Fjalori

Rezultate në përkufizime për “nënvizim”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

APOSTROFIM
SHËNIM

SHËNÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur i vëmë një shenje diçkaje, mjeti me anë të të cilit i vendosim shenjën diçkaje. Shënimi i drurëve që do të priten. Shënim me shkumës. Shënim me rreze X. Makina e shënimit.
2. Veprimi kur regjistrojmë me shkrim diçka, fjalë a frazë që e shënojmë për të mos e harruar diçka. Shënimi i pikëvefituara. Shënimi i kufijve. Shënimi i kandidatëve me emra. Me anë të një shënimirrjetet sociale. Shënimi i datës së skadimit të një produkti. Shënim kadastral (drejt.) lloj i regjistrimit kadastral me të cilin evidencohen marrëdhënie personale relevante juridike të titullarit të së drejtës kadastrale, si dhedisa fakteve juridike.
3. Paraqitje me shenja konvencionale e një madhësiepanjohur; përfaqësimi i një fjale, fjalimi etj. me shenja konvencionalestenografi. Shënimi i x-it. Shënimi i y-nit. Shënim stenografik.
2. Veprimi kur hedhimletër mendime, përshtypje etj.; kur duam t’i shënojmë me qëllim që t’u rikthehemi sërishvonë. Shënimet e leksionit. Fletore shënimesh. Mori shënime. Mësoj me shënime. I mblodhi shënimet.
3. Shpjegime, sqarime plotësuese për një çështje etj., që bëhen nga autori ose nga redaktori të paraprira nga një numër dhe vendosen zakonishtfundfaqes, të kapitullit a në fundlibrit; të dhëna a njoftimendryshmeplotësojnë, sqarojnë, komentojnë diçka. Shënim i përkthyesit. Shënimi i autorit. Shënime bibliografike (biografike). Shënimfundfaqes. Pajisje me shënime. Botim me shënime. Shënime historike. Shënime gjuhësore. Shënime gramatikore. Shënime me karakter filologjik. Shënimi CIP i katalogut term në bibliotekonomi që ka të bëjë me regjistrimin bibliografik të një materialiparashikohetbotohet.
4. Diçka e shkruar me dorëanë të një shkrese, të një dokumenti, të një dorëshkrimi etj. për të dhënë një mendim, një vërejtje ose një udhëzim për një çështje. Pasi e lexoi, bëri disa shënime. Shënimi i eprorit. Vë shënime.
5. fig. Përkujtimi i një diteveçantë a një feste. Shënimi i DitësFëmijëve. Shënimi i 7 Majit. Shënimi i lisë.
5. Rezultate në një fushëcaktuar, arritje. Shënimi i një rekordi të ri. Shënimi i lumturisë.
6. usht. Shënjim. Vija e shënimit. Pikë shënimi. Marr shënim.
7. sport. Akti i bërjes së golit, koshit a pikës në një ndeshje sportive futbolli, basketbolli etj. Rast shënimi. Shënimi i golave.
8. vjet. Shenjë. Nuk mbeti asnjë për shënim.
Sin.: shenjë, gjurmë, nënvizim.
Marr (mbaj) shënim (për diçka) libr. mësoj për diçka dhe i kushtoj kujdes e vëmendje, e kam parasysh për ta ndjekur e për ta zgjidhur.

THEKS

THÉKS,~I m. sh. ~A, ~AT 1. gjuh. Shqiptim me zë më të fortë ose me ton më të ngritur i një rrokjeje a i një zanoreje në fjalë, dallim që i bëhet një rrokjeje a një zanoreje në fjalë gjatëfolurit; shenjë e posaçme që, kur shkruajmë, vihet mbi zanoren e shqiptuarkëtë mënyrë. Theks i mprehtë. Theks hundor. Theks dinamik (melodik). Theks i lëvizshëm (i lirë, i ngulët ose i palëvizshëm). Theksat ritmikë theksat e një vargu. Theksi i fjalës. Shenja e theksit. Lëvizja (shpërngulja) e theksit. Theksi bie mbi rrokjen e parafundit. Vuri theksat.
2. gjuh. Shqiptim me zë më të fortë ose me ton më të ngritur i një fjale a i një pjesefjalisë, dallim që i bëhet një fjale a një pjesefjalisë për të vënëdukje rëndësinë kuptimore të saj, peshën emocionale që ka etj. Theksi logjik (kuptimor). Theksi emocional. Theksi i fjalisë.
3. muz. Rritja e forcës në një notëcaktuarmelodisë; shenjë e posaçmepërdoret për të treguar këtë notë.
4. Mënyrë shqiptimi ose theksimi e tingujve, e fjalëve ose e fjalive në të folur, mënyrëfoluriështë karakteristike për një njeri a për një grup shoqëror; ndryshim i zërit (ngritje, ulje, forcim, dobësim etj.), që shpreh ndjenjacaktuarafolësit; theksim. Theks i këndshëm (i butë, i ëmbël, i ashpër). Foli me theksveçantë (të huaj).
5. fig. Vëmendje e posaçme që i kushtohet diçkaje, rëndësi e veçantë që i jepet një gjëje; dallim i veçantë që i bëjmë diçkaje, nxjerrje në pah e diçkaje, vëniedukje. Foli me theksveçantë për diçka. Mori një theks të ri. Vë theksin mbi diçka përqendroj vëmendjen te diçka, e vë në dukjemënyrëveçantë, e nënvizoj, e theksoj.
6. fig. Karakteri i veçantë që ka ose që merr diçka; ngjyrimi i diçkaje. Theks shoqëror (politik, filozofik). Theks epik (tragjik).
Sin.: theksim, nënvizim, rëndësi, rëndim, përforcim.
theksin (mbi diçka) libr. i jap rëndësiveçantë diçkaje, e përqendroj vëmendjen te diçka, e vë në dukje, e theksoj, e nënvizoj për të tërhequr edhe vëmendjen e të tjerëve; nxjerr në pah (diçka).

VIZIM
Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.