Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
BËRRÝL,~I m. sh. ~A, ~AT 1. Vendi ku përthyhet krahu, ana e jashtme e nyjës ku lidhet llëra me pjesën e poshtme të krahut; pjesë e mëngës së një rrobe që mbulon këtë vend të krahut. Mbështetem mbi bërryla. I bie (e shtyj) me bërryl. I dolën bërrylat. Përvesh mëngët deri në bërryl. Arnoi (qepi) bërrylin. Vdekja e burrit-si dhembja e bërrylit. (fj.u.).
2. Kthesë rruge ose lumi, dredhë, bërrylak. Bërryl rruge (shtegu, lumi). Prapa bërrylit. Bën bërryl. Lumi dredhonte nëpër bërrylat e shumtë. Udha ka një bërryl më të djathtë. Shoku njihet në bërryla. (fj.u.).
3. Copë gypi e përkulur në mes, që shërben për të lidhur në kthesë gypat e tjerë. Bërryli i sobës. Bërrylat e gypave. Bërryla uji. I vë bërryl.
4. Gone.
5. fig., përb. Njeri i trashë nga mendja, që s’merr vesh e nuk kupton, njeri fare kërcu, gdhe; kërcu i pagdhendur. S’i hyn gjë në tru atij bërryli.
✱Sin.: bërrylak, bërrylan, e kthyer, lak, dredhë, lakore, gju.
♦ U bë bërryl (dikush) shih u bë tapë (dikush). Bërryl më bërryl shumë afër, pranë njëri-tjetrit, ngjitur. Çan me bërryla (dikush) përpiqet të bëjë përpara në jetë duke mënjanuar të tjerët; arrin atje ku do në mënyrë jo të ndershme. E ka në bërryl (dikë) nuk e përfill fare, nuk ia var; nuk e vlerëson; s’e bën përse. Kapet për bërrylash (dikush) nuk thotë atë që është, e shtrembëron të vërtetën, është dredharak e i djallëzuar; ka shejtanin në bark. I tregoi (i ktheu) bërrylin (dikujt) keq. e kundërshtoi prerë dikë, nuk ia pranoi atë që i tha a që i kërkoi; nuk i dha asgjë nga ç’i kërkoi. I vuri (i futi) bërrylin (dikujt) e mënjanoi nga një fushë veprimtarie me anë të forcës, e largoi me dhunë e pa të drejtë; i vuri (i nguli) bririn.
►ÉP/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv., vet. v. III Bëhet si lak; përkulet. Epet dërrasa. Nuk epet shufra e çelikut. Thuprat e thanës epen e nuk thyhen.
2. vetv. Përkul kurrizin përpara. Mos u ep tek oxhaku. Po epet fëmija mbi mangall.
3. vetv., fig. Nënshtrohem a përulem para dikujt. Nuk do të epem. Më mirë të thyhesh, sesa të epesh. (fj. u.).
4. pës. e EP.
✱Sin.: përkulet, lakohet, harkohet, përthyhet, nënshtrohem, përulem.
►HARK/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Përkulem dhe bëhem si hark, lakohem në trajtën e harkut; përkulem. E harkoi trupin. U harkuan drurët. Janë harkuar shkallët. I harkova vetullat.
2. vetv., vet. v. III Dredhon, bën a merr kthesë si hark (për rrugën, drejtimin). Harkohet udha (lumi). Harkohet bregu. Harkohet ylberi.
3. pës. e HARKÓJ.
✱Sin.: përkulem, përulem, rrumbullakohet, dredhohet, lakohet, shtrembërohet, përthyhet,
PAPËRTHÝESH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që nuk është i përthyeshëm; që nuk mund të përthyhet; i papërkulshëm; kund. i përthyeshëm. Bronkoskopë të papërthyeshëm (mjek.).
PËRTHÝERJ/E,~A f. 1. Veprimi kur përthyej ose kur përthyhet diçka. Përthyerja e gjurit (e krahut).
2. fiz. Shmangia që pëson një rreze drite, një valë zëri etj., kur kalon nga një mjedis a nga një trup te një tjetër me përbërje ose me dendësi të ndryshme. Përthyerja e rrezes së dritës (e vijave të forcës, e valëve elektronike).
✱Sin.: thyerje, palosje, kthim, përkulje, përveshje.
►PËRTH/ÝHET jovep., ~ÝE (u), ~ÝER vet. v. III 1. vetv. Merr trajtën e një vije të thyer (për diçka që ishte e drejtë); përkulet, thyhet. Përthyhet krahu te bërryli (këmba te gjuri).
2. fiz., vetv. Ndërron drejtimin një rreze drite, një valë zëri etj., kur kalon nga një mjedis a nga një trup te një tjetër me përbërje ose me dendësi të ndryshme. Përthyhet drita në ujë.
3. pës. e PËRTHÝEJ.
✱Sin.: përkulet, thyhet, paloset, kthehet, lakohet, harkohet, epet, shmanget.
►THÝHEM jovep., ~THÉVA (u), ~THÝER 1. vetv., vet., v. III Ndahet më dysh a në shumë copa, bëhet pjesë-pjesë a copa-copa, copëtohet (për diçka të ngurtë). U thye xhami. U thye shkopi (trari, shtylla). U thye copa-copa.
2. vetv. Përkulem, lakohem a harkohem. U theva nga pesha e thesit.
3. vetv., vet. v. III Merr trajtën e një vije të thyer (për diçka të drejtë), përkulet, bëhet më dysh, më tresh etj.; paloset. I janë thyer gjunjët. Thyhet si thupër. Janë thyer kapakët e librit (e fletores).
4. vetv., vet. v. III, fiz. Ndërron drejtimin, kthen (për dritën, rrezen etj.) kur kalon nga një mjedis fizik a nga një trup në një tjetër me përbërje ose me dendësi të ndryshme (nëpër një prizëm etj.), përthyhet. Thyhet drita. Thyhen rrezet e diellit.
5. vetv., vet. v. III Ndryshon drejtimin e bie thikë poshtë, shkon tatëpjetë poshtë (për shpate malesh etj.).
6. vetv., fig. S'e përballoj dot diçka, nuk e kapërcej dot, mposhtem para diçkaje; tërhiqem, dorëzohem, jepem. Nuk u thyen para vështirësive (para pengesave, para vuajtjeve, para torturave). Thyhet shpejt. As thyhet, as përkulet.
7. vetv., fig. Më priten forcat, më lënë fuqitë, dobësohem shumë, bie nga shëndeti, vritem shpirtërisht. U thye moralisht. S'thyhet lehtë.
8. vetv., vet. v. III. edhe fig. S'është më aq i madh ose aq i fortë sa më parë, zbutet pak, bie ca, pritet; kalon, e kapërcen kulmin e vet e fillon të bjerë. U thye vapa (të ftohtët). U thye vera. Iu thye vullneti. U thye mosha.
9. pës. e THÝEJ. U thyen pjatat (vezët). M'u thye dora (këmba, krahu). U thyen normat.
✱Sin.: copëtohet, përkulem, lakohem, harkohem, paloset, kthen, përthyhet, mposhtem, tërhiqem, dorëzohem, jepem, dobësohem, zbutet, pritet.
♦ U thye *buka (me dikë). Të thyhet në *dorë (dikush). Thyhem (këputem) më *dysh. Iu thye *fati (dikujt). Nuk thyhet (nuk lidhet) në *kuvend (dikush). U thyen në *kuvend. U thye *zemra (me dikë). M’u thye *zemra.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë