Fjalori

Rezultate në përkufizime për “përshpirtem”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

LUTEM

►LÚT/EM jovep.,~A (u), ~ÚR vetv. 1. (zakon. me një trajtë të shkurtër të përemrit vetor në r. dhanore) I drejtohem dikujt me të mirë, me fjalë të buta e me mirësjellje dhe i kërkoj diçka, i shpreh dëshirën time dhe e grish që ta plotësojë etj.; i drejtohem dikujt që të më ndihmojë për diçka. Iu lut që ta mbante. Të lutem si shok (si mik). Të lutem të vish sa me shpejt. Iu lut shumë, po se dëgjoi. Nuk ka për t'iu lutur kurrë. Mos iu lut kot!
2. E dëshiroj dhe e kërkoj me gjithë shpirt diçka, uroj që të ngjasë. Lutet me gjithë zemër që të vijë.
3. Përdoret në mënyrën urdhërore (së bashku me trajtat e shkurtra të përemrave vetorë të, ju në rasën kallëzore), kur i përgjigjemi dikujt me mirësjellje, kur pranojmë kërkesën e tij ose miratojmë atë që ka thënë më parë (në kuptimet “s'ka për se”, “s'ka gjë”, “po si jo” etj.). Të falem nderit! - Të lutem! Më falni që ndodhi kështu! - Ju lutem! A ta marr pak këtë? - Ju lutem!
4. fet. I falem a i drejtoj lutje një hyjnie ose një shenjti; kryej lutjet gjatë një riti. I luteshin zotit. S’i luten më perëndisë. Luteshin nëpër kisha.
✱Sin.: përbehem, përlëkurem, përshpirtem, përfalem, lazmohem, lazmitem, lëvarem, përulem, përvarem, lëpihem, truhem, përgjërohem, hirohem.

PËRLËKUR

PËRLËKÚR vep., ~A, ~UR përf., kal. 1. E dobësoj shumë, e bëj kockë e lëkurë. I përlëkuri shkurti bagëtitë.
2. fig. E lut së tepërmi dikë, duke e marrë me të mirë dhe duke i bërë gjithfarë lajkash, i përshpirtem.

PËRLËKUREM

►PËRLËKÚR/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. 1. Dobësohem shumë, bëhem kockë e lëkurë.
2. I lutem për së tepërmi dikujt për diçka, duke e marrë me të mirë dhe duke i bërë gjithfarë lajkash, i përshpirtem, i lëpihem. I përlëkurej në mënyrë të neveritshme.
✱Sin.: lëvarem, përloshem, lëpihem, përvarem, përshpirtem, përqallem.

PËRSHPIRTJE

PËRSHPÍRTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur përshpirtem.
2. fet. Ceremoni a meshë që bëhet në kishë për të përkujtuar një të vdekur; përkujtimore. Bënin përshpirtje.
3. fet. Ushqime e sende të tjera që ndajnë për kujtim të të vdekurit (ku vepron kisha e krishterë). Ziejnë grurë për përshpirtjet.

PËRVAREM

►PËRVÁR/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Nxjerr kokën dhe një pjesë të trupit jashtë një dritareje, matanë parmakëve etj.; rri varur duke u mbajtur me duar, anoj nga njëri krah. Përvarej në dritare. Mos u përvar te parmaku i shkallës!
2. fig., vetv. I lutem tepër dikujt, i përshpirtem.
3. pës. e PËRVÁR.
✱Sin.: varem, përshpirtem, anoj, anohem, lutem.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë