Fjalori

Rezultate në përkufizime për “nguruar”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GOJAÇ

GOJÁÇ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT [GOJAC,~I, m. sh. ~Ë, ~ËT] shar. 1. Ai që e ka gojënmadhe; ai që e ka gojënshtrembër. Gojaci qe nguruar tek pragu i derës.
2. Belbacak, gagaç.
3. keq. Ai që flet shumë, llafazan.
4. keq. Ai që merr nëpër gojëtjerët; ai që flet keq për të tjerët. Gojaç i keq. I ngatërroi gojaçi.
Sin.: belbacak, llafazan, thashethemexhi, gojëmadh, gojështrembër.

NGURUAR

NGURÚAR (i, e) mb. është nguruar, që është bërë gur; i ngurosur. - Pse s’po flet, a e ke gojënnguruar?

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.