Fjalori

Rezultate në përkufizime për “përhënur”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

HURUVEJKËT

HURUVÉJKËT (i, e) mb. 1. Që është i çuditshëm.
2. Që është tekanjoz.
✱Sin.: i çuditshëm, i habitshëm, tekanjoz, tekamadh, huqemadh, i përhënur.

PËRHËNTË

PËRHË́NT/Ë,~I (i) m. sh. ~Ë, ~ËT (të) Ai që është i përhënur; ai që është me hënë; somnambul.

PËRHËNTË

PËRHË́NTË (i, e) mb. I përhënur; që është me hënë.

PËRHËNTË

PËRHË́NT/Ë,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) Ajo që është e përhënur; ajo që është me hënë; somnambule.

PËRHËNUAR

PËRHËNÚAR (i, e) mb. 1. Që është përhënuar. Rrugica (kodra, fusha, lugina) të përhënuara. Me flokë të përhënuar.
2. fig. Që ka ngjyrë të verdhë si dritë e hënës, i artë.
3. Shumë i frikësuar, shumë i trembur; i përhënur.

PËRHËNUR

PËRHË́́NUR (i, e) mb. 1. Që është ndriçuar nga drita e hënës, i përhënuar. Liqen (det, lumë) i përhënur. Luginë (kodër) e përhënur.
2. fig. Që ka ngjyrë të verdhë si i ndriçuar nga dritë e hënës, i artë, i përhënuar.
3. Që ka shumë teka e trille, që e ndërron mendjen orë e çast e nuk di as vetë se ç’dëshiron e se ç’kërkon.
4. Që nuk e përmban dot veten, i pakontrollueshëm. Njeri i përhënur.
5. Shumë i trembur.
6. Që merr rrugët natën; që del natën si somnambul.
✱Sin.: i përhëntë, i përhënuar, i trembur, somnambul, tekanjoz, i papërmbajtshëm, i pakontrollueshëm.

PËRHËNË

PËRHË́NË (i, e) mb. I përhënur.

PËRRALLËSI

PËRRALLËSÍ,~A f. Të qenët si në përralla. I përhënur si në përrallësi.

SHINAKOT

SHINAKÓT,~E mb. Që është me teka, tekanjoz. Djalë shinakot. Vajzë shinakote.
✱Sin.: tekanjoz, hënor, i përhënur, i përhëntë, tekamadh, huqemadh, rreban, rrebaq, rrebemadh.

SOMNAMBUL

SOMNÁMBUL,~I m. sh. ~Ë, ~ËT mjek. Ai që vuan nga somnambulizmi; i përhënur. Ecën si somnambul. Si somnambul hipi mbi peshore, pastaj mbi matësen e gjatësisë.

SOMNAMBULE

SOMNÁMBUL/E,~JA f. sh. ~E, ~ET mjek. Ajo që vuan nga somnambulizmi; e përhënur. Po i kryente veprimet si somnambule. Dukej e përhumbur, si somnambule.

TEKANJOZ

TEKANJÓZ,~E mb. 1. Që ka teka, që është me teka; që është me huqe (me hënë); rreban. Plak tekanjoz. Burrë tekanjoz. Grua tekanjoze. Plakë tekanjoze. Njeri tekanjoz. Çupë tekanjoze. Kalë tekanjoz. Dëshirë tekanjoze.
2. fig. Që të mundon kur nuk e pret; që të nxjerr të papritura jo të këndshme, që shfaqet a që vepron ku a kur nuk e pret. Erë tekanjoze. Dredha (rrugica) tekanjoze. Lumë tekanjoz. E përpjetë tekanjoze.
✱Sin.: hënor, i përhënur, tekamadh, huqemadh, rreban, rrebemadh, rrebaq, shinakot.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë