Fjalori

Rezultate në përkufizime për “ngrehaluc”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

MENDJEMADH

MENDJEMÁDH,~E mb. Që i pëlqen shumë mendja e vet dhe nuk pranon a nuk përfill mendimin e të tjerëve, që kujton se është më i dituri, më i mençuri etj.; që mbahet rëndë e me të madh, që i duket vetja shumë i rëndësishëm ose shumë i veçantë dhe e shpreh hapur këtë, që shet mend, kryelartë. Këngëtar (aktor, shkrimtar, arkitekt) mendjemadh. Intelektual mendjemadh. Vajzë (zonjë) mendjemadhe. Është pak mendjemadh.
✱Sin.: krenar, kokëpërpjetë, kryepërpjetë, megaloman, i fryrë, dënglamadh, hundëmadh, hundëpërpjetë, hundaç, hundëçip, hundëderr, fodull, bripërpjetë, bishtpërpjetë, ngrehaluc, cakërran, qibar, kapadai, këndes, kokosh.

MENDJEMADH

MENDJE/MÁDH,~I m. sh. ~MËDHÉNJ, ~MËDHÉNJTË Ai që është mendjemadh; ai që sillet si mendjemadh. Qëndrim prej mendjemadhi. Bëri atë që nuk e bënë dot mendjemëdhenjtë.
✱Sin.: megaloman, krenar, kokëpërpjetë, kryepërpjetë, dënglamadh, hundëpërpjetë, hundëderr, fodull, bripërpjetë, bishtpërpjetë, ngrehaluc, cakërran, qibar, kapadai, këndes, kokosh.

NGREHACAK

NGREHACÁK,~E mb. Që është kryelartë, mburravec.
✱Sin.: kryelartë, mburravec, ngrehacan, ngrehaluc, ngrehan, ngrehuc, ngrehucan, mendjemadh.

NGREHACAK

NGREHACÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që është kryelartë, mburravec.
✱Sin.: kryelartë, mburravec, ngrehacan, ngrehaluc, ngrehan, ngrehuc, ngrehucan, mendjemadh.

NGREHALUC

NGREHALÚC,~E mb. Që kapardiset, që krekoset e shet mend. Njeri ngrehaluc.
✱Sin.: i fryrë, mendjemadh.

NGREHALUC

NGREHALÚC,~I m. sh. ~Ë, ~ËT keq. Njeri që kapardiset e shet mend; njeri që përpiqet të bjerë në sy me veshjen, me paraqitjen ose me mënyrat e jashtme. Ngrehaluc i padurueshëm.

NGREHALUCOHEM

NGREHALUC/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR vetv. Ngrehalucem.

PALAQYK

PALAQÝK,~E mb., krahin. 1. Që e ka rrashtën e kokës me qoshe si qyka e sëpatës. Burrë palaqykë.
2. Që ka mbetur budalla nga ndonjë goditje në kokë.
3. Ngrehaluc, mendjebosh.
4. si em. m. e f. Sipas kuptimeve të mbiemrit.

SHITMENDËS

SHITMÉNDËS,~E mb., libr. Që shet mend; mendjemadh, kokëpërpjetë. Djalë shitmendës. U duk mjaft shitmendëse me atë pamje.
✱Sin.: mendjemadh, kryelartë, kokëpërpjetë, kryepërpjetë, i fryrë, sqimatar, bishtcakërr, aga, fodull, i ngrehur, ngrehaluc, bishtpërpjetë, cakërran, hundëmadh, hundëpërpjetë, festemënjanë, gjel, kokosh, gjelkokosh, hundaç, hundec, hundëçip, afendiko.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë