraf) i pandryshueshëm. Kushte të pandryshueshme. Parim i pandryshueshëm. Temperaturë e pandryshueshme. Sasi e pandryshueshme.
2. gjuh. Që nuk merr trajta të ndryshme gramatikore, që nuk lakohet a nuk zgjedhohet; kund. i ndryshueshëm (për disa pjesë të ligjëratës). Pjesët e pandryshueshme të ligjëratës.
✱Sin.: i palëvizshëm, i patundshëm i qëndrueshëm, i patjetërsueshëm, i ngurtë, i paapelueshëm, i pandërrueshëm, i pakthyeshëm, i vijueshëm, i palakueshëm, i paeptueshëm, i pandjeshëm.
PAPËRKÚLSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që nuk mund të lakohet ose të marrë trajta të ndryshme, që thyhet a këputet po të përkulet, i paepshëm; kund. i përkulshëm. Tel i papërkulshëm. Dru i papërkulshëm.
2. fig. Që nuk thyhet para kërcënimeve, forcës a lutjeve të dikujt; që nuk dorëzohet a nuk gjunjëzohet përpara vështirësive, pengesave etj.; që është karakteristik për një njeri të tillë; i paepur, i pathyeshëm; kund. i përkulshëm. Popull (komb) i papërkulshëm. Luftëtare e papërkulshme. Qëndrim i papërkulshëm. Me shpirt të papërkulshëm.
✱Sin.: i palakueshëm, i paepshëm, i papërthyeshëm, i pathyeshëm, i papërkulur, i paepur, i pakthyeshëm, thepak, ujk, thi, derr, kockëfortë, i pagjunjëzueshëm, zemërhekur, i palëkundshëm, i fortë, i hekurt.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë