Fjalori

Rezultate në përkufizime për “përloshan”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

PËRLOSH

PËRLÓSH,~E mb. Përloshan.

PËRLOSH

PËRLÓSH,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Përloshan.

PËRLOSHAN

PËRLOSHÁN,~E mb. 1. Që përloshet a që qan për hiçgjë; qaraman, qaramash. Fëmijë përloshan.
2. Që nuk mbahet pastër, fëlliqan.

SHERRBËRË

SHERRBË́RË mb. 1. Që është grindavec; që nuk i qesh buza asnjëherë. Burrë sherrbërë. Djalë sherrbërë. Vajzë sherrbërë.
2. Që i kërkon gjërat me të qarë, qaraman, vajc. Kemi një nip sherrbërë. Fëmijë sherrbërë.
✱Sin.: grindaman, grindanjoz, grindar, gërnjar, zevzek, qaraman, qarash, vajc, vajës, buzëqarë, lotmadh, përloshan.

VAJKEQ

VAJKÉQ,~E mb. Që qan shumë, qaraman, vajës (për fëmijët). Djalë vajkeq. Vajzë vajkeqe. Vajkeq e kishe carrokun. Është një vajkeq i madh. Ajo është një vajzë vajkeqe.
✱Sin.: përloshan, qarash, losh, buzëqarë.

VAJKEQ

VAJ/KÉQ,~KÉQI m. sh. ~KËQÍJ, ~KËQÍJTË Ai që qan shumë, qaraman, vajës (për fëmijët).
✱Sin.: përloshan, qarash, losh, buzëqarë.

VAJËS

VÁJËS,~EII mb. 1. Që qan shpesh, qaraman (zakonisht për fëmijët). Fëmijë vajës. Vajzë vajëse.
2. Që qahet me shkak e pa shkak dhe për çdo gjë. Njeri vajës.
✱Sin.: përloshan, ankues.

VAJËS

VÁJËS,~IIII m. sh. ~, ~IT 1. Ai që qan shpesh; qaraman (zakonisht për fëmijët). Ai fëmijë është vajësi më i madh.
2. Ai që qahet me shkak e pa shkak dhe për çdo gjë. Ai vajësi ankohet kot.
✱Sin.: qaraman, përloshan, ankues.

VIRRACAK

VIRRACÁK,~E mb. Që qan shpesh e pa shkak, qaraman (zakonisht për fëmijët). Zë virracak. Fëmijë virracak.
✱Sin.: qaraman, qarës, qarash, losh, përloshan, vajës.

VIRRACAK

VIRRACÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që qan shpesh e pa shkak, qaraman (fëmijë, djalë). Pusho o virracak! Nuk pushoi së qari njëherë ai virracaku.
✱Sin.: qaraman, qarës, qarash, losh, përloshan, vajës.

VIRRMËMADH

VIRRMËMÁDH,~E mb. Që bërtet a çirret; që qan shpesh e pa shkak (për një fëmijë), qaraman. Fëmijë virrmëmadh. Foshnjë virrmëmadhe.
✱Sin.: qaraman, qarash, përloshan.

VIRRMËMADH

VIRRMË/MÁDH,~I m. sh. ~MËDHÉNJ, ~MËDHÉNJTË përçm. Ai që bërtet a çirret; që qan shpesh e pa shkak (për një fëmijë), qaraman. Nuk i ra gjuha në gojë atij virrmëmadhi! Iu mek zëri virrmëmadhit duke qarë.
✱Sin.: qaraman, qarash, përloshan.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë