Fjalori

Rezultate në përkufizime për “pakallajisur”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BAKËROSEM

►BAKËRÓS/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv., vet. v. III I bie kallaji dhe i del bakri një ene; zë kripë helmuese një enë bakri e pakallajisur. U bakëros kusia.
2. vetv. Helmohem nga gjella e gatuar në një enë bakri të pakallajisur ose që i ka rënë kallaji. U bakërosën keq.
3. pës. e BAKËRÓS.

BAKËROSUR

BAKËRÓSUR (i, e) mb. 1. Që i ka rënë kallaji dhe i ka dalë bakri; që ka zënë kripë helmuese (për enët e bakrit të pakallajisura). Kazan i bakërosur.
2. Që është helmuar ngaqë ka ngrënë në enë bakri të pakallajisur.

KALLAJIS

KALLAJÍS vep., ~A, ~UR kal. 1. Lyej me një shtresë të hollë kallaji faqen e brendshme të një tenxhereje a të një ene tjetër prej bakri etj.; ngjit a vesh me kallaj diçka metalike të pakallajisur. Kallajis tenxheren (gjymin, legenin).
2. bised. Fëlliq a përlyej dikë a diçka (një pjesë të fytyrës a të trupit me baltë etj.); ndot. Kishte kallajisur fytyrën (faqet).
3. fig., bised., iron., tall. I jap diçkaje (një sendi, një pune etj.) një lustër a një shkëlqim të jashtëm, duke fshehur të vërtetën ose realitetin; rregulloj një punë në njëfarë mënyre, sa për sy e faqe ose për të mashtruar; i bëj lajka dikujt. E kallajisi në njëfarë mënyre. Na kallajisi me broçkulla.
✱Sin.: ndot, fëlliq, përlyej, lustroj.

KALTËRINË

KALTËRÍN/Ë, ~A f. 1. kim. Kripë helmuese si ndryshku, në ngjyrë të kaltër; ndryshk i kaltërremë që zë një enë bakri e pakallajisur. Kaltërina e kusisë. Ka zënë kaltërinë.
2. fig. Ngjyrë e kaltër, por jo e bukur, si ajo e trupit të të vdekurit; murrëtimë.

PAKALLAJISUR

PAKALLAJÍSUR (i, e) mb. Që nuk është kallajisur (për enët prej bakri); kund. i kallajisur. Kazan i pakallajisur. Tepsi (tenxhere, kusi) e pakallajisur.

PALARË

PALÁRË (i, e) mb. 1. Që nuk është larë me ujë e sapun a me ndonjë lëndë tjetër; i ndotur, i fëlliqur; kund. i larë. Me duar të palara. Me fytyrë të palarë. Rroba të palara. Enë (pjata) të palara.
2. Që nuk është larë me lëndë kimike (për filmat). Film i palarë.
3. fig. Që nuk i është kthyer të zotit ose atij të cilit i takon; i pashlyer. Borxh i palarë. Detyrimi palarë. Gabim (faj) i palarë.
✱Sin.: i ndotur, i fëlliqur, fëlliqash, i papastër, pis, i pistë, palavan, palavaq, palavojkë, morrash, i pashlyer, i pandërruar, i pazhvilluar, i pakallajisur, i papaguar.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë