Fjalori

Rezultate në përkufizime për “ngjirem”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BRAGAREM

BRAGÁR/EM jovep., ~A (u), ~UR arb., vetv. Ngjirem së thirruri, më çirret zëri nga të bërtiturit, groshem.

GROSHEM

GRÓSH/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. 1. Më dalin pikla të kuqe të errëta në fytyrë, në duar ose në trup, mbushem me preka (zakonisht në muajt e verës etj.). Iu grosh fytyra. U grosh fëmija. U grosh nga dielli.
2. Ngjirem, më zihet zëri.

NGJIRJE

NGJÍRJ/E,~AII f. Veprimi kur ngjir ose kur ngjirem. Ngjirja e zërit.

NGJURREM

NGJÚRR/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. 1. Më bllokohen hundët nga gripi, etj. Jam ngjurrur, me zor marr frymë.
2. Ngjirem.

NGURMAZOJ

NGURMAZ/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR jokal. Flas shumë sa ngjirem.

PIRROHEM

►PIRR/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR vetv. Ngjirem.

ÇIRREM

►ÇÍRREM jovep., ~ÇÓRA (u), ~ÇJÉRRË 1. vetv. Më hiqen rripa a copa nga rrobat duke e kapur në diçka të mprehtë; grisem. Më çirret këmisha. Çirrem nga rrobat. U çora te një gozhdë.
2. vetv. Ndahet më dysh a në copa duke e tërhequr fort nga anët me një lëvizje të menjëhershme një rrobë, një letër etj.; griset. M’u çorën pantallonat. Ishte çjerrë te mënga.
3. vetv. Më çahet lëkura në diçka të mprehtë, gërvishtem thellë për së gjati. U çor në fytyrë (në këmbë, në bark). U çor te një ferrë. Ishte çjerrë nga kurrizi.
4. vetv., fig. Thërras fort me zë therës e të ngjirur. Çirret e bërtet. Çirren e lebetiten. Çirret si i marrë. Çirret sa ka fuqi (sa i ha zëri, sa ka në kokë). Çirret kot më kot. Çirret nga inati.
5. vetv., fig. Përpiqem të tërheq vëmendjen duke folur shumë e duke bërë zhurmë për diçka. Çirren për të metat e të tjerëve. Çirren në të katër anët.
6. vetv., fig. I bërtas dikujt me të madhe, i ulërij. U çirret fëmijëve. - Ç’më çirresh ashtu? - Shko iu çirr tjetërkujt, jo mua!
7. vetv. Më ikën zëri nga të thërriturit; ngjirem. U çor së foluri (së thirruri). M’u çor gryka. U çor me këta kalamaj.
8. vetv., fig. Ndiej një dhembje therëse. Më çirret zemra më copëtohet zemra, pikëllohem shumë. Na u çorën veshët.
9. vetv., vet. v. III, krahin. Shpohet (një enë). U çor kusia (ibriku).
10. pës. e ÇJERR.
✱Sin.: grisem, hiqet, ndahet, çahet, thërras, bërtas, ulërij, ngjirem, copëtohem, pikëllohem, shpohet.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë