Fjalori

Rezultate në përkufizime për “nishk”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ASHKËL

ÁSHK/ËL,~LAI f. sh. ~LA, ~LAT Ashkë, copë e vogël dhe e hollë që shkëputet nga një dru kur e çajmë a e presim me sëpatë; copë e vogël, rrip i ngushtë që del nga një send prej metali, kur e përpunojmë me vegla prerëse. Ashkla druri. Ashkla metali (gize, çeliku, bakri). Mbledh (djeg) ashkla. Bëj ashkla.
✱Sin.: ashkël, bujashkë, bluashkë, ashër, citë, lashkë, flashkë, cifël, cipal, cokël, spirrë, spicë, thepje, bjezgë, rezhdë, gdhendël, grapcë, qenëz, zdrugulina, nishk, tishkë.
♦ Bën *kala me ashkla (dikush). Nuk i hiqet asnjë ashkël (dikujt). 1. Nuk shqetësohet fare, nuk bëhet merak aspak; nuk e prish gjakun (dikush). 2. Nuk ia ndërron dot mendjen, është kokëfortë; nuk merr vesh; s’ha (s’merr) pykë (dikush). E kam ashklën në thua shih e kam litarin (lakun, thikën, halën) në grykë. E ka kokën me ashkla (dikush) përçm. shih ka lakra në kokë (dikush). S’lëshon ashkël (dikush) shih s’ha (s’merr) pykë (dikush). Ia mbushi kokën me ashkla (dikujt) e mërziti me fjalë të kota e me cikërrima; e trullosi me llafe. Pret *dru e shet ashkla (dikush).

NISHK

NÍSHK,~UI m. 1. Therje në gjoks a në brinjë që pengon frymëmarrjen, sëmbim; ftohje në mushkëri. Ka një nishk. I la nishk e ftohura që mori.
2. Tuberkuloz.
✱Sin.: sëmbim, dhembje, therje, të ftohtë, tuberkuloz.

NISHKË

NÍSHK/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT [NISHK,~UII] 1. Spicë druri, ashkël.
✱Sin.: spicë, ashkël, cifël.

SPICË

SPÍC/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Ashkël druri e hollë e me majë, cefël e vogël druri. Spica pishe. Kruaj me spicë. Ju ngul një spicë. I hyri një spicë në gisht (në thua).
2. fig., kryes. sh. Fjalë që thuhen për të futur të tjerët në ngatërresa, fitme, kalla. Shtie (fut) spica. Hedh spica. Flet me spica hedh thumba kundër dikujt, përdor fjalë therëse.
3. Secili nga drunjtë që lidhin bucelën me rrethin e rrotës së qerres, të karrocës etj.; rreze. Spicat e rrotës. Iu thye një spicë.
4. vet. sh. Degë të holla për të ndezur zjarrin, karthje. Spica dëllinje. Solli ca spica.
✱Sin.: bjezgë, cifël, cipal, kleçkë, nishk, qenëz, kunjëz, hep, gjemb, halë, fite, fitila, thumb, ferra, ferrca, shtjera, fara, thimth, xip, sfinë, ginga, buklidhë, citë, rrogëz, sqapth.
♦ Fut spica (dikush) thotë fjalë me thumba për të ngacmuar dikë ose për të ngatërruar të tjerët; fut fite; fut kunja; fut pyka. I fut spicat (dikujt) e shtyn për keq a e nxit kundër dikujt, e shpon kundër dikujt, e fut në grindje me dikë; i fut gjilpërat; i fut një grusht miza. Spicë e ndezur keq. njeri ngatërrestar, dikush që të fut menjëherë zjarrin në shtëpi.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë