Fjalori

Rezultate në përkufizime për “përçarë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ASHËR

ÁSH/ËR,~RAI f. sh. ~RA, ~RAT krahin. 1. Ashkël, dru e vogël e çarë për zjarr. I bëra ashrat për stufë. Ashra dushku. I bëj degët ashra.
2. Copë druri e çarë si dërrasë e hollë, që përdoret si petavër ose që vendoset ndërmjet trarëve të tavanit për të mbuluar çatinë. Ashër e çatisë. Çati me ashra. Ashrat e shtëpisë. U fsheh në ashra. I vuri ashra murit. Çaj (bëj) ashra. Shtroj ashra.
✱Sin.: ashkël, bujashkë, spirrë, hatull, hartosë, petavër, pullazinë.
♦ Janë bërë ashra (me njëri-tjetrin) u ka hyrë grindja, janë zënë, janë përçarë; u ka hyrë bukla; hanë kokën (me njëri-tjetrin). Çan ashra (dikush) shih çan dërrasa (dikush).

CANGLA

CÁNGLA - CÁNGLA mb., bised. 1. I leckosur, zhele-zhele. Fëmija ishte cangla-cangla.
2. edhe fig. Të ndarë e të përçarë, copë-copë, fije-fije; të shkëputur. U bënë cangla-cangla.
3. si ndajf. Në mënyrë të shpërndarë, të copëtuar, pa rregull. Rrobat i kishte hedhur cangla-cangla nëpër dhomë.
✱Sin.: copë-copë, zhele-zhele, i përçarë, i shkëputur.

GJAKËSOJ

GJAKËS/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. Gjakos. E gjakësoi për vdekje.
2. etnogr. Bëj që të bien në gjak e të nisë gjakmarrja ndërmjet familjeve a ndërmjet fiseve të ndryshme; i fut në gjak. I gjakësonin për t’i përçarë.
✱Sin.: përgjak, gjakos, hasmëroj, armiqësoj.

NDARË

NDÁRË (i, e) mb. 1. Që është veçan nga diçka ose nga dikush tjetër, jo i bashkuar; që i përket veçan secilit, jo i përbashkët; kund. i bashkuar. I kemi të ndara punët (detyrat). Rrugët tona janë të ndara. S’kanë asgjë të ndarë.
2. Që është ndarë në dy a më shumë pjesë. Arë e ndarë kaq këtej e kaq andej sinorit. Bukë e ndarë në dy pjesë.
3. Që është veçuar nga diçka tjetër, i nxjerrë veçan (për dy lëndë a për gjëra të ndryshme). Shumë parash të ndara për udhëtimin. Ushqime të ndara mënjanë për dimër.
4. Që e ka zgjidhur martesën; që nuk jeton më së bashku me të tjerë në një familje, që ka dalë veçan. Grua e ndarë. Burrë i ndarë. Vëlla i ndarë. Jemi të ndarë.
5. Që ia tregon edhe dikujt tjetër, që e ndan me dikë (për ndjenjat, emocionet) Dhimbja e ndarë me dikë përgjysmohet.
6. Që i është dhuruar ose i është dhënë dikujt. Paraja e ndarë si sadaka.
7. bot. I segmentuar në një numër të caktuar segmentesh, që shtrihen gati deri në bazë të pjesës (gjethes) së cilës i përket.
✱Sin.: i shkëputur, i veçuar, i shqitur, i përndarë, i shkallëzuar, i zbërthyer, i degëzuar, i çarë, i thyer, i copëtuar, i copëzuar, i përçarë, i shkolitur, i shpërndarë, i shkurorëzuar, i divorcuar, i vetmuar.
♦ Me *mendje të ndarë. I ndarë jo barabartë që ka anë ose pjesë asimetrike.

PAPËRÇARË

PAPËRÇÁRË (i, e) mb. Që nuk është i përçarë; që nuk është përçarë; kund. i përçarë. Armiku duhet t’i gjente të papërçarë.

PËRÇARË

PËRÇÁRË (i, e) mb. Që është përçarë. Fshat i përçarë. Qiell i përçarë. Fushë e përçarë.
✱Sin.: i ndarë, i çarë, i hasmëruar, i armiqësuar.

ZHBASHKUAR

ZHBASHKÚAR (i, e) mb. 1. Që është i ndarë, i përçarë; që nuk është më i bashkuar si më parë; kund. bashkuar. Grupi u shfaq plotësisht i zhbashkuar dhe i paorientuar në qëllimet e tij.
2. Që është i shpërbërë në unitet, që është i përçarë dhe ka humbur qëllimin. Doli nga mbledhja krejtësisht i zhbashkuar, pa një strategji të përbashkët.
3. fig. I çorganizuar, i humbur në funksionim të brendshëm si pasojë e mungesës së harmonisë.

ÇARAS

ÇÁRAS ndajf. 1. Duke e hapur tokën thellë. Gërmoje çaras tokën herën e parë.
2. Duke qenë të përçarë, pa u marrë vesh midis tyre. U ndanë çaras me njëri-tjetrin. Ranë çaras u grindën.

ÇARË

ÇÁRË (i, e) mb. 1. Që është ndarë për së gjati nga goditja me diçka të mprehtë a të fortë; që ka marrë një plasë të madhe. Dru të çara. Mur i çarë. Fiq (ullinj) të çarë. Me kokë të çarë. E veshur me një fustan të çarë nga prapa.
2. Që ka plasa të thella, që është prerë a hapur anash (për lëkurën dhe indet e buta). Me buzë të çara. Buza e poshtme ishte e çarë me pakëz gjak.
3. Që është lëruar për herë të parë dhe thellë. Toka të çara. Ugar i çarë.
4. bised. I përçarë. Nuk jemi të çarë e të ndarë.
✱Sin.: i ndarë, i plasaritur, i përçarë.
♦ Daulle e çarë (e shpuar). mospërf. Gjej një të çarë shfrytëzoj një shthurje të një lidhjeje të fortë a një dobësim të një bashkimi për të bërë çka dua. Ka marrë të çarë (diçka) shih ka marrë të plasur (diçka). Mbyll (zë) të çarat ndreq a mënjanoj çdo shthurje të një lidhjeje të fortë ose çdo dobësim të një bashkimi; sheshoj kontradiktat; mbyll (zë) vrimat. Sjell të çara (në diçka) e shthur një lidhje të fortë, e dobëson bashkimin; krijon gjendje të pasigurt. Thellohen të çarat dobësohet më tej një lidhje e fortë a një bashkim; shtohen kontradiktat.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë