Fjalori

Rezultate në përkufizime për “përhidhem”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

DANGËLLOHEM

►DANGËLL/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR bised. 1. vetv. Tundem, lëkundem, përplasem me dikë me diçka tjetër, shkundem.
2. pës. e DANGËLLÓJ.
✱Sin.: tundem, lëkundem, përkundem, luhatem, përhidhem, trandem, shkundem, valëvitet, tronditem, përplasem, përpiqem.

HIDHEM

►HÍDHEM jovep., ~HODHA (u), ~HEDHUR 1. vetv. Kërcej me vrull e me shpejtësi përpjetë a në një drejtim tjetër, zakonisht pa u mbështetur gjëkundi; lëshohem shpejt nga lart poshtë. U hodh përpjetë (poshtë, përpara, anash). Iu hodh përsipër. Iu hodh në qafë iu turr dhe e përqafoi. U hodh nga shkallët (nga çatia, nga pema). U hodhën nga aeroplani (me parashutë). U hodh në lumë (në det).
2. vetv. E kaloj një pengesë e i dal matanë, e kapërcej, kaloj në anën tjetër. U hodhën matanë (përtej lumit, përtej hendekut, përtej gardhit). Hidhu këtej!
3. bised., vetv. Shkoj shpejt e shpejt në një vend të caktuar; vete diku. Hidhej nga një fshat në një tjetër. U hodh gjer te fqinji.
4. fig., vetv. Ia nis me vrull një pune a një veprimtarie, i përvishem me të gjitha forcat; veproj menjëherë kundër dikujt; futem me vrull e me shpejtësi në një mjedis të caktuar. U hodhën në sulm (në luftë). U hodhën në mes të zjarrit (të stuhisë, të tufanit). U hodhën në mbrojtje të të drejtave të punëtorëve.
5. fig., bised., vetv. Ngjitem në një a disa shkallë më lart; kaloj në diçka tjetër, ia nis diçkaje tjetër. U hodh në klasën e pestë (në kategorinë e shtatë). Po hidhemi në një çështje tjetër. U hodh në pikën e dytë.
6. fig., vetv. Nis me shpejtësi të flas a të ndërhyj, filloj menjëherë diçka; ngrihem, kërcej. Hidhet e flet. U hodh papritur e tha... Mos u hidh kështu! Hidhet shpejt ai.
7. bised., vetv., vet. vet. v. III Rritet, zhvillohet, merr shtat; harliset, azdiset. Po hidhen misrat. Është hedhur gruri. Janë hedhur pjergullat.
8. pës. e HEDH. Hidhen hapat e parë. Hidhen bazat (themelet). Hidhet në votë.
✱Sin.: kërcehet, kapërcehet, përhidhem, përvishem, lëshohem, ngrihem, nisem, kalohet, vërsulem, harliset, azdiset, rritet, zhvillohet.
♦ Bën *hop pa u hedhur. Hidhet në *flakë (dikush). I hidhem në *fyt (dikujt). I hidhem në *grykë (dikujt). U hodh *guri. Hidhet *kodër më kodër (dikush). U hodh (ra) në *krahët (e dikujt). Hidhet e përdridhet (dikush) përpiqet andej e këtej t’ia dalë mbanë diçkaje ose të shpëtojë nga një e keqe, mundohet e përpëlitet. U hodh (kërceu, hovi) *përpjetë (dikush). Hidhu (kërce) *përpjetë! Iu hodh *përsipër (sipër) (dikujt). U hodh në *qiell (dikush). Hidhu (kërce) në *qiell! Hidhu (kërce) në *tavan! Hidhu (kërce) në *tra! Edhe sikur të hidhesh (të kërcesh) në *tra! U hodh nga *vendi (dikush). *Zaret u hodhën libr. Hidhet në *zjarr (dikush).

PËRHEDHJE

PËRHÉDHJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Veprimi kur përhedh diçka ose kur përhidhem.
✱Sin.: hedhje, tronditje, tundje, vërvitje, flakje, lëkundje, kërcim, valëvitje.

TUNDEM

►TÚND/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Lëviz disa herë e në mënyrë të rregullt sa nga një anë në anën tjetër, sa lart poshtë; lëkundem, përkundem. Tundem në shilarës. Tundej mbi degë.
2. vetv. Lëkundem a shkundem fort, zakonisht disa herë, sa nga një anë në tjetrën, sa para prapa ose sa lart poshtë; tronditem, lëkundem me forcë. U tundën në karrocë (në qerre). U tund dheu. Shtëpitë u tundën nga tërmeti. U tundën xhamat.
3. vetv., vet. v. III Lëkundet lehtë; valëzon, lëviz lehtë a valëvitet në ajër (për gjethet, për flamurin etj.). Gruri tundej ngadalë. Flamurët (flamujt) tundeshin në ajër.
4. edhe fig., vetv. Eci duke kërcyer pak sa nga e majta në të djathtë; shkoj duke u lëkundur sa nga një anë në tjetrën, lëkundem (nga lodhja a nga të pirët). Tundej si i pirë. Tundej rëndë-rëndë. Shkonte (ecte) duke u tundur.
5. edhe fig., bised., vetv. Lëviz nga vendi ku jam, luaj nga vendi; shkundem nga plogështia, nis të punoj, lëviz. Tundu, ç’pret? S'tundet nga vendi. S’ka ndërmend të tundet që andej. E bëri që të mos tundet nga vendi e rrahu shumë. Ra dhe s'u tund. Po s'u tunde vetë, s'fiton gjë.
6. moh., vetv. Nuk jepem, nuk dorëzohem, nuk luaj nga imja; nuk tutem, s’më trembet syri. Luftoi dhe s’u tund fare. Mbahu, mos u tund! S'u tund që s’u tund. Pushka bam, po ai nuk tundej. Muri tundet, burri s’tundet. (fj. u.).
7. pës. e TUND.
✱Sin.: lëkundem, përkundem, luhatem, londitem, kolovitem, shalakatem, përhidhem, tundullohem, trandem, shkundem, dyndem, valëvitet, tronditem, frikësohem, dorëzohem
♦ Tundet e s’këputet (dikush) thuhet për një njeri të shkuar në moshë, por që qëndron ende i fortë. Tundet e shkundet (dikush) mbahet më të madh, kapardiset; shet mend. Iu tundën *themelet (dikujt a diçkaje). U tund *vendi. Nuk tundet (nuk lëviz) nga *vendi (dikush).

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë