Fjalori

Rezultate në përkufizime për “murrët”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

CIKËLL

CÍK/ËLL,~LLA f. sh. ~LLA, ~LLAT zool. Zog i murrët afërsisht sa një sorrë; cikë.

FYTYRËMURRËT
MUGËT

MÚGËT (i, e) mb. 1.është gjysmë i errët, që s’është i ndriçuar mirë, që s’ka dritëplotë; i turbullt, i murrët, i vrenjtur. Ditë e mugët. Qiell i mugët. Rrugë të mugëta. Dritë e mugët. Shkëlqim i mugët.
2. fig. I ngrysur, i zymtë, i vrenjtur. Me fytyrëmugët. Ishte (rrinte) i mugët.
3. fig. Që s’kuptohet mirë a lehtë, jo i qartë; që s’është i përcaktuar mirë, i turbullt, i mjegullt, i paqartë. fytyrë i dallohej një buzëqeshje e mugët. Kishte një lloj shpresemugët. Mendime (pikëpamje) të mugëta. Përgjigje e mugët. Në gjendjemugët shpirtërore.
Sin.: i turbullt, i murrët, i vrenjtur, i mjegullt, i paqartë.

MURGASH

MURGÁSH,~E mb. 1.ështëngjyrë hirierrët, i murrmë; i zeshkët. Pelë murgashe. Me qime murgashe. Me fytyrë murgashe. Vjen si murgash.
2. si em. m. Kafshë që ka ngjyrëmurrme (për emërtime). Po leh murgashi.
Sin.: i murrmë, i zeshkët, i murgët, murrak, murrash, murrosh, i murrët, i galmë, i vrugët, i surmë.

MURRËT

MÚRRËT (i, e) mb. 1. Që ka ngjyrë në të murrme; i murrmë. Qen (zog) i murrët. Në ngjyrëmurrët.
2. I vrenjtur. Qiell i murrët.
3. fig. I zymtë, i vrenjtur, i ngrysur. Me fytyrëmurrët.

MURRËTEHEM

MURRËT/ÉHEM jovep., ~ÉVA (u), ~ÝER 1. vetv., vet. v. III Merr një ngjyrëerrët si të murrme, bëhet i murrët. U murrëtyen muret (ujërat).
2. vetv. Irnohem. Iu murrëtye mishi (lëkura). U murrëtye i tëri.
3. vetv., vet. v. III Vrenjtet (koha, qielli etj.). U murrëtye moti.
4. vetv., vet. v. III Ngryset, bëhet natë.
5. fig., vetv. Vrenjtem, bëhem i zymtë, ngrysem. U murrëtye nga inati. U murrëtyefytyrë.
6. pës. e MURRËTÉJ.

MURRËTEJ

MURRËT/ÉJ vep., ~ÉVA, ~ÝER kal. 1. I jap diçkaje një ngjyrëmurrme, e bëjmurrët.
2. vet. v. III E vrenjt, sjell vranësira. Retë e murrëtyen kohën.
3. E bëj dikëirnohet. Era (të ftohtët) i murrëteu fytyrën (faqet, lëkurën).
4. fig. E bëjvrenjtet, e bëjzymtë. Zemërimi ia kishte murrëtyer fytyrën.

MURRËTOHEM

MURRËT/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv., vet. v. III Murrëtehem. Qielli sapo kishte nisur të murrëtohej.
2. pës. e MURRËTÓJ. Pa të bijën të murrëtohej në fytyrë nga mërzia.

MURRËTOJ

MURRËT/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. Murrëtej. Murrëtoi fytyrën.

MURRËTYER

MURRËTÝER (i, e) mb. 1. Që ka marrë ngjyrëerrët si të murrme, që është bërë i murrët. Mure (ujëra) të murrëtyera.
2.është i irnuar. Me lëkurë (me trup) të murrëtyer. Me fytyrëmurrëtyer.
3.është vrenjtur (për kohën, për qiellin etj.). Qiell i murrëtyer. Ditë e murrëtyer.
4. fig. është i ngrysur, i vrenjtur, i zymtë. Rrinte i murrëtyer.

MUSHKASH

MUSHKÁSH,~E mb. 1. Që e ka qimenmurrët, që vjenngjyrëmushkës; i përhimë. Dhi mushkashe. Cjap mushkash.
2. si em. sipas kuptimitmbiemrit. I vari zilen mushkashit.

VRISH

VRISH,~I m. Qen i murrët; i sharmë; camurr. Vrishi ishte i lidhur me zinxhirë.
Sin.: i murrët, camurr, sharov, i sharmë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.