Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
FYTYRËMÚRRËT mb. 1. Që ka fytyrë të errët, të vrenjtur, si të murrët. I huaji fytyrëmurrët.
2. Që është nxirë në fytyrë nga zemërimi, inati etj. Djali fytyrëmurrët.
MÚGËT (i, e) mb. 1. Që është gjysmë i errët, që s’është i ndriçuar mirë, që s’ka dritë të plotë; i turbullt, i murrët, i vrenjtur. Ditë e mugët. Qiell i mugët. Rrugë të mugëta. Dritë e mugët. Shkëlqim i mugët.
2. fig. I ngrysur, i zymtë, i vrenjtur. Me fytyrë të mugët. Ishte (rrinte) i mugët.
3. fig. Që s’kuptohet mirë a lehtë, jo i qartë; që s’është i përcaktuar mirë, i turbullt, i mjegullt, i paqartë. Në fytyrë i dallohej një buzëqeshje e mugët. Kishte një lloj shprese të mugët. Mendime (pikëpamje) të mugëta. Përgjigje e mugët. Në gjendje të mugët shpirtërore.
✱Sin.: i turbullt, i murrët, i vrenjtur, i mjegullt, i paqartë.
MURGÁSH,~E mb. 1. Që është në ngjyrë hiri të errët, i murrmë; i zeshkët. Pelë murgashe. Me qime murgashe. Me fytyrë murgashe. Vjen si murgash.
2. si em. m. Kafshë që ka ngjyrë të murrme (për emërtime). Po leh murgashi.
✱Sin.: i murrmë, i zeshkët, i murgët, murrak, murrash, murrosh, i murrët, i galmë, i vrugët, i surmë.
►MURRËT/ÉHEM jovep., ~ÉVA (u), ~ÝER 1. vetv., vet. v. III Merr një ngjyrë të errët si të murrme, bëhet i murrët. U murrëtyen muret (ujërat).
2. vetv. Irnohem. Iu murrëtye mishi (lëkura). U murrëtye i tëri.
3. vetv., vet. v. III Vrenjtet (koha, qielli etj.). U murrëtye moti.
4. vetv., vet. v. III Ngryset, bëhet natë.
5. fig., vetv. Vrenjtem, bëhem i zymtë, ngrysem. U murrëtye nga inati. U murrëtye në fytyrë.
6. pës. e MURRËTÉJ.
MURRËT/ÉJ vep., ~ÉVA, ~ÝER kal. 1. I jap diçkaje një ngjyrë të murrme, e bëj të murrët.
2. vet. v. III E vrenjt, sjell vranësira. Retë e murrëtyen kohën.
3. E bëj dikë të irnohet. Era (të ftohtët) i murrëteu fytyrën (faqet, lëkurën).
4. fig. E bëj të vrenjtet, e bëj të zymtë. Zemërimi ia kishte murrëtyer fytyrën.
MURRËTÝER (i, e) mb. 1. Që ka marrë ngjyrë të errët si të murrme, që është bërë i murrët. Mure (ujëra) të murrëtyera.
2. Që është i irnuar. Me lëkurë (me trup) të murrëtyer. Me fytyrë të murrëtyer.
3. Që është vrenjtur (për kohën, për qiellin etj.). Qiell i murrëtyer. Ditë e murrëtyer.
4. fig. Që është i ngrysur, i vrenjtur, i zymtë. Rrinte i murrëtyer.
ZBÉHTË ndajf. 1. Dobët, jo qartë; pa shkëlqim, pa shumë dritë; zbehtas, mugët. Dukej zbehtë. Ndriçon (shkëlqen) zbehtë.
2. fig. Jo qartë, dobët e pa forcë shprehëse, pa gjallëri i jo në mënyrë të plotë e të përpiktë, në mënyrë të pakësuar a të zvogëluar. Përshkruhet (paraqitet, pasqyrohet, trajtohet) zbehtë. Del zbehtë. E vështronte zbehtë.
✱Sin.: zbehtas, dobët, murrët, mugët, marrtas, turbull, flashkët, vagëllimthi.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë