Fjalori

Rezultate në përkufizime për “muros”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

MURIM

MURÍM,~I m. sh. ~E, ~ET Veprimi kur muros dikë ose kur murosem; kund. çmurim. Murimikëmbët e urës. Motivi i murimit. Gojëdhëna e murimit. Baladat më të njohura të murimit.

MUROJ

MUR/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. Muros një vend a një njeri; kund. çmuroj. E muroi rrugën me gurëlatuar. Muroi kopshtin. Gojëdhëna thotë që e muruangjallë. E muruan nusenthemelkështjellës.

MUROS

MURÓS vep., ~A, ~UR kal. 1. I bëj murin diçkaje; e rrethoj a e ndaj diçka me mur; e mbyll a e zë diçka me mur. Muros dritaren (derën).
2. vjet. E mbyll dikëgjallë me mur dhe e lë të vdesë (si dënim).
3. etnogr. E bëj fli dikëthemelet e mureve të një shtëpie, të një kështjelle, të një ure etj., me qëllim që kjo, sipas besëtytnive, të bëhet e fortë e të mos rrëzohet. I kishin murosur burrin (gruan, djalin). E murosëngjallë. E murosënthemele.
4. edhe fig. E mbyll njëherë e përgjithmonë; e mbajmbyllur brenda e nuk e lë të dalë. U murosi derën. E murosi për jetëkullë.
5. fig. E ngul, e bëjzërë vend njëherë e përgjithmonëmendje a në zemër, e ruaj përgjithnjëmendje a në zemër; e mbajpaprekur a të pandryshuar. E murosizemër. Përpiqejmuroste fytyrën e tij në mendje.

MUROSEM

MUR/ÓSEM jovep., ~A (u), ~UR vetv. 1. Rri mbyllur brenda e shkëput fare lidhjet me njerëzit dhe me jetën e gjallë, mbyllemshtëpi a diku gjetkë e jetoj i vetmuar. Është murosurkullën e fildishtë.
2. fig., vet. v. III vend thellë e njëherë e përgjithmonë te dikush, ngulitetmendjen a në zemrën e dikujt; mbetet i paprekur e i pandryshuar. Ishte murosur thellëzemrën e tij. Iu muros në gji.
3. pës. e MURÓS1-3. U murosëngjallë.

MUROSJE

MURÓSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi dhe gjendja kur muros dikë ose kur murosem.
2. etnogr. Zakon i vjetër, i mbështeturbesimekota, sipascilit duhej varrosur i gjallë një njerithemelet e një shtëpie, të një kështjelle, të një ure etj. me qëllim që kjo të bëhej e fortë e të mos rrëzohej. Balada e murosjes së gruas (folk.).

MURËZOJ

MURËZ/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. min. Bëj armatesë për galerinë.
2. ndërt. Rrethoj me mur; ngre mur. Nuk kanë lënë pjesëqytetit pa e murëzuar me beton.
3. E sakrifikoj dikë duke e futurgjallë në mur, e muros.
4. fig., vet. v. III E veçon plotësisht nga pjesa tjetër duke lejuar vetëm komunikimin e brendshëm; e izolon nga gjithkush ose gjithçka tjetër. Regjimi i diktaturës e kishte murëzuar vendin.
5. fig., vet. v. III E kthendiçkafortë dhepadepërtueshme; ngre një pengesëfortë, ngre në mur a përbën një mur. Dhimbja e murëzon bukurinë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.