Fjalori

Rezultate në përkufizime për “përcëllak”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

CEPËRKË

CEPË́RK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bot. Barishte e lartë, me kërcellfortë e të degëzuar dhe me gjethevogla e të mprehta, të cilat kërcasin kur digjen.
Sin.: përcëllak, përce.

PËRCKË

PËRCK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. bot. Përcëllak, përce.
2. fig. Njerikërcen menjëherë, njerinxehet shpejt, përce.

PËRCËLLAK

PËRCËLLÁK,~UI m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Kulaç i hollë me miell gruri ose misri, i zënë me ujë të ftohtë dhe i pjekur në hi a në zjarr me flakë.
2. Zjarr me flakë, që ndizet e shuhet shpejt; zjarr me kashtë ose me shkarpaholla e të thata, që bëhet zakonisht sa për të përcëlluar diçka (një pulë, këmbët e bagëtive për paçe etj.). Ndezëm një përcëllak për të ngrohur pak duart. E përflakupërcëllak.
3. fig. Njeri i thatë dhe i dobët, që ka marrë një ngjyrëhirtëfytyrë. Fëmijë përcëllak.

PËRCËLLIMËSH
Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.