Fjalori

Rezultate në përkufizime për “ndodhje”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GJENDJE

GJÉNDJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Tërësia e kushteve në të cilat është dikush a diçka në një çast të caktuar; tërësia e vetive a e shenjave që e tregojnë këtë. Gjendja shëndetësore. Gjendja shpirtërore. Gjendja e përgjithshme. Gjendja e të sëmurit. Në gjendje të mirë. Iu përmirësua gjendja. E la në gjendje të mirë. Doli nga ajo gjendje.
2. Tërësia e kushteve dhe e rrethanave në të cilat ndodhet një vend, një popull etj. Gjendja ekonomike. Gjendja shoqërore. Gjendja politike. Gjendje e ndërlikuar. Gjendje e jashtëzakonshme gjendje e veçantë që shpallet në bazë të ligjit në një vend a në një pjesë të tij në të cilën, për shkak të paraqitjes së rrethanave të jashtëzakonshme, paraqesin rrezik serioz për rendin kushtetues dhe për sigurinë publike. U përmirësua gjendja. Ndryshoi gjendja.
3. Tërësia e kushteve fizike, psikike dhe të rritjes në të cilat është një kafshë në një çast të caktuar; tërësia e kushteve të rritjes e të zhvillimit të një bime në një çast të caktuar. Gjendja e kafshës (e kalit, e lopës). Gjendja e bimës. Gjendja e grurit. Në gjendje tërbimi.
4. Tërësia e kushteve dhe e vetive, që tregojnë si është një send, një vend a një dukuri në një çast të caktuar. Gjendja e mallit. Gjendja e shtëpisë. Gjendja e kohës. Gjendja e gjuhës. Gjendja e financave. Makinë në gjendje të keqe. Është në gjendje pune.
5. fiz. Mënyrë të qeni e një lënde ose e një trupi, që përcaktohet nga shkalla më e madhe ose më e vogël e lidhjes dhe e lëvizjes së molekulave. Gjendja fizike e lëndës. Në gjendje të ngurtë (të lëngët, të gaztë). Kalon nga një gjendje në tjetrën.
6. drejt. Tërësia e të drejtave dhe e detyrimeve, me të cilat vishet a ngarkohet një njeri nga ligjet. Gjendja familjare. Gjendja civile gjendje juridike vetjake dhe familjare e një njeriu.
7. Kushtet ekonomike të një njeriu ose të një familjeje; të ardhurat dhe pasuria. Është në gjendje të mirë. Ra nga gjendja. Është ngushtë nga gjendja.
8. fin. Sasia e të hollave në një arkë; sasia e mallrave, e prodhimeve ose e lëndëve të para në një ndërmarrje a në një vend në një kohë të caktuar. Gjendja e arkës. Gjendje fizike. Ka gjendje. Mban gjendje. Shpëtoj gjendjen gjej rrugëdalje nga një gjendje e vështirë, përballoj një gjendje të vështirë.
9. Të qenët diku, prani, ndodhje. Gjendja e tij atje nuk pritej.
✱Sin.: rrethanë, situatë, pozicion, kushte, shkallë, pikë, gradë, skaj, cak, kufi, punë, shtet, pasuri, para, i pasur.
♦ Ra nga gjendja (dikush) u varfërua ekonomikisht ose u ul në pozitë; ra në një gjendje më të keqe a në një detyrë më të ulët; ra (zbriti) nga fiku. Jam në gjendje. 1. (për diçka). I kam mundësitë, mundem; i kam forcat që duhen, jam i aftë, jam i zoti. 2. Kam pasuri e jetoj mirë; i kam të ardhurat e nevojshme, jam i zënë a i kamur.

GJENDUR

GJÉNDUR,~IT (të) as. 1. Të qenët i pranishëm diku. Të gjendurit në vendin e ngjarjes ndihmuan menjëherë.
2. fig. Të qenët në një situatë të caktuar, shpesh të papritur ose të vështirë. Të gjendurit në paqe me veten. Të gjendurit në një pozitë të vështirë kërkon vendime të mençura.
✱Sin.: ndodhje, të ndodhur, rastisje, të rastisur, të qëlluar, prani, ekzistencë.

NDODHI

NDODHÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. Diçka që ka ndodhur me të vërtetë, ngjarje; fakt nga jeta e përditshme. Ndodhi interesante. Mes ndodhisë dhe legjendës. Ndodhitë e fundit. Ndodhitë e rastit. Ndodhi të paharruara.
2. Tregim i shkurtër; përrallë me temë nga jeta e përditshme. Ndodhi tërheqëse. Sajonte ndodhi. I pëlqenin ndodhitë. Ndodhitë e përzgjedhura për botim.
✱Sin.: ngjarje, gjë, ndeshtrashë, e ngjarë, ndodhje, mesele, vaki, lashtërishte, rast, veprim, dukuri, tregim, përrallë, histori, episod.

NDODHJE

NDÓDHJ/E,~A f. 1. Veprimi dhe gjendja kur ndodh diçka a kur ndodhem diku. Ndodhja e fatkeqësisë (e aksidentit). Ndodhja e tij jashtë shtetit. Ndodhje e konflikteve.
2. sh. ~E, ~ET Ndodhi, ngjarje. Ndodhjet e fundit. Pas kësaj ndodhjeje. Më treguan një ndodhje tjetër. Ndodhje të moçme a të reja.
✱Sin.: zhvillim, rastisje, të rastisur, vendndodhje, gjendje, të gjendur, të qëlluar, dukuri, ndodhi, tregim.

PRANI

PRANÍ,~A f. Të qenët në një vend në një çast të caktuar, të ndodhurit aty, të qenët i pranishëm; pjesëmarrje. Prania e tij është e nevojshme. U bë pa praninë e tij. Në prani të tij para syve të tij, kur ai ishte aty. Prania juaj na nderon.
✱Sin.: qenie, të qenët, ndodhje, gjendje, pjesëmarrje.

PRANËNDODHJE

PRANËNDÓDHJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET libr. Ndodhje a vendosje pranë dikujt a diçkaje, pranëvendosje. Pranëndodhja e dy popujve. Gazetaria klimatike zhvillohet në pranëndodhje me dy fusha të tjera, siç janë gazetaria mjedisore dhe gazetaria e motit.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë