Fjalori

Rezultate në përkufizime për “nënkëmbje”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

MUNDJE

MÚNDJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Dalje fitimtar në një garë, në një ndeshje, në një luftë, në një situatëvështirë etj.; mposhtje. Mundja e armikut (e kundërshtarit). Mundja e ushtrisëmbretitluftë. Mundja e hidhërimit (e dëshpërimit, e urrejtjes). Mundja dhe sëmundja.
2. Humbje. Pas mundjesskuadrës, nuk e vazhdoisportin. Ia përplasi mundjen në fytyrë.
3. Ndeshje me krah a me trup për të matur forcën fizike (për argëtim, në një zënkë etj.). Bënë mundje për të parë kush ishte më i forti. Kur ishinvegjël, bënin mundje me krahë.
4. sport. Ndeshje trup me trup sipas rregullavecaktuara ndërmjet dy sportistëvepërgatitur për këtë qëllim; sporti i ndeshjevetilla trup me trup. Mundje e lirë. Mundje klasike. Kampion i mundjes. Tapeti i mundjes. Gjyqtari i mundjes. Bënte mundje me shokët. Vend me traditëfortëmundje.
Sin.: mposhtje, humbje, thyerje, nënkëmbje, përballim, kapërcim, ndeshje.

NDËRKËMBËZ

NDËRKË́MBËZ,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Pengore kafshësh, ndërkëmbje.
2. edhe fig. Nënkëmbëz, stërkëmbës. I futi ndërkëmbëzën për ta rrëzuar.
3. Shputa e çorapit. M’u grisën ndërkëmbëzat.
4. zakon. sh. Nënkëmbëz, nënkëmbje.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.