Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
BRIRTH,~I m. kryes. sh. ~Ë, ~ËT 1. zool. Secili nga dy zgjatimet si fije të mishta a të brirta, që kanë në krye kërmijtë, disa kandrra, molusqe e gaforre dhe që shërbejnë si organe ndijimi; prekël. Brirthët e kërmillit. Bleta ka një çift brirthësh përpara kokës.
2. mjek. I thatë, çiban.
✱Sin.: prekël, antenë, çiban, i thatë, thacë, dalë, e dalë, lungë, rrëcok, fshikëzezë, ndryshkull.
LÚNG/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Xhungë e mbushur me qelb, e cila zë shtrat thellë në mish; çiban, i thatë. Lungë e keqe (e zezë) tumor i keq, fshikëzezë. Lunga e qafës. Shtrati i lungës. I doli një lungë. U poq lunga. Shtrydhi (çau) lungën.
✱Sin.: xhungë, bulë, dalë, çiban, i thatë, ndryshkull.
♦ M’u bë lungë (*plagë) në zemër (në shpirt). Të daltë lunga pas veshit! mallk. u sëmursh rëndë!
QUMËSHTÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. bot. Bimë barishtore me lule të vogla, të verdha, të mbledhura tufë, kërcelli i së cilës nxjerr një lëng të bardhë si qumësht; rryell. Qumështore e bukur. Gjethet (lulet) e qumështores.
2. bot. Pjesë e parë e emërtimeve të pathjeshta për disa lloje bimësh. Qumështore e egër. Qumështore e kuqe. Qumështore e shkurtër. Qumështore gjethegjerë. Qumështore katërgjethëshe. Qumështore e verdhë. Qumështore shumëngjyrëshe. Qumështore brinore. Qumështore e dyllit. Qumështore e kënetës. Qumështore e malit. Qumështore e shkretëtirës. Qumështore heshtake. Qumështore katërkëndëshe. Qumështore mbështjellëse. Qumështore selvi. Qumështore vajëse. Lule qumështore.
3. Punishte për përpunimin e qumështit. Punonte në qumështore.
4. astron. Udha e Qumështit, Kashta e Kumtrit. E shikonte me vëmendje Qumështoren.
>✱Sin.: ndryshkull, lulequmështore, luleradhiqe, luleshurdhë, tamblatore, kashtull.
RRÝE/LL,~LLI m. sh. ~J, ~JT bot. Qumështore. Lëngu i rryellit. Mblidhte rryej. Rryell bregdeti. Rryell gjethegjerë. Rryell kënetash. Rryell mali. Rryell peshku.
✱Sin.: ndryshkull, lulequmështore, luleradhiqe, luleshurdhë.
SHKÁRP/Ë,~AIII f. sh. ~A, ~AT bot. (lat. Pistacia lentiscus L.) Shkurre me shumë degë, gjethet e së cilës përmbajnë tanin dhe prodhojnë fryt me kokrra të kuqe; xinë, dushkull, liqe. Shkarpa rritet deri në 4 m. Mblodhi gjethe shkarpe. Degët e shkarpës.
✱Sin.: dushkull, dyshkull, dyshul, gushtericë, liqe, ndryshkull, përcëllashmë, pujtull, purtull, sqinde, shkarpë, shkind, shqind, xinë.
TAMBËLÇÁK,~U m., bot., krahin. 1. Qumështore. Gurishtë, gërdhatë, arë me tambëlçak. Mbushi një trastë me tambëlçak.
2. bot. Pjesë e parë e emërtimeve të pathjeshta për disa bimë të këtij lloji. Tambëlçak i arave tamblatore. Tambëlçak i butë rrëshyell. Tambëlçak i egër pulith. Tambëlçak i hidhët ndryshkull. Tambëlçak i saritë tamblagjak.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë