Fjalori

Rezultate në përkufizime për “ormisje”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

DONATI

DONATÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. etnogr. Plaçkat dhe pasuria që çonte nusja në shtëpinë e dhëndrit kur martohej; pajë.
2. Zbukurim; donatisje.
✱Sin.: pajë, stolisje, ormisje, donatisje.

DONATISJE

DONATÍSJ/E,~A f., 1. etnogr. Veprimi kur donatis; përgatitja e pajës, pajim, donati. Po bëhet gati donatisja e nuses.
2. Zbukurim; donati. Donatisja e nuses me stoli.
✱Sin.: pajim, stolisje, ormisje, donati.

HAZËRIM

HAZËRÍM,~I m. sh. ~E, ~ET vjet. 1. Veprimi kur hazëroj diçka ose kur hazërohem.
2. Përgatitja e gjërave ose e plaçkave që duhen për t’i marrë me vete (në një çantë, valixhe, kuti); rregullimi i tyre në një vend (dollap, raft, sirtar etj.); përgatitja e ushqimit duke e bërë gati për ta shërbyer. Hazërimi i drekës.
✱Sin.: përgatitje, parapërgatitje, ormisje, nderqje, rregullim.

PËRGATITJE

PËRGATÍTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur përgatit dikë apo diçka ose kur përgatitem. Përgatitja për punë e rrjetit kompjuterik. Përgatitja e financierëve të rinj. Përgatitja e grupeve artistike.
2. kryes. sh. Masat paraprake që ndërmerren para se të fillojë një punë a të nisë një veprimtari; gjithçka që sigurohet para se të nisë një punë. Përgatitje serioze (të ethshme). Përgatitjet për festivalin (për turin nëpër trojet shqiptare).
3. Sasia e cilësia e njohurive dhe e shprehive që ka fituar dikush, duke ndjekur një shkollë, duke mësuar vetë etj. Ka përgatitje të mirë (të shëndoshë).
4. usht. Mësim ushtarak që pajis luftëtarin me njohuri të veçanta në një fushë të caktuar. Përgatitje rreshtore. Përgatitje kimike (xheniere). Bënë dy orë përgatitje taktike. Përgatitje artilerie (usht.) goditje me artileri e një zonë luftimi, para se të sulmojë këmbësoria.
✱Sin.: gatitje, ormisje, gati, ormi, formim, rregullim, brumosje, aftësim, kalitje, brumë, formim, stërvitje.

STOLISJE

STOLÍSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur stolis a stolisem. Stolisje me shije të hollë. Stolisja e qytetit për festë. Ishte mjeshtër i stolisjes së kostumeve kombëtare. Stolisja nuk ia shtonte vlerat.
2. Stoli. I pëlqente të kishte shumë stolisje. Stolisje që zbukurojnë dhomën. Stolisje e çmuar. Stolisjet e trashëguara nga familja.
✱Sin.: zbukurim, ujdisje, nisje, ndreqje, rregullim, goditje, stisje, ormisje.

UJDISJE

UJDÍSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Veprimi kur ujdis ose ujdiset diçka, ndreqje. Ujdisja e rrobave (e shtëpisë). Ujdisja e nuses.
✱Sin.: rregullim, ndreqje, zbukurim, ormisje, pispillosje, nisje, pajtim, përshtatje..

VENDOSJE

VENDÓSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur vendos dikë a diçka në një vend a vendosem diku. Vendosja e librave në raft. Vendosja e kurorave në varret e dëshmorëve. Vendosja e shishes në frigorifer. Vendosja e druve në stivë. Vendosja e të ardhurve nëpër dhoma. Vendosja e nxënësve në rresht. Vendosja e bebes në gjumë.
2. Veprimi kur vendoset dikush në një vend me punë a detyrë. Vendosja e djemve në punë. Vendosja drejtor.
3. Veprimi kur vendos a bëj një shenjë me laps a me bojë në diçka, kur shënoj; kur shkruaj; kur vë. Vendosja e shenjave të pikësimit. Vendosja e theksit. Vendosja e nënshkrimit (firmës).
4. Veprimi kur vendos a ngre diçka a kur montoj apo instaloj. Vendosja e antenës. Vendosja e një aparati (një makinerie). Vendosja e kamerave të sigurisë. Vendosja e antenave. Vendosja e skanërit.
5. Veprimi kur arrihet a sigurohet diçka. Vendosja e një rekord të ri (sport).
6. Veprimi kur merret një vendim a kur zgjidhet një çështje. Vendosja e gjyqit (gjykatës). Vendosja e rregullit (e disiplinës). Vendosja e çmimit.
✱ Sin.: vënie, rendim, renditje, rreshtim, ngulitje, zatetje, ormisje, krahishtim, zbatim, instalim.

ZBUKURIM

ZBUKURÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur zbukuroj dikë a diçka; stolisje; kund. shëmtim. Zbukurimi i vajzave (i nuseve) Zbukurimi i parqeve (i shesheve etj.). Zbukurimi i qytetit (i dhomës). Shërben për zbukurim. Objekt zbukurimi. Zbukurimi me fije ari. Zbukurimi me lule.
2. fig. edhe keq. Përpunimi dhe pasurimi, latimi e stërhollimi i diçkaje për ta bërë më tërheqës, më të gjallë e më shprehës (për stilin, gjuhën etj.); idealizim. Zbukurimi i gjuhës (i stilit). Ia përshkroi gjendjen aq mirë, me një zbukurim prej ustai. Zbukurimi i realitetit. Zbukurimi i gjendjes. Zbukurim i tepruar.
3. kryes. sh. Lule, gdhendje, vizatime etj., që bëhen a vihen për të zbukuruar dikë a diçka; stoli, qëndismë. Zbukurime të çmueshme (të shumta). Zbukurime grash. Zbukurime në qelq. Drurë (lule, bimë) zbukurimi. Letra zbukurimi. Rroba me zbukurime. Figura qendrore rrethohet me zbukurime në një ansambël vizatimor.
✱Sin.: stolisje, lulëzim, hijeshim, ndreqje, nisje, rregullim, pispillosje, ujdisje, ormisje, lëmim, latim, lustrim, stërhollim, qëndisje, bojatisje, idealizim, stoli, dekor.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë