Fjalori

Rezultate në përkufizime për “paburrëri”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BESËTHYERJE

BESËTHÝERJ/E,~A f. Besëshkelje, besëprerje. Besëthyerja e besimit të dhënë. Besëthyerje ndaj kombit. Besëthyerje e paburrëri. Kjo ishte besëthyerja e radhës.

BURRACAKËRI

BURRACAKËRÍ,~A f., keq. Të qenët burracak, vetia e burracakut; sjellje a qëndrim prej burracaku; paburrëri; kund. trimëri. - Kjo e ka emrin burracakëri! Akt (sjellje) burracakërie. Ma bëri me burracakëri. Ngeci në lakun e burracakërisë. E ka mundur burracakërinë.

BURRËRI

BURRËRÍ,~A f. 1. Të qenët në moshën e burrit, të qenët burrë; mosha e mesme e njeriut ndërmjet djalërisë dhe pleqërisë, mosha e pjekurisë, burrni. Dhëmbi i burrërisë. Arriti burrërinë. Burrëria nuk është me rend. (fj. u.).
2. përmb. Tërësia e burrave të një vendi, të një shtëpie etj., burrat. Burrëria e fshatit. Burrëria e shtëpisë. U mblodh burrëria.
3. Të qenët i fortë, trim, i besës, i fjalës e fisnik, të qenët burrë me veti morale të larta; qëndrim i guximshëm, i vendosur dhe i papërkulur para një vështirësie, fatkeqësie a rreziku; kund. paburrëri. Tregoi burrërinë. E humbi burrërinë. E përballoi (i qëndroi) me burrëri. Kam burrërinë... kam guximin... S'e jep burrëria (etnogr.) nuk e lejon diçka zakoni i mirë a trimëria dhe fisnikëria e burrave. Burrëria nuk njihet duke folur pranë oxhakut. (fj. u.). Më burrëri bën ai që e fal gjakun, se ai që e merr. (fj. u.). Drejtësia është te burrëria. (fj. u.).
✱Sin.: fisnikëri, fisëri, shpirtmadhësi, kalorësi, bujari, trimëri.

LIGËSHTI

LIGËSHTÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. Të qenët i ligshtë; gjendja e atij që është i ligshtë, dobësi. Nuk ka asnjë shenjë ligështie.
2. Diçka që e mundon njeriun dhe e bën të vuajë; brengë; e keqe. Ka një ligështi përbrenda (në zemër).
3. Sëmundje e rëndë dhe e gjatë. Ka ligështi të vjetër.
4. Të fikët. I erdhi (i ra) ligështi.
5. Dobësim i guximit, lëshim zemre, mungesë burrërie.
✱Sin.: pafuqi, dobësi, brengë, vuajtje, e keqe, të fikët, paburrëri, frikë, burracakëri, druajtje.

PABURRË

PABÚRRË (i, e) mb. 1. vet. f. Që i ka vdekur burri ose që është ndarë prej tij, burrëvdekur, burrëndarë. Grua e paburrë. Gruaja e paburrë është si dardha në rrugë, gjithkush ia qet nga një gur. (fj. u.).
2. keq. I paburrëri, burracak. Burrë i paburrë.
✱Sin.: e ve, burrëvdekur, burrëndarë, i pakarakter, i paburrëri, burracak.

PABURRËRI

PABURRËRÍ (i, e) [PABURRNÍ (i, e)] mb. Që nuk ka burrëri, frikacak, burracak. Burrë i paburrëri.
✱Sin.: frikacak, burracak, i paburrë.

PABURRËRI

PABURRËRÍ,~A [PABURRNÍ,~A] f. Të qenët frikacak dhe i dobët nga karakteri, burracakëri; mungesë burrërie; kund. burrëri. Tregoi paburrëri.

PABURRËRISHT

PABURRËRÍSHT [PABURRNÍSHT] ndajf. Me paburrëri; kund. burrërisht. Flet paburrërisht. Shpif paburrërisht. U hodh paburrnisht kundër të tjerëve.

PAKARAKTER

PAKARAKTÉR (i, e) mb. Që ka karakter të dobët e të paqëndrueshëm, që i ndërron qëndrimet e fjalët sipas rastit; që i mungon vendosmëria e burrëria. Njeri i pakarakter.
✱Sin.: xarnavel, i paqëndrueshëm, i dobët, i shpirtdobët, i shpirtpaktë, i pavendosur, i paburrë, i paburrëri, i pataban, i lëkundshëm, i lëkundur, baltë, qesharak, palaço, delenxhi, matrapaz, këmborë, teneqe.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë