Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
GËZHÓJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Pjesa e fishekut ose e predhës, në trajtën e një gypi me fund të mbyllur, ku vendosen lënda plasëse, kapsolla e plumbit. Gëzhojë e fishekut (e predhës). Nxjerr gëzhojën. Mbledh gëzhojat.
2. Guall, zhguall; lëvozhgë. Gëzhoja e kërmillit. Gëzhoja e vezës. Gëzhoja e arrës (e lajthisë). Gëzhoja e fasules.
✱Sin.: kile, kallam, kallamidhe, gargë, këllfishte, pafillë, guall, lëvore.
♦ (Janë) *bathë të një gëzhoje tall.
PÁLL/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. vjet. Shpatë lufte me një ose me dy presa. Pallë e rëndë. Luftonin me palla. Nuk hyn palla në thes. (fj. u.). Dale bej të dredh cigar, / se s’jam çanaku me dhallë / por jam Bilbili me pallë! (folk.).
2. Dru i gdhendur me një pjesë të gjerë petashuqe e me bisht, që përdoret për të rrahur rrobat kur i lajmë në lumë a në govatë; kopan, lasë. Pallë rrobash. I rrahin (rrobat) me pallë.
3. Dru me një pjesë të gjerë si lopatë e me bisht, që përdoret për të rrahur drithin a për diçka tjetër; pjesa e gjerë e këtij druri. Palla e gurit të mullirit ngrehësi i mullirit. Rrahin misrin me pallë. Përziente qumështin me pallë. U thye palla e rremit.
4. Thika e plugut; plori, umbi. Pallë e pamprehur. I vuri (i hoqi) pallën.
5. bised. Shtiza e rrotës së qerres, rreze. Pallat e rrotës.
6. Çapëza e hostenit.
7. Pafillë hekuri me të cilën veshin përreth rrotën e qerres për të mos u ngrënë druri.
8. bised. Shuli i derës.
9. bised. Njeri i trashë, budalla.
10. euf. Organi gjenital i mashkullit, penis.
✱Sin.: shpatë, kopan, plor, rreze, shul, shtizë, rreze, spicë, budalla, i trashë.
♦ *Bishti i pallës tall. I ha miu pallën (dikujt) është shumë fatkeq ose shumë i pazoti e i humbur. Nuk i ha palla (dikujt). 1. Nuk bëhet merak për asgjë; nuk çan kokën (dikush); nuk i bëhet vonë. 2. Nuk ka më fuqi për të bërë diçka, s’është më i zoti a nuk i shkon më fjala; nuk i pret palla. Sa i ha palla me të gjitha forcat, me sa fuqi që ka; aq sa mundet, sa arrin. Iu këput *rripi i pallës (dikujt). E mprehu pallën (*shpatën) (dikush). Pallë pa mill njeri i ashpër dhe i gatshëm për t’u grindur e për t’u ndeshur. Me pallë (me *shpatë) zhveshur. Përpjek pallat (me dikë) hyj në grindje a në luftë me dikë, ndeshem me të; përpjek ushtat (me dikë). I pret palla (*shpata, kordha) (djathtas e majtas, në të dyja anët) (dikujt). E shtie pallën (shpatën) në *thes (dikush). Tund pallën (*shpatën) (dikush). E zhveshi pallën (*shpatën) (dikush).
TENEQÉ,~JA f. sh. ~, ~TË [TENÉQ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET] 1. Fletë e hollë hekuri e veshur me një shtresë shumë të hollë kallaji, që mund të punohet lehtë dhe që përdoret për të bërë enë të ndryshme etj. E bëri me teneqe. Pres teneqenë.
2. bised. Enë, kuti, arkë etj. e bërë nga kjo fletë. Kovë (arkë, kokme) prej teneqeje. Teneqe e vjetër. Teneqe e shpuar. Teneqe djathi (gjalpi). Teneqeja e vajgurit. Teneqeja e plehrave. Teneqe për të ujitur.
3. Njësi mase për drithin, e barabartë me 12 okë (rreth 18 kg). Pesë teneqe misër (grurë, miell).
4. Pafillë, këllfishte, gëzhojë fisheku. Pushkë pa teneqe pushkë me mbushje nga gryka.
✱Sin.: llamarinë, pafillë, këllfishte, gëzhojë.
♦ I bie teneqesë (dikush) mospërf. flet kot më kot, flet shumë, llap, grin; bën zhurmë kot, pa ndonjë dobi; i bie legenit. E morën me teneqe (dikë) e tallën dhe e përqeshën sa mundën; i varën (i vunë) teneqenë (dikujt). Mbeta teneqe humba a harxhova gjithçka, nuk kam më asgjë; mbeta kripë (e shëllirë); mbeta fishek; kam pirrën e zezë. I rrahin teneqenë (dikujt) e tallin, e përqeshin; i varën (i vunë) teneqenë mospërf. Jo teneqe, po llamarinë është e njëjta gjë, janë njëlloj; jo bathë, po fasule. Teneqe e shpuar mospërf. 1. Njeri që i lëshon fjalët pa u menduar; ai që flet mbarë e prapë; njeri që flet shumë, llafazan; kambanë e prishur (e thyer). 2. Njeri që s’di të mbajë gjë të fshehtë e që zbulon gjithçka duke folur; llafazan; thes i shpuar (i grisur); daulle e shpuar; legen i shpuar; shportë pa fund. I varën (i vunë) teneqenë (dikujt) mospërf. 1. E tallën para të gjithëve, e përqeshën, e bënë qesharak; i varën këmborën; e vunë në lojë (dikë); e zunë me daulle (dikë); e bënë për pesë para (dikë). 2. E dëbuan, e ndoqën duke e tallur.
TERÉNXH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. kryes. sh. Hekurishte që kanë shërbyer dikur si enë; teneqe e ndryshkur; rrangallë; rraqe, kanaçe. Mblidhte terenxha.
2. fig., keq. Grua e thatë e llafazane; gjuhustër, gojëpashmagje, llafazane. Erdhi ajo terenxha?
3. si mb. Që është llafazane. Grua terenxhë.
✱Sin.: hekurishte, teneqe, pafillë, rrangallë, rraqe, kanaçe.
VELÉNX/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Mbulesë e gjerë prej leshi, e endur jo shumë dendur e zakonisht pa thekë; çull. Velenxë e leshtë (e dhirtë). Velenxë e trashë (e hollë). Shtroj velenxën.
✱Sin.: përkavë, fillak, fillore, flokje, flokëse, flokatë, pafillë, plaf, shkorsë, batanije, kuvertë, mbulesë, cergë, belcë, jamulli, poste, dërstilë.
♦ Iu bë velenxë (dikujt) keq. shih iu bë jorgan (dikujt). I hoqi velenxën (dikujt). 1. E la dikë pa mbrojtje e pa përkrahje; e zbuloi para një kërcënimi a para një rreziku; e la zbuluar (dikë). 2. Ia zbuloi të metat e gabimet; ia hoqi petën lakrorit (byrekut) (dikush); ia nxori lakrat në shesh; ia hoqi vellon nuses (dikush).
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë