Fjalori

Rezultate në përkufizime për “ndritje”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

LLAPËTIMË
PËRNDRITJE

PËRNDRÍTJ/E,~A f. 1. Veprimi kur përndrit ose kur përndritem.
2. Ndritje, ndriçim. Llamba bënte një përndritjedobët.
3. Shkëlqim. Përndritja e zhguallit të breshkësujit të lëbyrte sytë.
4. fig. Ndriçim i brendshëm, dritësim. Përndritja e shpirtit.

RRËZËLLIM

RRËZËLLÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur rrëzëllej a rrëzëllen diçka. Rrëzëllimi i diellit.
2. fig. Gjendja kur rrëzëllej a rrëzëllen diçka. Vërejti rrëzëllimin e saj kur i foli.
3. Rrëzëllimë. I vriste sytë rrëzëllimi i shpateve të malit mbuluar me dëborë.
Sin.: vezullim, vezullimë, shkëlqim, ndritje, rrëzëllimë.

SHAPIM

SHAPÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprimi kur lustrojmë një send a një sipërfaqe për ta bërëlëmuar a me shkëlqim; fajkim, prarim, llamburitje. Shapimi i orendive. I vinte për dore shapimi. Mbaroi herët me shapimin e tryezësngrënies.
Sin.: shkëlqim, fajkim, prarim, llamburitje, ndritje.

SHKËLQIM

SHKËLQÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur diçka lëshon një dritë vezulluese; rrezatim. Shkëlqimi i enëve me fërkim. Shkëlqimi i arit.
2. Dritë e fortë dhe e qartë; ndriçim. Shkëlqim verbues. Shkëlqimi i diellit. Shkëlqimi i dritave. Shkëlqimi i kometës.
3. Dritë e përthyer nga një trup; vetia e sipërfaqes së një trupi për të përthyer rrezet e dritës. Shkëlqim metalik. Shkëlqim i fortë (i dobët, i zbehtë, i ftohtë). Shkëlqimi i borës. Shkëlqimi i shpatës. Buzëkuq me (pa) shkëlqim. I ikën shkëlqimi. E humbet shkëlqimin. I jap shkëlqim diçkaje.
4. Pasqyrimi i ndjenjavebrendshme me anësyve dhefytyrës; nur. Shkëlqimi i fytyrës. Sy plot shkëlqim.
5. fig. Madhështi e jashtmekrijohet nga pasuria e madhe, bukuri e jashtëzakonshme; prarim. Shkëlqimi i pallateve të faraonëve. Shkëlqimi i katedrales.
6. fig. Shfaqje e përsosmërisë, famë, lavdi; kulmiarrin dikushjetë, në një veprimtari etj.; shkalla më e lartë e zhvillimitdiçkaje, lulëzim. Arriti shkëlqimin më të madh. Ështëshkëlqimin e vet. Shkëlqimi i jetës.
7. fiz. Madhësikarakterizon rrezatimin e një burimi drite në një drejtimcaktuar.
Sin.: ndriçim, dritë, dritësim, përshkënditje, ndritje, shndritje, vezullim, vetëtitje, rrëzëllim, lëbyrje, rrezatim, rrezitje, llamburitje, llapëtimë, kallaj, nur, xixëllim, prarim, farfuritje, flakë, flakërim, flakërimë, flakëritje, zbardhëllim, lavdi, kulm, famë, lulëzim, shquarje.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.