Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
BALLÚLUR mb. 1. Që e mban kokën ulur nga hidhërimi a vuajtjet, i përvuajtur; i nënshtruar. Gratë ishin ballulura.
2. fig. Që punon shumë, punëtor; i bindur, që nuk kthen fjalë kur e urdhërojnë të bëjë një punë; kokulur e i pafjalë. Djalë (vajzë) ballulur.
✱Sin.: i vuajtur, i përvuajtur, i nënshtruar, buzëplasur, buzëshkrumb, i shumëvuajtur, i munduar, mundimmadh, heqkeqës, hallemadh.
HEKAKÉQ,~E mb. 1. Që ka vuajtur shumë, që ka hequr gjithnjë keq, heqkeqës. Njeri hekakeq.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Shkrimtari shqiptar ështën një hekakeq në kërkim të një klime miqësore për veprën e vet.
✱Sin.: i vuajtur, heqkeqës, i munduar, i përvuajtur, i sfilitur, i stërmunduar.
KOKÚLUR mb. 1. Që e mban kokën të ulur; që rri me kokën ulur. Pashë një plak kokulur.
2. fig. I mërzitur, i turpëruar dhe i penduar (për një gabim a faj që ka bërë); kokëvarur. Pse rrini kokulur?
3. fig. I thjeshtë, modest dhe i shtruar në punë; që shikon punën e vet dhe nuk merret me llafe a me thashetheme; modest. Punëtor kokulur.
4. fig. I bindur, i dëgjuar, që nuk shpreh asnjë kundërshtim kur e urdhërojnë; i përvuajtur. Nxënës (student) kokulur.
5. si ndajf., edhe fig. Me kokë të ulur; pa bërë asnjë fjalë; duke parë vetëm punën e vet; me turp. Rrinte (punonte) kokulur.
✱Sin.: kokulët, kokëvarur, i përvuajtur, i bindur, i dëgjuar, i pafjalë.
KRYEKËRRÚSUR mb. 1. Që e ka kokën të kërrusur përpara; kokulur. Plak kryekërrusur.
2. fig. Që s’është mendjemadh; që punon pa fjalë; kokulur; modest.
3. fig. I përvuajtur; i brengosur.
✱Sin.: kokulur, modest, i përvuajtur, i brengosur.
LOTMÁDH,~E mb. 1. Që ka vuajtur shumë, që ka hequr shumë në jetë, i shumëvuajtur. Nënë lotmadhe.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.
✱Sin.: i vuajtur, i përvuajtur, i shumëvuajtur, hallemadh, halleshumë.
MADHNÍ,~A f. 1. Madhëri. Vlerësoj madhninë morale të njeriut. Madhnia e tij mbreti.
2. Cilësia e dikujt ose diçkaje që është madhështore, madhështi. Ai rrinte në poltron me madhni. Valon flamuri me madhni. Rrëfen me madhni të përvuajtur betejat e veta. Të mahniturit nga madhnia e dikujt.
3. si em. m., vet. nj. Zoti. Paça Madhninë!
✱Sin.: madhëri, madhështi, lartmadhëri, mbret, sulltan, princ, dukë, mbretëreshë, perandoreshë, princeshë, dukeshë.
NËNSHTRÚAR (i, e) mb. 1. Që është nënshtruar; që ka rënë nën pushtetin a varësinë e dikujt; që shfrytëzohet nga dikush. Vend i nënshtruar. Kombe të nënshtruara.
2. Që bindet pa zë, që përulet para vullnetit të dikujt, i përulur. Njeri i nënshtruar. E ndoqi pas të atin, e nënshtruar.
✱Sin.: i mposhtur, i robëruar, i skllavëruar, i përulur, i përvuajtur, i ndrydhur, i thyer, i gjunjëzuar, ballulur, i bindur, i dorëzuar, i shtruar, i përshkardhur, shpirtrob, shpirtskllav, i shtypur, i kërrusur, këmborë.
PËRÚLUR (i, e) mb., fig. 1. Që i bindet dhe i nënshtrohet plotësisht dikujt pa bërë asnjë kundërshtim, që zbaton verbërisht urdhrat e tij. Njerëz të përulur.
2. Që s’guxon të kundërshtojë edhe kur ka të drejtë, që sillet e vepron me përulësi.
✱Sin.: i përultë, i përunjur, i përunjtë, i përvuajtur, i nënshtruar, i mposhtur, i përulshëm, i bindur, i thyer, i gjunjëzuar, bishtlagur, i kërrusur, shpirtrob, shpirtskllav, puthador, zvarranik.
PËRVÚAJTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Të qenët i përvuajtur, qëndrim i përulur; ndjenja e nënshtrimit ndaj dikujt a diçkaje, përulësi. Përvuajtje e shtirur. Ndjenja e përvuajtjes. Përshëndeti me përvuajtje.
✱Sin.: përulje, përulësi.
PËRVÚAJTSH/ËM (i), ~ME (e) mb. I përvuajtur. Libri tregon se hebrenjtë dhe shqiptarët kanë përjetuar histori të përvuajtshme.
PËRVÚAJTUR (i, e) mb. 1. Që ka kaluar përmes vuajtjesh e mundimesh në jetë; që ka përvojë të hidhur nga jeta, që e ka njohur jetën përmes vuajtjesh e përpjekjesh, që është i regjur nga jeta; i vuajtur. Njeri (prind, plak) i përvuajtur. Emigrantë (refugjatë) të përvuajtur.
2. Që shpreh vuajtje a dhembje të brendshme shpirtërore. Shikim i përvuajtur. Me sy të përvuajtur.
3. I përulur, i nënshtruar; kokulur, që s’kundërshton e s’ndihet fare; që s’ka fare krenari. Ishin gra të përvuajtura.
✱Sin.: i vuajtur, i përvuajtshëm, i vutë, i përulur, kokulur, i munduar, i rrahur, dhembjemadh, kusuremadh, i përvajshëm, i nënshtruar.
PËRVUJTËRÍ,~A f. Të qenët i përvuajtur; qëndrim i përulur e i nënshtruar ndaj dikujt a diçkaje; përvuajtje. I përshëndetnin me përvujtëri.
✱Sin.: përvuajtje, vuajtje, përvujtësi, përulësi, nënshtrim.
RRÁHUR (i, e) mb. 1. Që është përpunuar a përgatitur duke e goditur ose duke e përzier shumë herë me një mjet. Grurë i rrahur. Vezë të rrahura. Qumësht i rrahur qumësht që i është hequr një pjesë e gjalpit. Hekur i rrahur hekur i farkëtuar.
2. fig. Që e kanë shkelur shumë njerëz; që ka lëvizje të madhe (për rrugën). Rrugë e rrahur. Pyje të rrahura.
3. fig. Që është i njohur, që nuk çelet a nuk bëhet për të parën herë; i njohur. Eci në rrugën e rrahur nga të tjerët. Kaloi shtigje të rrahura.
4. fig. Që është shqyrtuar ose trajtuar gjerësisht e hollësisht prej kohe; që nuk ka më gjë të re e nuk ka nevojë të trajtohet më. Problem i rrahur. Çështje të rrahura. Foli për një temë të rrahur tashmë.
5. fig. Që ka përvojë të madhe, i regjur. Njeri i rrahur me jetën (me vështirësitë). Është i rrahur me të gjitha.
6. euf. I tredhur. Dash (cjap, dem) i rrahur.
✱Sin.: i tundur, i pagjalpë, i payndyrshëm, i shukur, i shoshitur, i goditur, i shkelur, i njohur, i trajtuar, i punuar, i regjur, i tredhur, i kalitur, i përvuajtur, i shkelur, i njohur, i shoshitur, i shqyrtuar, i trajtuar, i peshuar, i menduar, i paramenduar, i përsiatur.
♦ (Është) i rrahur (i regjur) me *vaj e me uthull (dikush). *Qen i rrahur përb. *Rrugë (udhë) e rrahur (e shkelur). *Shtigje të rrahura (të shkelura).
SYPËRVÚAJTUR mb. Që ka pamje të përvuajtur. Vasha të reja e sypëvuajtura.
VÚAJTUR (i, e) mb. 1. Që ka hequr shumë, që ka vuajtur gjatë jetës së tij; që shpreh vuajtje. Njeri i vuajtur. Familje e vuajtur. Popull i vuajtur. Me pamje të vuajtur. Dukej i vuajtur.
2. Që ka parë shumë në jetë, që ka përvojë të madhe, i regjur, i kalitur. Plak i vuajtur. Ishte i vuajtur.
✱Sin.: i përvuajtur, heqës, hekakeq, heqkeqës, i munduar, mundimmadh, fatkeq, i rraskapitur, i regjur, i kalitur, i rrahur, i durueshëm.
ZYMTËSÍSHT ndajf., libr. Pa dëshirë, pa gëzim, me trishtim e me zymti. - Ka të drejtë, - mendoja zymtësisht. Dukej kaq zymtësisht e padrejtë. Rrëfente zymtësisht tragjedinë. E parashikonte zymtësisht të ardhmen. Me një pamje zymtësisht të përvuajtur. Vërtet përplasemi më zymtësisht me dramën që ka përpirë kulturën.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë