Fjalori

Rezultate në përkufizime për “nevojtare”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

NEVOJARE

NEVOJÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Nevojtare.

NEVOJTAR

NEVOJTÁR,~E mb. 1. Që nuk i ka mjetet e mjaftueshme për jetesë, i varfër, i vobektë. Njeri nevojtar. Familje nevojtare.
2. Që ka nevojë për diçka, që i mungon a i duhet diçka për të kryer një punë etj. Është nevojtar për shtëpi (banesë).
Sin.: i varfër, i vobektë, hallexhi, hallemadh, halleshumë, hallezi, hallkeq.

VABEHE

VABÉH/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajoështë e vobektë, ajo që nuk ka mjete jetesemjaftueshme; e vobektë, mjerane, e mjerë, e shkretë; kund. e lumtur. Vabehja e gjorë. Ajo vabehja është rritur për gazep (me vështirësi). Një vabehe që s'dinte ku të fshihej nga mjerimi i saj.
Sin.: varfanjake, skamëse, skamnore, nevojtare.

VARFËR

VÁRF/ËR,~RA (e) f. sh. ~RA, ~RAT (të) qenët e varfër, ajoështë e mjerë, e shkretë, e gjorë; kund. e pasur. E varfra nënë! Ç'të bënte e varfra! Ajo e varfra edhe tokën e futgjynah. Princesha dhe e varfra. Azil për të varfrit dhevarfrat.
Sin.: varfanjake, skamëse, skamnore, e skamur, e këputur, nevojtare, e vobektë, e gjorë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.