Fjalori

Rezultate në përkufizime për “paçamur”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BUKËVALE

BUKËVÁL/E,~JAI f. sh. ~E, ~ET 1. gjell. Bukë e thërrmuar, e përvëluar me ujë valë, me vaj ose me gjalpë dhe e përzier zakonisht me djathë; gatesë me miell misripërzier me djathëpërvëlohet me gjalpë; valë, papare. Bukëvale me djathënjomë. E ushqente (e rriti) me bukëvale. Një çanak me bukëvale. Shkërmoqet si bukëvale. Të voglën ta marr për fare, / Ta gjezdis malemale, / Ta ushqej me bukëvale. (folk.).
2. etnogr. Ëmbëlsirë me kulaçthërrmuar në ujë valë, me gjalpë dhe me sheqer, që bëhet zakonishtditët e para pas lindjesfëmijës. Vajti me bukëvale. Aromë bukëvaleje.
3. fig. Dhe i shkrifët e i butë. E bëri tokën si bukëvale.
Sin.: valë, valëbukë, papare, përvëlorë, paçamur, kryelanë, dërrmake.

PAPARE

PAPÁR/E,~JA f. Përshesh me bukëgrunjtë e me erëza, që përvëlohet me ujë të nxehtë e yndyrë. Papare me gjalpë (me vaj, me djathë).
Sin.: bukëvale, përvëlore, kryelanë, dërrmak, valëbuke, paçamur, valë.

PAÇAMUR
PAÇARIZ
ÇORBË

ÇÓRB/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. gjell. Supë e trashëgatuhet zakonisht me oriz ose me makaronaholla dhe me përbrendësa bagëtish. Çorbë me oriz. Çorbë qengji. Një pjatë çorbë. Ndaj çorbën. Donin t’i hidhnin çorbës qumësht.
2. gjell. Brumë i thartë me miell gruri, i zënë me kos a me qumësht, që thahetdiell e thërrmohet; lloj qulli pak i thartëbëhet me këtë brumë. Çorbë e thartë. Çorbë me kos. Çorbë tigani. Trazoj çorbë.
3. fig., keq. Diçka e përzier pa rregull e pa shije, diçka e ngatërruar dhe e paqartë; rrëmujë e madhe, pështjellim. E kam kokën çorbë. Shqip kuvendojmë a çorbë trazojmë. Çorba e politikës aktuale. Çorbë premtimesh të gjithçkaje.
4. fig., keq. Gruaflet shumë duke futurtjerëtsherr. Po zihen çorbat. Mos fol si çorbë.
Sin.: supë, qullë, rrëmujë, pështjellim.
M’u mendja (koka) çorbë u hutova krejt, u trullosa; e kam kokën çorbë; m’u (koka) mendja dhallë; m’u mendja çarçaf. E bëri çorbë (diçka) e pështjelloi keq, e përzjeu; e ngatërroi keq, e bëri rrëmujë; e bëri dhallë; e bëri llum; e bëri përshesh; e bëri lesh e li; e bëri lëmsh; e bëri çorap; e bëri paçamur; e bëri bërllok. Ia bëj mendjen (kokën) çorbë (dikujt) shih ia bëj mendjen (kokën) dhallë (dikujt). Çorbë derri (derrash, thish) përb.1. Gjellë shumë e keqe e pa shije, gjellë e pështirë që s’hahet. 2. Përzierje krejt e parregullt dhe e papëlqyeshme, pështjellim i padurueshëm; rrëmujë e madhe. Çorbë (çervish) me krunde keq. shih bukë me krunde shpërf. Çorbë e prishur përb. diçka e keqe, pa vlerë dhe e dëmshme. Ia ka ngrënë çorbën (dikujt) mospërf. Shih ia ka pirë lëngun (dikujt). E kam mendjen (kokën) çorbë është përzier e më është ngatërruar mendja, jam krejt i hutuar e i turbulluar dhe s’di nga t’ia nis diçkaje a të mendoj për diçka; m’u mendja (koka) çorbë; m’u mendja (koka) dhallë. Për një *lugë çorbë. Më pështynçorbë (dikush) shih pështyngjellë (dikush). Ta prish *dasmën për një tas çorbë (dikush). *Tas çorbe mospërf.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.