Fjalori

Rezultate në përkufizime për “ngadhënjim”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

FITORE

FITÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Përfundimi ngadhënjimtar i një lufte, i një beteje, i një gare etj., që arrihet me përpjekje e me këmbëngulje të madhe, duke kaluar vështirësi e pengesa; kund. humbje. Fitore e madhe (e rëndësishme, historike). Kthehem me fitore. Fitore e merituar (e lehtë). Fitore e thellë. sport. Rruga e fitores. Goli i fitores (sport.). Përfundon me fitore.
✱Sin.: triumf, fitim, ngadhënjim.
♦ Korr fitore, kthehem me fitore triumfoj, ngadhënjej. Fitore si e Pirros fitore me humbje shumë të mëdha.

MPOSHTJE

MPÓSHTJ/E,~A f. Veprimi dhe gjendja kur mposht dikë ose diçka ose kur mposhtem. Ishte gëzimi i mposhtjes së kundërshtarit. Dëshironte mposhtjen e vështirësive (e pengesave).
✱Sin.: gjunjëzim, nënshtrim, thyerje, mundje, shtrim, ngadhënjim, përballim, kapërcim, shtypje, gëlltitje, ligështim, përulje, përkulje.

NGADHËNJIM

NGADHËNJÍM,~I m. sh. ~E, ~ET lart. 1. Veprimi kur ngadhënjej mbi dikë. Ngadhënjimi mbi armikun. Ngadhënjimi mbi forcat e natyrës (mbi vdekjen).
2. Fitore e madhe dhe e plotë. Dita e ngadhënjimit ndaj fashizmit. Ngadhënjimi i së mirës mbi të keqen. Ecën me ngadhënjim.
✱Sin.: fitore, triumf, mposhtje.

NGADHËNJYESHËM

NGADHËNJÝESHËM ndajf. Me ngadhënjim, triumfalisht. Marshonin ngadhënjyeshëm drejt qytetit. Skuadra kuq e zi u fut ngadhënjyeshëm në qytet. Ndeshet ngadhënjyeshëm me sfidat e jetës. Bart ngadhënjyeshëm medaljen e artë.
✱Sin.: ngadhënjimisht, triumfalisht.

TRIUMF

TRIÚMF,~I m., lart. 1. Sukses madhështor ushtarak; fitore e shkëlqyer në një betejë të madhe a në një garë; fitore e plotë e me lavdi; ngadhënjim; kund. thyerje, dështim, kapitullim. Triumfi i demokracisë. Triumfi i së vërtetës. Triumfi mbi armikun.
2. Gëzim i fitores; pritje madhështore që u bëhet fitimtarëve. Thirrje triumfi. U kthyen (u pritën) me triumf.

VETËKËNAQJE

VETËKËNÁQJ/E,~A f., libr. 1. Veprimi kur vetëkënaqem. Ra në vetëkënaqje. Vetëkënaqja e ka dembelosur.
2. Gjendja kur vetëkënaqem. Ndjenja e vetëkënaqjes. Prirje për vetëkënaqje.
✱Sin.: shendim, ngadhënjim, vetëkënaqësi.

VETËKËNAQËSI

VETËKËNAQËSÍ,~A f., libr. Kënaqësia e veçantë që ndiej për atë që kam bërë a që kam arritur; prirje e dëmshme për t'u kënaqur me atë që kam bërë dhe për të mos luftuar për arritje të mëtejshme; të qenët i kënaqur me vetveten. Frymë (shenja, shfaqje) vetëkënaqësie. Ngjall vetëkënaqësi Nuk ka vend për vetëkënaqësi. Të mos biem në vetëkënaqësi.
✱Sin.: shendim, ngadhënjim, vetëkënaqje, gëzim.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë