Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
►ARTIKUL/ÓHET jovep., ~ÚA (u) ~ÚAR vet. v. III 1. gjuh., vetv. Nyjëtohet, shqiptohet ose shprehet qartë dhe në mënyrë të strukturuar. Ai tingull artikulohet me dridhjen e majës së gjuhës. Disa tinguj artikulohen duke kaluar përmes hundës.
2. logj., vetv. Shprehet ose formulohet qartë e kuptueshëm; paraqitet me logjike dhe kuptim. Ai mesazh artikulohet qartë. Idetë në ligjërimin tënd u artikuluan mirë.
3. anat., vetv. Lidhet përmes një nyje (dy a më shumë kocka); bashkohet një kockë me tjetrën për të mundësuar lëvizjen. Nofulla artikulohet përmes nyjës.
4. pës. e ARTIKULÓJ.
✱Sin.: nyjëtohet, nyjëzohet, shqiptohet, formësohet, formohet, prodhohet, artikulohet, shprehet.
ARTIKULÚAR (i, e) mb. 1. gjuh. Që nyjëtohet, që prodhohet ose që shqiptohet qartë, kur tingujt janë të dallueshëm dhe të saktë; i nyjëtuar. Tingull i artikuluar. Shqiptim i artikuluar. Zanore të artikuluara.
2. logj. Që është i shprehur me qartësi, i ndërtuar mirë, i kuptueshëm në rrjedhën e mendimit; i shprehur. Mendim i artikuluar qartë. Gjuhë e artikuluar. Ligjërim i artikuluar. Ide të artikuluara politike.
3. anat. Që lidhet me një tjetër pjesë trupore përmes nyjës, i nyjëzuar; i lidhur përmes nyjave. I artikuluar në nyjën e kofshës. Në imazheri shihet kyçi i dorës i artikuluar me parakrahun.
✱Sin.: i nyjëtuar, i shqiptuar, i prodhuar, i formuar, i formësuar, i nyjëzuar, artikulues, artikular, nyjor, kyç.
LARINGÁL/E,~JA f. sh. ~E, ~ET gjuh. Bashkëtingëllore grykore, grykore, tingull që nyjëtohet në grykë, që shqiptohet me grykë.
NJËANËSÓR,~E mb. 1. I vendosur vetëm nga njëra anë, i kthyer vetëm në një drejtim. Plug njëanësor. Poster njëanësor. Lulesë njëanësore (bot.). Tingull njëanësor (gjuh.) tingull që nyjëtohet duke u mbështetur njëra anë e gjuhës në qiellzë (p.sh. tingulli l).
2. Që ndodh ose që bëhet vetëm në njërën anë; i ngushtë, i kufizuar; kund. i gjithanshëm, i shumanshëm. Dëmtim njëanësor i trurit. Komunikim ndëraktiv përkundrejt atij njëanësor.
3. Që nuk është i drejtë, jo i paanshëm, i njëanshëm. Hamendësim njëanësor. Presion njëanësor ndaj dikujt.
4. Që e heton diçka në mënyrë të cekët, që kundron një çështje vetëm nga njëra anë, që e sheh diçka në mënyrë anësore; kund. i thellë, i thelluar. Studimi njëanësor i natyrës.
PARAQIELLZÓR,~E mb., gjuh. Që nyjëtohet në paraqiellz; trysur, alveolar. Bashkëtingëllore paraqiellzore.
✱Sin.: alveolar, trysur.
PASDHËMBÓR,~E mb., gjuh. Që nyjëtohet me majën e gjuhës të mbështetur te mishrat pas dhëmbëve. Tingull pasdhëmbor. Bashkëtingëllore pasdhëmbore.
PËRPÁRM/Ë (i), ~E (e) mb. Që është i vendosur në ballë të diçkaje; që gjendet përpara; kund. i pasmë; i prapmë. Këmbët e përparme. Rrotat e përparme. Pjesa e përparme e diçkaje. Nyjë e përparme (gjuh.) nyjë që vihet përpara një emri për të formuar trajtën e rasës gjinore; nyja që hyn në ndërtimin e një tipi të pasur mbiemrash të shqipes, në ndërtimin e përemrave dëftorë, lidhorë e të pakufishëm, në ndërtimin e numërorëve rreshtorë e të disa emrave femërorë e asnjanës. E ardhmja e përparme (gjuh.) kohë e mënyrës dëftore të foljes, e cila tregon një veprim ose gjendje që pritet të kryhet ose të vijë në të ardhmen para një veprimi ose një gjendjeje tjetër (p.sh. Ai do të jetë kthyer nga puna kur të vini ju). Zanore e përparme (gjuh.) zanore që nyjëtohet në pjesën e përparme të gojës.
✱Sin.: i parmë, i përparshëm, i mbarë, përpara, parë, i ballor.
SHQIPT/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Shprehem, bëj të njohur mendimin a qëndrimin tim për një çështje; kumtoj. U shqiptua kundër dy neneve. Nuk janë shqiptuar të gjithë.
2. pës., vet. III e SHQIPTÓJ. Shumica e fjalëve të shqipes shkruhen ashtu si shqiptohen.
✱Sin.: nyjëtohet, thuhet, deklarohet.
ZËSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që ka zë të lartë, i zhurmshëm; që bëhet a që shpallet me zë. Motor i zëshëm. Këngë e zëshme. Tallazi i zëshëm i detit. Votë e zëshme. Komente të zëshme. Kërkesat nuk janë aq të zëshme sa herët e tjera. Përçmimi i zëshëm i kritikave.
2. gjuh. Që nyjëtohet me tendosjen dhe dridhjen e tejzave të zërit (për tingujt); kund. i shurdhët. Tingull i zëshëm. Bashkëtingëllore e zëshme.
3. fig. I fortë, i fuqishëm, i dëgjuar, që e njohin të gjithë, me emër të madh. Njeriu më i zëshëm. Kritik (kundërshtar) i zëshëm. Mbrojtësi (mbështetësi) më i zëshëm i individualitetit. Mëtuesi më i zëshëm i çmimit “Nobel”. Deputeti më i zëshëm. Përse sot është aq i zëshëm, kurse dje e kishte kyçur gojën me nëntë brava?
✱Sin.: i tingullt, i lëngët, lëngëtor, lëngëzor, zanor, i kumbueshëm, akustik, vokal.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë