Fjalori

Rezultate në përkufizime për “ndylltë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

NDYLLAVTË

NDYLLÁVTË (i, e) mb. 1. Që është si dyllë, jo e shkriftë, i qullët, i ndylltë. Bukë e ndyllavtë. Miell i ndyllavtë.
2. fig. Njeri i ndyllavtë njeri që nuk bën mirë as keq, tip i mbyllur në vetvete. Njeri më të ndyllavtë s’kam parë.

NDYLLCAVTË

NDYLLCÁVTË (i, e) mb. Që është i lagësht e ngjitës; i lagur, i përmbytur me ujë; i ndylltë; i qullët. Tokë e ndyllcavtë. Bukë e ndyllcavtë.
✱Sin.: i butë, i qullët, i squllët, i pakulluar, i ndylltë, i ndyllavtë.

NDYLLTË

NDÝLLTË (i, e)I mb. Që është i butë e i qullët si dyllë; që nuk ka kulluar mirë; i squllët. Toka të ndyllta. Bukë e ndylltë.
✱Sin.: i butë, i qullët, i squllët, i pakulluar, i ndyllcavtë, i ndyllavtë.

NDYLLTË

NDÝLLTË (i, e)II mb. Që nuk të pret mirë; që mendon vetëm për vete; koprrac; dorështrënguar, temerruc. Njeri i ndylltë, s’ia çel kujt derën. Njeri i ndylltë, s’e pret mikun.
✱Sin.: koprrac, dorështrënguar, temerruc.

PAKULLUAR

PAKULLÚAR (i, e) mb. Që nuk është i kulluar; kund. i kulluar. Toka të akulluara. Mjaltë i akulluar. Çaj i akulluar.
✱Sin.: i ndylltë, i papastër, i turbullt, i turbulluar.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë