Fjalori

Rezultate në përkufizime për “përkulje”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ADMINISTRUESHMËRI

ADMINISTRUESHMËRÍ,~A f. Të qenët i administrueshëm, vetia e diçkaje që është e administrueshme. Pushteti si qeverisje, përkulje, drejtim dhe administrueshmëri e përgjithshme e sjelljeve qytetare.

AMENOTROPI

AMENOTROPÍ,~A f., biol. Përkulje ose anim i bimës, zakonisht i kërcejve ose i degëve, nën ndikimin e erës; reagimet i bimës ndaj faktorëve të jashtëm; tropizëm mekanik.

ANESË

ANÉS/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. Përkulje; mënjanim. Anesë e fortë. Anesë e krahëve (e kokës). Anesë nga e majta.
2. Mbështetje, përkrahje. Ai punon pa anesë. Mos i jep anesë!

ANIM

ANÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur anoj ose kur anohem.
2. Përkulje nga njëra anë, varje nga njëra anë. Anim në anën e majtë (të djathtë). Animi i anijes. Anim nga ngarkesa. Anim i fortë. Animi i krahëve (i kokës). Anim prapa.

ANËMARRJE

ANËMÁRRJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur anoj nga dikush ose nga një anë.
2. Anim nga një anë, nga një krah, nga një drejtim; prirje nga një anë a nga një krah. Anëmarrje nga e majta. Anëmarrje djathtas.
3. fig. Përkrahje a mbështetje e hapur për dikë. Anëmarrje e hapur. Anëmarrje e padrejtë. Anëmarrje për çështjen e diskutuar.
✱Sin.: anim, krahëmarrje, krahmbajtje, anëmbajtje, mbështetje, përkrahje, hatërmbajtje, pajambajtje, përkulje, prirje.

BARKIM

BARKÍM,~II m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur barkoj diçka; lëshim i barkut të murit etj., kur nis të prishet, të vjetrohet etj. Barkimi i murit (i tavanit).
2. Përkulje e traut a e binarit nga pesha që rëndon mbi të.

BATIM

BATÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur batoj diçka; përkulje, pjerrje. Batimi i makinës.
2. Përmbysje, vithisje. Batimi i tokës.
✱Sin.: përkulje, pjerrje, prirje, epje, vaisje, përmbysje, vithisje, rrëzim, rroposje.

BRINJOR

BRINJÓR,~E mb., gjeom. 1. Që lidhet me brinjët; që u përket brinjëve, i brinjëve. Harku brinjor. Këndi brinjor.
2. Që është si brinjë, i hollë, i ngushtë dhe i përkulur si hark. Rreze brinjore. Përkulje brinjore.

BULKIM

BULKÍM,~I m. Veprimi kur bulkoj dikë a kur bulkohem, përkulje; kërrusje.

BËRRYLIM

BËRRYLÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur bërryloj diçka; përkulje në trajtë bërryli e tubit etj.
2. Kthesë, lakim i rrjedhës së lumit, bërryl.

EPJE

ÉPJ/E,~A f. sh. ~, ~ET 1. Veprimi kur ep diçka ose kur epem. Epja e trupit. Epja e telit.
2. Prirje natyrore e dikujt për diçka. Epje për muzikë (për art).
✱Sin.: përkulje, prirje, talent.

GJIM

GJIM,~II m. sh. ~A, ~AT 1. Shtrembërim; përdredhje; lakim. Gjimat në trung ishin plagët e heshtura të natyrës.
2. Barkësim. Mur me gjima mur që ka lëshuar bark.
✱Sin.: shtrembërim, përdredhje, lakim, harkim, përkulje, barkësim.

GJUNJËZIM

GJUNJËZÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprimi kur gjunjëzoj dikë a gjunjëzohem. Gjunjëzimi i kundërshtarit.
✱Sin.: përgjunjje, përkulje, përulje, mposhtje, nënshtrim, kërrusje.

GJYSMËPËRKULJE

GJYSMËPËRKÚLJ/E, ~A f. sh. ~E, ~ET Përkulje jo e plotë e trupit përpara a prapa ose përkulje jo e plotë e gjunjëve. Bëri një gjysmëpërkulje.

HARKIM

HARKÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Përkulje a lakim në trajtë harku ose gjysmëharku. Harkimi i llamarinës.
2. Kthesë a dredhë si hark e diçkaje, hark. Harkimi i vetullës. Harkimi i ylberit. Harkimi i lumit. Në harkim të udhës.
✱Sin.: lakim, përkulje, dredhim, hark.

KËRRUSJE

KËRRÚSJ/E,~A f. 1. Përkulje e kurrizit a e shpinës; gërmuqje; të kërrusurit.
2. edhe fig. Nënshtrim, gjunjëzim; rënie nga ana morale e shpirtërore.
✱Sin.: përkulje, gërmuqje, nënshtrim, gjunjëzim, të kërrusurit.

LAKAVARJE

LAKAVÁRJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Veprimi kur lakavar apo lakavarem, përkulje, varje. Bëri disa lakavarje.

LAKIM

LAKÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur lakoj dikë a diçka apo lakohem. Lakimi i shufrave. Lakimet e trupit e shfaqnin të zhdërvjellët.
2. Kthesë a dredhë rruge. Udhë plot lakime. Lakimet e rrugës nuk mbaronin.
3. Anim, prirje, dhënie. Lakimi i tij ndaj njerëzve të pushtetshëm bëhej në baza të rregullta.
4. gjuh. Tërësia e ndryshimeve që pëson trajta e emrit, mbiemrit, përemrit, numërorit, nyjës dhe e çdo pjese të ligjëratës që përdoret si emër, kur i lakojmë sipas rasave, numrit e gjinisë; tërësia e trajtave që ka emri, mbiemri etj. kur lakohet; tërësia e emrave që marrin trajta të njëjta kur lakohen. Lakimi i parë (i dytë...). Nxënësit i ndanë emrat në lakime.
✱Sin.: harkim, përkulje, kthesë.

LUGIM

LUGÍM,~I m. Veprimi kur i jap formë të lugët një sipërfaqeje, sendi a materiali; përkulja ose harkimi i diçkaje duke krijuar zgavrim të lehtë. Lugimi i pllakës u bë për të përshtatur trajtën arkitektonike të harqeve.
✱Sin.: përkulje, harkim, lugësim.

LUGËSIM

LUGËSÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprimi kur bëj diçka të lugët, gërryerje, bëhet si lug.
✱Sin.: përkulje, harkim, lugim.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë