Fjalori

Rezultate në përkufizime për “përtuar”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BONJË

BÓNJË mb. Që e do punën, që punon shumë dhe mirë, e papërtuar, punëmadhe, ç’i sheh syri i bën dora (për gruan); kund. përtace, dembele, e përtuar, krahëthatë. Grua bonjë. - Nusja e madhe na ka dalë bonjë, / S’ia shkon njeri që t’ia kalojë. (folk.).
✱Sin.: punëtore, e papërtuar, punëmadhe, punëdashëse.

BOSHANIK

BOSHANÍK,~E mb., keq. 1. Dembel, përtac, që bën punë pa punë, që hap gojën e shikon qiellin (fig.). Tërë jetën njeri boshanik ka qenë.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Boshanikëve nuk u del koha.
✱Sin.: dembel, përtac, i përtuar, i përtueshëm, krahëthatë.

DEMBEL

DEMBÉL,~E mb. Që nuk e do punën e nuk punon; përtac. Djalë dembel. Vajzë (grua) dembele.
✱Sin.: i përtuar, i përtueshëm, përtac, parazit, dembelhane.

FARËTARE

FARËTÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Farëhedhëse, farëtore. Farëtaret e reja punonin pa përtuar.
✱Sin.: farëhedhëse, farëtore, mbjellëse.

PAPËRTUESHËM

PAPËRTÚESHËM ndajf. Pa përtuar; kund. përtueshëm.

PËRNGADALËSH

PËRNGADÁLËSH,~I m. sh. ~, ~IT 1. Ai që është i ngadaltë në të folur, në të ecur; i përtuar.
2. Ai që punon ngadalë.

PËRTAC

PËRTÁC,~E mb. 1. Që nuk ka dëshirë të punojë, që i pëlqen të rrijë pa punë, dembel. Njeri përtac.
2. I ngathët, i plogët. Gjumi i tepërt të bën përtac. Mos u bëj përtac!
✱Sin.: dembel, përtacol, përtacuk, përtacul, përtacush, i përtuar, i përtueshëm, qyl, krahëthatë, bjerrakohës, bjerraditë, bjerraditës, çartabukas, bjerramot, duarmpirë, duarngrirë, duartharë, duarthatë, ngathët, i plogët, i plogësht, i përtejshëm, përtesëderr, përtesëdosë, shalëngjitur, parazit, baltavec.

PËRTUAR

PËRTÚAR (i, e) mb. Që përton; shumë i ngathët; përtac, i përtueshëm. Fliste me zë të përtuar. Ecte me hapa të përtuar. I ri i përtuar, plak i dëshiruar. (fj. u.). Këmbët e përtuara, faqet e marruara. (fj. u.).
✱Sin.: i përtueshëm, përtac, i ngathët, i plogët.

PËRTUESHËM

PËRTÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që shfaq përtesë, që përton, i përtuar, përtac. Djalë i përtueshëm.
2. Shumë i ngathët e i plogët. Është i përtueshëm.
3. fig. Që mezi rritet a zhvillohet, që vjen i dobët, që bëhet me zor, tepër i ngadalshëm. Dimri erdhi i përtueshëm.
✱Sin.: i përtuar, përtac, dembel, i pazhvillueshëm, i dobët, i ngadalshëm.

PËRTËRTHORAN

PËRTËRTHORÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që është i ngathtë; ai që është i përtuar ose i ndryrë.

PËRTËRTHORAN

PËRTËRTHORÁN,~E mb. Që është i ngathtë; që është i përtuar; i ndryrë.
✱Sin.: i ngathtë, i përtuar, i ndryrë, i ngadaltë, i avashtë.

PËRTËRTHORANE

PËRTËRTHORÁN/E,~IA f. sh. ~E, ~ET Ajo që është e ngathtë; ajo që është e përtuar ose e ndryrë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë