Fjalori

Rezultate në përkufizime për “oborrësi”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

OBORRTAR

OBORRTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që bën pjesërrethin e ngushtënjerëzve të një monarku, pjesëtar i rrethitngushtë të një monarku. Oborrtar i mbretit. Bijë oborrtari. Oborrtarët e perandorit. Mbretërit, princat dhe oborrtarët mizorë. Intrigat e oborrtarëve.
2. fig. Ai që sillet me oborrësi.

OBORRTARE

OBORRTÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Ajobën pjesërrethin e ngushtënjerëzve të një monarku, pjesëtare e rrethitngushtë të një monarku. Zonja e oborrit dhegjithë oborrtaret shkuanshihnin ku ishte princesha. Oborrtare besnike.
2. fig. Ajosillet me oborrësi.

OBORRTARI

OBORRTARÍ,~A f. 1. përmb. Oborrtarët e mbretit a të perandorit.
2. fig. Sjellje e një oborrtari; oborrësi. Ideal i përsosmërisë estetike oborrtarisë. Zgjedh oborrtarinë në vend të angazhimit kritik.

OBORRËSI

OBORRËSÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1.qenët pjesëtar i rrethit të një monarku, të qenëtrrethin e ngushtëmbretit a të perandorit. Titull oborrësie.
2. fig. Sjellje e hollë dhe fisnike e oborrtarëve; sjellje e mirë dhe e njerëzishme e dikujt. Oborrësi diplomatike. Sillej me oborrësi. E thirri për oborrësi.
Sin.: oborrtari, mirësjellje, fisnikëri, bujari.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.