Fjalori

Rezultate në përkufizime për “nazemadh”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BISHTNOR

BISHTNÓR,~E mb. 1. Që nuk i pëlqen, nuk i përfill (zakonisht për të ngrënat), që u bën buzë gjërave; që sillet me naze, nazetar, nazemadh, tekanjoz. Fëmijë bishtnor. Grua bishtnore.
2. Jo i qëndrueshëm, i lëvizshëm. Frori bishtnori. (folk.).
3. si em. m. e f. Sipas kuptimitmbiemrit.

BUZËPITE

BUZËPÍTE mb. 1. Që i ka buzëtholla si pite.
2. fig. Nazemadh. Ish një buzëpite nusjaaman, aman! (folk.).
3. si em. m. e f. Sipas kuptimevembiemrit.

HUNDËHOLLË

HUNDËHÓLLË mb. 1. Që e ka hundënhollë.
2. fig., keq. Nazemadh; buzëhollë.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimitmbiemrit.

NASHKALAR

NASHKALÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT krahin. Njeribën nashka, njeri tekanjoz e nazemadh. I kam zët nashkalarët.

NAZEQAR
NAZETOR

NAZETÓR,~E mb. sillet e që flet me shumë naze; që vishet e që stoliset për të rënë në sy. Grua nazetore. Apo që t’i rritet mendja e të bëhet nazetare?
Sin.: nazemadh, shakatar, lozonjar.

PURRJAK

PURRJÁK,~E mb. Që nuk ha radhë, që e zgjedh ushqimin; nazemadh, buzëfshirë, buzëhollë. Njeri purrjak. Grua purrjake.
Sin.: buzëhollë, nazemadh, qibar, buzëfshirë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.