Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
AH,~UII m. sh. ~E, ~ET 1. Ofshamë që del nga shpirti për të shprehur një ndjenjë dhembjeje, hidhërimi, keqardhjeje etj. ose një ndjenjë habie, gëzimi, kënaqësie etj. E shkonin jetën me ahe e me ohe. Në ahun e fundit të vdekjes në grahmën e fundit.
2. fig. Nëmë, mallkim. E zuri (e gjeti) ahu. Lë në ahe lë në mjerim, në vuajtje.
♦ Me ah e me bah me rënkime të mëdha, duke u ankuar për çdo gjë. Nuk bëri as “ah” e as “oh” (dikush) e përballoi me durim diçka (një dhembje, një fatkeqësi, një vuajtje etj.), duroi shumë, e mbajti veten, nuk e lëshoi veten; bëri durim; e bëri zemrën gur.
AHT,~III m. sh. ~E, ~ET 1. Ofshamë, psherëtimë kraharori, rënkim i thellë; nëmë, mallkim që del nga dhembja shpirtërore. Ahti i dilte nga gjoksi. Ishte aht rënkues. E zëntë ahti i së ëmës! Aht nëne.
2. Grahma e fundit para vdekjes. Lëshoj një aht e mbylli sytë. Vdiq pa lëshuar as zë e as aht.
✱Sin.: psherëtimë, rënkim, gjëmim, ah.
DHEMBJESHÚAR mb., libr. Që i është shuar dhembja. Ofshamë dhembjeshuar.
FSHÁM/E,~JA (e) f. sh. ~E, ~ET (të) Ofshamë; psherëtimë. Fshamat e nënës.
OFSHÁM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Rënkim i thellë; psherëtimë që nxjerrim kur kemi një dhimbje a një vuajtje të madhe shpirtërore; dhimbje a vuajtje e thellë shpirtërore. Ofshamë e thellë (e fortë). Ofshamë dëshpërimi (malli). Në mes të ofshamave. Lëshoi (nxori) një ofshamë. Ishte një e qarë me ofshamë. E shoqëron me një ofshamë të trishtë.
2. Mallkimi i një njeriu, të cilit i kanë bërë keq, nëmë. Ofshama e nënës. E zëntë ofshama e saj! I lëshoi një ofshamë të rëndë sikur ta kishte armik të betuar.
✱ Sin.: psherëtimë, rënkim, rënkimë, mallkim, nëmë.
OFSHËTÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Ofshamë. Dëgjoheshin vetëm ofshëtimat e saj të rënda. Ofshëtimat e tij tregonin më shumë se fjalët.
PSHERËTÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Veprimi që bëjmë dhe zhurma që dëgjohet kur psherëtijmë. Lëshoi një psherëtimë. Dëgjoheshin psherëtima.
2. Marrja e frymës thellë dhe nxjerrja e saj me forcë, zakonisht kur jemi të brengosur a të mërzitur, kur kujtojmë me mall dikë a diçka, kur çlirohemi nga një ankth etj.
✱Sin.: ofshamë, ofsh, shamtinë, gulçimë, rënkim, aht, ahmë, ah.
SHAMTÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Veprimi kur nxjerrim me zë frymën si shprehje lodhjeje, dëshpërimi, lehtësimi etj.; psherëtimë, ofshamë. Lëshoi një shamtinë. Shamtina të tjera po dëgjoheshin.
2. Fjalë a shprehje ku shfaqet një dëshirë e keqe për dikë; nëmë, mallkim. E zëntë shamtina ime! (mallk.)
✱Sin.: psherëtimë, aht, ofshamë, fshamë.
TRÚAJTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Sharje a mallkim i rëndë që i bëhet dikujt. - Lëri truajtjet, të lutem.
2. Kushtim, blatim; fli, flijim. Truajtjet e martesës. Vepër me truajtje. Kërkon truajtje. Bën truajtje.
✱Sin.: mallkim, nëmë, ofshamë, lutje, përgjërim, kushtim, taksje, blatim, fli, flijim, përkushtim.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë