Fjalori

Rezultate në përkufizime për “mustaqemadh”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

DERVISH

DERVÍSH,~II m. sh. ~Ë, ~ËT [DERVÍSH,~II m. sh. ~LÉRË, ~LÉRËT]1. fet. Murg i sektit bektashian, që jeton e kryen shërbime fetare në një teqe. Si xhybja (si mjekra) e dervishit. Është bërë si dervish (shaka.) nuk është rruar e nuk është qethur prej kohësh, i është rritur mjekra shumë. Marifeti ështëbësh xhaminë, pa dervishë gjen sa të duash. (fj. u.). S’ka kësmet dervishihajë lepur. (fj. u.).
2. bot. (lat. Phallus impudicus) Lloj kërpudhe me këmbëgjatë e me kësulëbardhë.
3. zool. (lat. Alauda cristata) Çafkëlore; laureshë. Fluturonin dervishët.
4. bot. (lat. Typha latifolia) Bimë shumëvjeçare e moçaleve dhe e ligatinavevise me klimëbutë të gjysmësferës veriore, me kërcell deri një metër e gjysmëlartë, me kallimadh bojëkafe si kapuç dhe me një zgjatim si bishtmajë; kallam kënete.
5. Lloj misri me shumë mustaqekalli, misër mustaqemadh.

MUSTAKOÇ

MUSTAKÓÇ mb. m. 1. Që ka mustaqetrasha e të dendura, mustaqemadh. Burrë mustakoç.
2. si em. m. Ai që ka mustaqetrasha e të dendura. Iu afrua një mustakoç.

MUSTAQEMADH

MUSTAQEMÁDH mb. m. 1. Që i ka mustaqetmëdha, mustakoç. I sapoardhuri ishte një burrë mustaqemadh.
2. si em. ~I m. sh. ~MËDHÉNJ, ~MËDHÉNJTË Burrë që i ka mustaqetmëdha.

VETULLABASHKË
Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.