Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
APOSTAZÍ,~A f., libr. 1. Braktisje e fesë, e kombit, e ideologjisë.
2. Akti i të ndaluarit zyrtarisht të një besimi ose të një feje përmes një procedure të caktuar ligjore ose institucionale.
3. Vendim për të larguar ose për të shpallur një person të përjashtuar nga një parti, nga një ideologji etj.
✱Sin.: zvetënim, mohim, tradhti, plëngprishje, përdhosje, dezertim, bastardim.
BASTARDÍM,~I m. Veprimi kur bastardoj dikë a diçka ose kur bastardohem; humbje e vetive të mira; çoroditje, degjenerim, zvetënim. Bastardimi i shijeve. Bastardimi i muzikës. Bastardim i qëllimshëm. Bastardim i demokracisë. Proces bastardimi. Bastardim i vlerave. Bastardim i gjuhës amtare.
✱Sin.: çoroditje, zvetënim, shthurje, përdhosje, përçudnim, degjenerim.
DAMKÓSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur damkos dikë a diçka; vënia e një damke dikujt a diçkaje; vënie e shenjës dalluese me damkë zjarri, dylli etj.; vendosja e damkës. Damkosja e lëkurës. Damkosja e bagëtive. Damkosja e drurëve.
2. fig. Gjendja kur damkos dikë a diçka; njollosje e emrit të dikujt për ta turpëruar botërisht. Damkosje e turpshme.
✱Sin.: damkim, vulosje, turpërim, njollosje, fëlliqje, përdhosje, përlyerje.
DEGJENERÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur shkatërroj a humb cilësitë pozitive që dikush ose diçka ka pasur më parë; prishje, zvetënim. Pasojat e degjenerimit.
2. Gjendja kur degjenerohet diçka. Degjenerimi i farës. Degjenerimi i letërsisë (i artit).
3. Largim a shmangie nga rruga e drejtë, humbja e virtyteve dhe cilësive më të mira morale, politike etj., prishje. Degjenerimi i njerëzve. Degjenerim moral.
4. Ndryshim i karakterit, i qëllimit a i pikësynimit të mirë dhe sjellja e të kundërtës së asaj që pritej, prishje, humbje. Degjenerimi i udhëzimeve. Degjenerimi i zgjidhjes së problemit.
✱Sin.: prishje, zvetënim, përdhosje, shthurje, bastardim, humbje
DEKOMPOZÍM,~I m., libr. 1. Veprimi kur dekompozoj diçka; zbërthimi ose ndarja e diçkaje në pjesë më të vogla ose në përbërës më të thjeshtë; shpërbërje. Procesi i dekompozimit. Në dekompozim e sipër.
2. Gjendja kur dekompozohet diçka. Dekompozimi i mbetjeve.
3. fig. Procesi i shprishjes a i shthurjes; çoroditje, përdhosje. Dekompozimi i sistemit.
✱Sin.: zbërthim, shpërbërje, prishje, shthurje, çoroditje, përdhosje.
NDÓTJ/E,~A f. 1. Infektimi e mjedisit natyror me lëndë kimike ose biologjike në një shkallë të tillë, që shkaktojnë çrregullime ose dëme, duke vështirësuar jetën e tërë organizmave të gjalla, të pranishme në atë mjedis. Ndotja e ujit (e tokës, e ajrit). Ndotje mjedisore. Ndotje atmosferike. Ndotje nga djegiet e pyjeve (e mbeturinave).
2. Veprimi kur ndot dikë a diçka ose kur ndotem; kund. çndotje. Ndotja e duarve. Ndotje akustike.
✱Sin.: fëlliqje, të ndotë, ndot, ndyrje, molepsje, infektim, kallajisje, lerosje, lyrosje, ndragie, përlyerje, përdhosje, zhyerje, dëmtim, laturisje, llagavitje, llangosje, ndyrësi, prishje.
NJOLLÓSJ/E,~A f. 1. Veprimi kur njollos diçka a dikë ose kur njollosesh. Njollosja e rrobave. Njollosja e emrit. Njollosja e imazhit.
2. Gjendja kur njollos diçka a dikë ose kur njollosesh.
3. bujq. Sëmundje bimësh, që shfaqet me njolla në gjethet e në pjesët e gjelbra. Njollosja pikalore. Njollosja e kuqe. Njollosja kafe. Njollosja e fikut. Njollosja e bizeles.
4. Vendosja e njollave ose e shenjave mbi një bimë. Njollosja e pemëve që duhen prerë.
✱Sin.: përlyerje, lerosje, zhyerje, llackosje, ndyrje, ndotje, fëlliqje, vrugim, vrugie, balosje, përdhosje, nxirje.
PRÍSHJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur prish ose kur prishet diçka.
2. Gjendja pasi prish a pasi prishem. Prishja e urës. Prishja e dhëmbëve. Prishja e mishit. Prishja e kontratës. Prishja e rregullit.
3. Vend i prishur a i shkatërruar. Prishje tektonike (gjeol.). Prishjet në çati.
4. bised. Shpenzim. Prishjet dhe të ardhurat.
✱Sin.: përprishje, shembje, shkatërrim, çartje, dëmtim, dëm, shpërbërje, shthurje, çrregullim, shprishje, fshirje, shuarje, keqësim, dobësim, shëmtim, rrënim, zvetënim, përdhosje, bastardim, degjenerim, ngërdheshje, shtrembërim, kalbje, thartim, tharmëtim, tharmim, dekompozim, zjarrtisje, qelbje, ndotje, vrenjtje, shpenzim, dështim, shkrehje, rrëzim, krusmë, thepisje, hallakatje, shkallmim, shkapërderdhje, zbërthim, porropi, zarar, çakordim, djallosje, katranosje, ngatërrim, shkarëzim, çorganizim, rënie, pështjellim, rravgim, çjerrje, shkelje, tretje, shformim, prerje, mykje, zhezhitje, djegie, ndyrje, fëlliqje, ndërprerje, ftohje, acarim, egërsim, harxhim.
PËRDHÓSUR,~IT (të) as. Përdhosje. Të përdhosurit dhe të keqpërdorurit të pasurisë.
PËRÇUDNÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur përçudnoj ose kur përçudnohem. Përçudnim i fytyrës.
2. Diçka që është e shëmtuar, gjë shumë e shëmtuar. Përçudnimet e njeriut në art. Përçudnimi i përmbajtjes dhe i formës.
✱Sin.: shfytyrim, shpërfytyrim, shëmtim, shëmti, shëmtirë, shformim, zvetënim, prishje, shthurje, përdhosje.
TEPTÍSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET bised. 1. Shpërthim, vërshim, dalje, vrujim. Teptisje ujërash. Teptisje gjaku. Teptisje ndjenjash. Teptisje inati.
2. Shfaqje befas, ardhje e papritur. Teptisje njerëzish. Teptisje lotësh.
3. Çoroditje, çakërdisje, mospërmbajtje, përçudnim, përdhosje, prishje (morale), shthurje, zvetënim. Teptisja e djalit. Teptisja e çupës (e vajzës).
4. Zmbrapsje arme. Teptisja e pushkës.
5. Ënjtje, buhavitje, malcim, pezmatim (plage, gjëndrash, gjiri). Teptisje plage. Teptisje gjiri.
✱Sin.: shpërthim, vërshim, dalje, vrujim, shfaqje, ardhje, çoroditje, çakërdisje, përçudnim, përdhosje, prishje, shthurje, zvetënim, zbythje, zmbrapsje, ënjtje, buhavitje, malcim, pezmatim.
ZHGËRRÝERJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Gërryerja me vrull e për një kohë të gjatë e dheut, plehut, borës etj., duke e hedhur sa andej-këtej. Zhgërryerja e dheut.
2. Shkarëzimi i kafshëve në tokë, në baltë etj.
3.Tërheqja zvarrë ose rrokullisja e dikujt a diçkaje në pluhur; fëlliqje, ndotje. Zhgërryerje nëpër baltë.
4. fig. Të harxhuarit e diçkaje pa masë. Zhgërryrja e pasurisë.
5. fig. Përdhosja e dikujt si një gjë pa vlerë. Zhgërryrja e pleqve. E kam vuajtur në kurriz zhgërryrjen.
✱Sin.: gërryerje, shkarëzim, fëlliqje, ndotje, përlyerje, zhyerje, ndotje, lerosje, përdhosje, poshtërim.
ZVETËNÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Humbja a prishja e cilësive e vetive të mira të dikujt a të diçkaje, prishje, çoroditje, përdhosje. Zvetënimi i njerëzimit. Zvetënimi i trupit. Zvetënim moral (shpirtëror). Zvetënimi i gjuhës. Është ky një zvetënim i lig, i qëllimshëm, për të ulur vlerat e krijimtarisë. Zvetënimi i njeriut.
✱Sin.: prishje, përçudnim, çoroditje, shthurje, bastardim, përdhosje.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë