Fjalori

Rezultate në përkufizime për “nxirje”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BRONZIM

BRONZÍM,~I m. 1. mek. Veprimi kur bronzoj diçka; veshje me bronz e sipërfaqesdiçkaje; lyerje e sipërfaqes së një sendi me pluhur bronzipërzier me lëndë ngjitëse. Bronzimi i metaleve (i statujës, i medaljeve). Procesi i bronzimit.
2. fig. Nxirje e lëkurëstrupit me banja dielli.

BËZHIGIM
IRNOSJE
MAVIJOSJE

MAVIJÓSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ETbërët mavi; murrëtim; nxirje. Goditjet janë arsyet kryesore për mavijosjet. Ajo u kthyeshtëpi me mavijosje.
Sin.: murrëtim, nxirje.

MURRËTIM

MURRËTÍM,~I m. 1. Marrje e një ngjyreerrët si në të murrme. Murrëtimi i dheut. Murrëtimi i shkretëtirës babilonase.
2. fig. Nxirjefytyrë, zymtim. Nuk e kuptoj murrëtimin dhe inatin që ka.
3. fig. Gjendje e zymtë, situatë pa shpresë. Disa ishin strehuar te miqtëvise pa pushtim dhe murrëtimin e kohës e ndjenintepër ata pak banorë shpresëpakët.

NGJIROSJE

NGJIRÓSJ/E,~A f. Nxirje dhe bllokim nga bloza (për tubin e sobës, oxhakun etj.).

NXIRIM
NXIROSJE

NXIRÓSJ/E,~A f. Veprimi dhe rrjedhimi kur nxiros ose kur nxirosëm; nxirje.

PISOSJE

PISÓSJ/E,~A f. 1. Veprimi kur pisos diçka me zift ose kur pisoset.
2. Sharje e nxirje e dikujt pas krahëve.

PËRNXIRJE

PËRNXÍRJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur përnxij ose kur përnxihem.
2. Shkrumbim, djegie, shkretim.
3. fig. Zymtim i skajshëm.
4. fig. Nxirje, torturim.

STERRIM

STERRÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur sterroj a sterrohet; nxirje (e qiellit, e fytyrës). Vetëm hija e sterrimit i dukejfytyrë. Sterrimi i qiellit u pasua nga një rrebesh i fortë.
2. Turpërim. Nuk do ta harronte kurrë sterrimin që i bënë.

TERRATISJE

TERRATÍSJ/E,~A f. 1. Errësim.
2. fig. Vrenjtje, nxirjefytyrë.
Sin.: errësim, ngrysje, mrrolje, vrenjtje, nxirje.

TIGANISJE

TIGANÍSJ/E,~A f. 1. Veprimi kur skuq ushqimetigan; fërgim. Tiganisje patatesh (specash, vezësh).
2. fig. Nxirjediell, përcëllim. Tiganisjediell.
Sin.: gatim, fërgim, kaurdisje, skuqje, përzhitje, nxirje, rreshkje, thekje, përcëllim.

TYMOSJE

TYMÓSJ/E,~A f. 1. Qëndrimi në tym; marrja e erës dhe ngjyrëstymit; nxirje nga tymi. Tymosja e tavanit. Tymosja e perdeve.
2. Lënie për një kohëgjatë mbi tym (e mishit, peshkut, proshutës). Tymosja e proshutës (e peshkut, e mishit).
3. Bërje e bimëve me tym kundër kandrrave, parazitëve. Tymosja e bimëve kundër kandrrave.
Sin.: tymim, përtymje, tuhatje.

VRED

VRED,~I m. Mavi, nxirje rreth një plage ose për shkak të një goditjeje etj. I ka ra vredi rreth syve. E shtrydhi varrën e i qiti vred. Gjak e vred i duel. U vred i zi.
Sin.: dangë, mavi.

VREDITJE

VREDÍTJ/E,~JA f. sh. ~E, ~ ET Veprimi kur vredit a vreditem. Vreditja e syve. Vreditja e plagës. Iu një vreditje. Kishte gjakosje e vreditje.
Sin.: irnosje, nxirje, mavijosje, verenikje, murrëtim.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.