Fjalori

Rezultate në përkufizime për “pagueshëm”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

PAGUESHËM

PAGÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që mund a që duhet të paguhet me të holla; që shpërblehet me të holla, që paguhet; kund. i papagueshëm. Çek (kambial) i pagueshëm. Leje e pagueshme. I pagueshëm me këste (me faturë). I pagueshëm brenda muajit. I pagueshëm me zbritje. E bëj të pagueshëm. I pagueshëm në bankë (në sportel).

PAPAGUESHËM

PAPAGÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që nuk është i pagueshëm; që nuk mund të paguhet; kund. i pagueshëm. Çek i papagueshëm. Borxh i keq i papagueshëm.
2. I pallogaritshëm. Dëm i papagueshëm.

VLERË

VLÉR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Shuma e të hollave që shpreh sa vlen diçka (një send, një mall a një punë); çmimi. Vlera e një sendi. Vlera e ditës së punës.
2. ek. Puna e domosdoshme që harxhohet për prodhimin e një malli. Vlera e mallit. Vlera e këmbimit (e përdorimit). Ligji i vlerës. Tatimi mbi vlerën e shtuar është tatim në përqindje mbi çmimin e mallrave dhe shërbimeve dhe bëhet i pagueshëm, pasi më parë zbritet TVSH që rëndon drejtpërdrejt, elementet e kostos së mallrave dhe të shërbimeve.
3. E mira, dobia e rëndësia që ka diçka për shoqërinë, për njerëzit a për kafshët. Vlerë ushqyese. Vlerë shoqërore. Vlerë njohëse (edukuese). Vlera e letërsisë. Vlera e një romani (e një vepre). Humbet vlerën. I bie vlera. Ia rrit vlerën. Ia di vlerën. Me (pa) vlerë.
4. zakon. sh. Sende e pasuri të çmueshme për një popull ose për një vend; të mirat e jetës materiale a shpirtërore që ka grumbulluar njerëzimi ose që arrihen me zhvillimin e mëtejshëm të shoqërisë; pasuri. Vlera kombëtare. Vlera materiale. Vlera shpirtërore (kulturore, letrare, artistike, estetike, historike). Ajo vepër nuk ka vlerë të lartë artistike. Vlerat e popullit. Krijues i vlerave të mëdha.
5. mat., fiz. Masë e një sasie a e një madhësie të ndryshueshme. Vlerë e njehsuar. Vlerë e përafërt. Vlerë absolute. Vlera mesatare. Vlerë numerike. Vlera e shprehjes numerike. Vlera e forcës.
6. spec. Cilësia dalluese e diçkaje, vetia e diçkaje. Vlera fonetike.
7. muz. Zgjatja relative e një note, e një pushimi a e një toni muzikor. Vlera e notave. Ka vlerën e dy notave (e një pushimi).
✱Sin.: vleftë, çmim, dobi, peshë, masë, cilësi, veti, notë.
♦ I ra vlera (dikujt) humbi në sytë e të tjerëve, nuk është më aq i vlefshëm, nuk e nderojnë si më parë, s’ia kanë më nevojën ose nuk është më aq i fuqishëm; kund. iu rrit vlera. Ia di vlerën (dikujt a diçkaje) e çmoj shumë dhe e ruaj me kujdes a e mbroj (dikë a diçka); ia kam nevojën, e kërkoj. Iu rrit vlera (dikujt) e nderojnë më shumë se më parë, ka fituar në sytë e të tjerëve; ia kanë më shumë nevojën ose është bërë më i fuqishëm e më i kërkuar; kund. i ra vlera.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë