Fjalori

Rezultate në përkufizime për “përcallur”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

PËRCALL

PËRCÁLL vep., ~A, ~UR kal. 1. I afroj viçin lopës sa t’ia kapë pak gjirin që të lëshojë qumështin për ta mjelë. Lopa s’milet pa e përcallë.
2. fig. Marr me të mirë dikë, e përkëdhel. Do përcallur vazhdimisht fëmija.
3. fig. I ha a ia marr dikujt ca nga ca paratë, mallin, pasurinë që ka; e mjel dikë. E përcalli mirë e mirë.
Sin.: përkëdhel, mjel.

PËRCALLUR

PËRCÁLLUR (i, e) mb. 1. I mëndur. Viç i përcallur.
2. fig. I përkëdhelur. Fëmijë i përcallur.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.