Fjalori

Rezultate në përkufizime për “pakripë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

AMËSHT

ÁMËSHT (i, e) mb. 1. Që ka shijepapërcaktuar, as i ëmbël as i kripur, i pashije. Gjellë e amësht. Vjen si e amësht.
2. fig. Që nuk të tërheq me pamjen e tij, i pakripë (për njeriun). Burrë i amësht.
Sin.: i amët, i amëtuar, i amështuar, i amshëm, i baltishëm, i pashije, amështiq, amëshik.

AMËSHTIQ

AMËSHTÍQ,~E mb. 1. është si i amësht nga shija; që ka një farë amëze. Gjellë amështiqe. Byrek amështiq.
2. fig. Që nuk të tërheq me pamjen e tij; i pakripë, i payndyrë. Djalë amështiq.

PAGJALPË

PAGJÁLPË (i, e) mb. 1. Që i është hequr gjalpi. Qumësht i pagjalpë.
2. fig. I payndyrë, i palyrë, i pakripë (për njerëzit). Njeri i pagjalpë.
Sin.: i rrahur, i mazitur, i skremuar, i payndyrë, i palyrë, i pakripë.

PAKRIPTË

PAKRÍPTË (i, e) mb. I pakripë; kund. i kriptë. Thumbime të pakripta.

PAKRIPUR
PAKRIPË
PALEZETSHËM

PALEZÉTSH/ËM (i), ~ME (e) mb., bised. 1. Që nuk ka shijemirë dhe nuk ta ka ënda ta hash, i pashijshëm; kund. i lezetshëm. Gjellë e palezetshme. Mish i palezetshëm.
2. Që nuk ka tiparerregullta, i pahijshëm; kund. i lezetshëm. Vajzë e palezetshme.
3.ngjall pakënaqësi, i papëlqyeshëm; i pahijshëm; kund. i lezetshëm. Punë (ngjarje) e palezetshme. Sjellje e palezetshme.
Sin.: i pashijshëm, i pahijshëm, i papëlqyeshëm, i pakripë, i zbarët, i zbaritur, i shpëlarë.

PALYRË

PALÝRË (i, e) mb. 1. Që nuk i është hedhur lyrë sa duhet; që nuk ka lyrë. Gjellë e palyrë.
2. fig. I payndyrë, i pakripë. Njeri i palyrë.
Sin.: i payndyrë, i pakripë.

PASHIJE

PASHÍJE (i, e) mb. 1. Që nuk ka asnjë shije në të ngrënë a në të pirë, i zbarët; i pashijshëm. Gjellë e pashije.
2. fig. është i shpëlarë e pa lezet; që nuk është i këndshëm e tërheqës; i pakripë. Njeri i pashije. Shaka e pashije.
Sin.: i zbarët, i zbaritur, i paamëz, i amësht, amështiq, i samtë, i bartë, i baritur, i baltemë, bar, i pashijshëm, i pakripë, i amët, bajat, i motuar, i baltur, i shpëlarë, i palezet, i pakëndshëm, jotërheqës.

PAYNDYRSHËM

PAYNDÝRSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që s’ka yndyrë; që s’është i dhjamur; kund. i yndyrshëm. Gjellë e payndyrshme. Mish i payndyrshëm.
2. Që nuk lëshon yndyrë.
3. Që i është marrë yndyra duke e rrahur etj.; jo i yndyrshëm; kund. i yndyrshëm. Qumësht (djathë, kos) i payndyrshëm.
Sin.: i payndyrë, palyrë, pabulmetshëm, i padhjamë, i pagjalpë, i pakripë.

PAYNDYRË

PAYNDÝRË (i, e) mb. 1. Që s’ka yndyrë, që s’i është hedhur yndyrë; i payndyrshëm. Gatim i payndyrë.
2. fig. Që s’të tërheq, që është pa shije; i pakripë (për njerëzit).
Sin.: i payndyrshëm, i pakripë, i palyrë, kreshmor, i padhjamur, i panjollë, i rrahur, i mazitur, i vrarë, i tundur.

SHPËLARË

SHPËLÁRË (i, e) mb. 1. Që është shkuar në ujë të pastër për t'i hequr shkumën pas larjes; që është pastruar me ujë. Rrobat e shpëlara. Enët e shpëlara.
2.është zbehur, që nuk është më e fortë dhe e qartë; që është zbërdhulur (për ngjyrën). Ngjyrë (bojë) e shpëlarë.
3. fig., mospërf. është pa shije e pa kripë, që nuk të tërheq, që të lë të ftohtë, që nuk ka asgjëveçantë e nuk të ngjall ndonjë ndjenjë; që nuk shpreh asgjë, i zbarët; që ka përmbajtjedobët a të varfër, pa ndonjë vlerëvërtetë e pa forcë ndikuese. Njeri i shpëlarë. Sy të shpëlarë. Zë i shpëlarë. Shaka (fraza) të shpëlara. Muhabet i shpëlarë. Vjershashpëlara. Pikturë (tablo) e shpëlarë.
4. spec. Që i janë marrë nga ujërat lëndët e nevojshme ushqyese, e varfër (për token). Tokashpëlara.
5. bised., keq. I paturp, i pacipë, që as skuqet, as zverdhet. Është fare i shpëlarë.
Sin.: i zbërdhulët, i zbardhur, i zbarët, i zbaritur, i pashijshëm, i pashije, i pakripë, bajat, i pakëndshëm, i palezetshëm, i palezet, i papëlqyeshëm, i palyrë, i mërzitshëm, jotërheqës, i ftohtë, i pandjenjë, i varfër, i paturp, i pacipë, i pafytyrë, i paturpshëm, i zbrazët, i paide, i pabrumë.

ZBARËT

ZBÁRËT (i, e) mb. 1.është pa kripë e pa shije, që nuk ka shije, i samtë (për gjellët). Gjellë e zbarët.
2. fig. Që nuk është i këndshëmshoqëri, që nuk ka lezet, i shpëlarë; që nuk u afrohettjerëve, i pashoqërueshëm, i ftohtë (për njerëzit). Njeri i zbarët. Është fare i zbarët. Ishte bërë i zbarët për të gjithë.
3. fig., keq. I papëlqyeshëm; i papranueshëm; bajat; as mish e as peshk. Arysetim i zbarët. Formulim i zbarët. Slogan i zbarët propagandues.
Sin.: i zbaritur, i samtë, i pashije, i pashijshëm, i palezet, i pakripë, i baltur, i baritur, i shpëlarë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.